Ομογενής θα στείλει από το Ντάργουιν 500 γαλοπούλες σε οικογένειες στην Κάλυμνο και 150 ποδήλατα σε μικρά παιδιά. Ο επιχειρηματίας Γιάννης Χαλίκος θα στείλει από το μακρινό Ντάργουϊν μαζί με τις ευχές προς τους συμπατριώτες του εδώ στην Κάλυμνο, ενόψει των Χριστουγέννων και της νέας Χρονιάς, γαλοπούλες και ποδήλατα.

Σύμφωνα με πληροφορίες που διαθέτει η εφημερίδα μας, στις προθέσεις του είναι, ενόψει των εορτών, να μοιράσει 500 γαλοπούλες σε οικογένειες, καθώς και 150 ποδήλατα σε μικρά παιδιά. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γιάννης Χαλίκος προβαίνει σε παρόμοιες δωρεές και ενέργειες και σίγουρα για την Κάλυμνο, αποτελεί το σύγχρονο Αϊ Βασίλη της.

Εκατό χρόνια μετά την άφιξη του Καλύμνιου Ευστράτιου Χαρίτου στο Ντάργουϊν της Αυστραλίας, οι απόγονοί του το γιορτάζουν με reunion των 100 μελών της οικογένειας.

Οι Έλληνες του Ντάργουϊν, της βορειότερης πόλης της Αυστραλίας με τροπικό κλίμα, εξακολουθούν να έχουν ιδιαίτερα έντονη παρουσία εκεί. Κυρίως οι Καλύμνιοι. Η ελληνική παροικία του Ντάργουϊν, αριθμεί κοντά στις 10.000 ομογενείς. Είναι μια παροικία ολοζώντανη, προοδευτική, φιλόξενη με έντονο ενδιαφέρον για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Το 95% του συνόλου της είναι Καλύμνιοι, οι οποίοι έχουν εισχωρήσει στην ευρύτερη αυστραλιανή κοινωνία και έχουν διακριθεί για το ήθος, την εργατικότητα και την κοινωνική τους ανέλιξη.

Ο ελληνισμός στη βόρεια επικράτεια της Αυστραλίας έχει παρουσία πάνω από 100 χρόνια. Και οι ομογενείς έχουν διακριθεί σε όλες τις εργασίες. Από την καλλιέργεια μαργαριταριών, κατασκευές, αλυκές έως κυνηγοί κροκοδείλων! Όλα αυτά τα χρόνια και σχεδόν σε όλες τις δουλειές ακούγεται ένα γνωστό ελληνικό όνομα εκεί.

Το όνομα της οικογένειας Χαρίτος.

Πρώτος στο Ντάργουϊν, από την εν λόγω οικογένεια, ο Ευστράτιος Χαρίτοςέφτασε στην πόλη κατά την διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Την περίοδο 1914-1919 έφθασαν περίπου χίλιοι Έλληνες. Ο Ευστράτιος Χαρίτος , δυο χρόνια μετά την άφιξή του, έκανε μια αλυκή για να εφοδιάζει με αλάτι τα σφαγεία της περιοχής. Ο γάμος του με την Ελένη Χαρμάνη ήταν ο πρώτος παραδοσιακός ελληνικός γάμος στην πόλη. Την ίδια μέρα η αδελφή της Ελένης, Κυριακούλα Χαρμάνη, παντρεύτηκε τον Γιάννη Πίτκα.

Η οικογένεια μεγάλωσε και «σκόρπισε» σε όλη την Αυστραλία αλλά και στην Παπούα Νέα Γουϊνέα. Κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το Ντάργουϊν βομβαρδίστηκε, ο Ευστράτιος Χαρίτος επέζησε και ασχολήθηκε με την καλλιέργεια μπανάνας.

Ο γιος του, Γιώργος Χαρίτος μαζί με τον αδελφό του Νικολή, ασχολήθηκαν και με το κυνήγι κροκοδείλων όπου διακρίθηκαν. Μάλιστα το 1950 βοήθησαν τον πρίγκιπα Φίλιππο, σύζυγο της βασίλισσας Ελισάβετ, να σκοτώσει κροκόδειλους και να τους γδάρει.

Τώρα η Ελένη Χαρίτου, απόγονη τους, οργανώνει ένα αντάμωμα όλων μελών της οικογένειας που βρίσκονται σε διάφορες περιοχές της Αυστραλίας, σε άλλες χώρες και στην Ελλάδα.

«Ελπίζουμε τον προσεχή Ιούνιο, εκατό χρόνια μετά την άφιξη του Ευστράτιου Χαρίτου στο Ντάργουϊν να συγκεντρωθούμε πάνω από εκατό μέλη της οικογενείας και να το γιορτάσουμε» λέει η κα Χαρίτου.

Πηγή: thetoc.gr

Η Κυβέρνηση της Βόρειας Επικράτειας της Αυστραλίας, και οι τοπικές αρχες του ελληνικού νησιού Κάλυμνος συμφώνησαν για την δημιουργία ενός πιλοτικού προγράμματος κατάρτισης, ειδικά σχεδιασμένο για να βοηθήσει ειδικευμένους εργαζόμενους από την Ελλάδα για να εργαστούν στο Ντάργουιν της Αυστραλίας, λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις εργασίας που δεν μπορούν να καλυφθούν από τους ντόπιους.

Χιλιάδες μετανάστες από την Κάλυμνο ζουν στο Ντάργουιν, ως εκ τούτου, η πόλη έχει στένους δεσμούς με το ελληνικό νησί.

Ο Επικεφαλής Υπουργός Αδάμ Τζάιλς, τόνισε ότι το πρόγραμμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης από τον Κοινοβουλευτικό Γραμματέα Επιχειρήσεων Nathan Barrett, με το διοικητικό συμβούλιο της Καλύμνου κατά τη διάρκεια της διήμερης παραμονής του Barrett στο νησί.

Ο κ.Τζάιλ είπε, ότι είχε συναντήσεις με την ελληνική κοινότητα του Ντάργουιν, και το αποτέλεσμα αυτών των συναντήσεων ήταν αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα.

Τόνισε, ωστόσο, ότι η Κυβέρνηση της Βόρειας Επικράτειας “θα είναι πάντα πρόθυμη, να εκπαιδεύσει και τους ντόπιους εργάτες ως προτιμώμενη επιλογή για την κάλυψη των ελλείψεων του εργατικού δυναμικού”.

“Ωστόσο, η εμπειρία μας δείχνει ότι, παρά τις προσπάθειες για την κατάρτιση και την προσέλκυση των ντόπιων εργατών, δεν ικανοποιούν τις απαιτήσεις του εργατικού δυναμικού στην κοινότητα των μικρών επιχειρήσεων μας”.

Θα είχε νόημα να δοκιμάσουν αυτό το πρόγραμμα στην Κάλυμνο, δεδομένης της ισχυρής παρουσίας της, στην ελληνική κοινότητα της Επικράτειας, προσθέτοντας, ότι οι εργοδότες στη Βόρεια Επικράτεια της Αυστραλίας έχουν ήδη χορηγία στο εξωτερικό για ειδικευμένους εργάτες.