Του Δρ Γιώργου Μελικόκη
Παιδαγωγού

Πέρασαν τα Χριστούγεννα και οι Άγιες μέρες που ακολούθησαν χαρούμενες και γιορτινές, γιορτάσαμε την πρωτοχρονιά με χορούς και πανηγύρια. Δεχτήκαμε τον καινούριο χρόνο! Πόσες ευχές δεν δίνονται με το έμπα του καινούριου χρόνου και πόσες ελπίδες δεν γεννά το άγνωστο μέλλον για τους Έλληνες, τους ομογενείς, τους απροστάτευτους.

Οι την εξουσίαν κατέχοντες προσχεδιάζουν και προγραμματίζουν τις εορτές που θα ακολουθήσουν θρησκευτικές και μη για τους στυλοβάτες της Ορθοδοξίας. Προσκολλημένοι στο παρελθόν σαν τα στρείδια στην καρίνα μιας παλιόβαρκας, σαν τα μηρυκαστικά που αναμασούν την τροφή τους αμέριμνα στη σκιά κάποιου δέντρου, αδιάφοροι και ανεύθυνοι για το παρόν μόνο να αναπολούν δόξες και έργα μιας κάποιας παλιάς εποχής ως απόγονοι ενδόξων προγόνων, χωρίς προορισμό για το μέλλον, καμιά έγνοια για το αύριο κι ένας λαός ολόκληρος, ο ελληνικός απ’ άκρη σ’ άκρη στην Αμερική να προσεύχεται και να ελπίζει για την εξ ύψους παρηγορία και βοήθεια.