Του Σεβ. Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε κ.κ. Σεραφείμ Κυκκώτη

Με την ευκαιρία της Μέλλουσας να συνέλθει Πανορθοδόξου Συνόδου, Θεού Θέλοντος το επόμενο έτος και της Πανορθοδόξου Διασκέψεως τον επόμενο Ιούνιο για την επικύρωση των θεμάτων που θα προταθούν για τελικές αποφάσεις, πρέπει οι Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, και μάλιστα οι Προκαθήμενοι τους και οι Ιερές Σύνοδοι τους να προβληματισθούμε σοβαρά για την ενίσχυση της στενώτερης συνεργασίας των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών για κοινή δράση των Ορθοδόξων στον σύγχρονον κόσμον. Οι εργασίες της Πανορθοδόξου Συνόδου πρέπει να είναι η αρχή μιας νέας δυναμικής πορείας της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο.

Η ετήσια σύναξη των Προκαθημένων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών είναι πολύ σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή.

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε κ.κ. Σεραφείμ Κυκκώτη*

Ένα από τα θέματα που ενέκρινε η τελευταία Σύναξη των Προκαθημένων στην Κωνσταντινούπολη τον Μάρτιο του προηγούμενου έτους για να εξετάσει η Μέλλουσα να συνέλθει Πανορθόδοξη Σύνοδος το επόμενο έτος την Κυριακή της Πεντηκοστής στον ιστορικό Ιερό Ναό της Αγίας Ειρήνης, δίπλα από τον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας, είναι και το θέμα για τις σχέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών προς το λοιπό Χριστιανικό κόσμο και ιδιαίτερα ο διάλογος μετά των Αγγλικανών, των Παλαιοκαθολικών, των Αρχαίων Ανατολικών Εκκλησιών, των Ρωμαιοκαθολικών, των Λουθηρανών και των λεγόμενων Μεταρρυθμισμένων. Το θέμα αυτό είναι πολύ σοβαρό με την έννοια ότι οι Ορθόδοξοι παγκόσμια είμαστε περίπου τρακόσια εκατομμύρια και για να γίνει η φωνή μας πιο δυνατή για να προσταυθεί η Παγκόσμια ασφάλεια, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η ειρηνική συνύπαρξη των Λαών πρέπει να συνεργασθούμε και με τους υπόλοιπους Χριστιανούς που σήμερα υπερβαίνουν τα δύο δισεκατομμύρια. Αν σκεφθούμε ότι τέσσερις από τις πέντε χώρες που αποτελούν τα Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών είναι στη πλειοψηφία τους Χριστιανικές Χώρες (Η.Π.Α., Ρωσία,Μεγάλη Βρεττανία και Γαλλία), καταλαμβαίνουμε και τις ηθικές ευθύνες των Χριστιανών για τα παγκόσμια προβλήματα που απειλούν την Παγκόσμια Ασφάλεια και για την επικράτηση της Ειρήνης και τον τερματισμό των εχθροπραξιών και της αντιμετωπίσεως της φτώχειας και της μετανάσταυσης.

του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε κ.κ. Σεραφείμ Κυκκώτη ***

Πάντοτε στην ιστορική της πορεία η Ορθόδοξη Εκκλησία ανησυχούσε για τους πρόσφυγες και τους εκτοπισμένους και για τη καταπίεση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως και  για τα θύματα της φτώχειας και της κλιματικής Αλλαγής.

Βασικά διαχρονικά οι άνθρωποι γίνονται πρόσφυγες και εκτοπισμένοι για τρείς λόγους:

1. Λόγω της καταπιέσεως των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τους όπως συμβαίνει στη Συρία με τον εμφύλιο πόλεμο πέντε ετών (στο παρελθόν με τη μαζική  βάρβαρη και βίαιη τουρκική εκδίωξη Ελλήνων (εδώ περιλαμβάνω και τους Πόντιους και τους Κυπρίους το 1974) και Αρμενίων εκ των πατρογονικών τους εστιών).

2. Λόγω της φτώχειας, όπως συνέβη  σε προηγούμενους αιώνες όταν η Ευρώπη υπόφερε από φτώχεια και μιζέρια (Μεγάλο μέρος των πληθυσμών  των χωρών της Αμερικανικής Ηπείρου και της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας προέρχονται από την Ευρώπη, όπως και οι Αποικιοκράτες στην Αφρική και στην Ασία χρησιμοποιώντας μάλιστα βία, εισάγοντας και το θεσμό της δουλείας έστω κι αν έλεγαν ότι ήταν χριστιανοί).

3. Λόγω του φαινομένου των προβλημάτων της κλιματικής αλλαγής (ξηρασία, πλημμύρες και σεισμοί)