του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε κ.κ. Σεραφείμ Κυκκώτη ***

Πάντοτε στην ιστορική της πορεία η Ορθόδοξη Εκκλησία ανησυχούσε για τους πρόσφυγες και τους εκτοπισμένους και για τη καταπίεση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως και  για τα θύματα της φτώχειας και της κλιματικής Αλλαγής.

Βασικά διαχρονικά οι άνθρωποι γίνονται πρόσφυγες και εκτοπισμένοι για τρείς λόγους:

1. Λόγω της καταπιέσεως των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τους όπως συμβαίνει στη Συρία με τον εμφύλιο πόλεμο πέντε ετών (στο παρελθόν με τη μαζική  βάρβαρη και βίαιη τουρκική εκδίωξη Ελλήνων (εδώ περιλαμβάνω και τους Πόντιους και τους Κυπρίους το 1974) και Αρμενίων εκ των πατρογονικών τους εστιών).

2. Λόγω της φτώχειας, όπως συνέβη  σε προηγούμενους αιώνες όταν η Ευρώπη υπόφερε από φτώχεια και μιζέρια (Μεγάλο μέρος των πληθυσμών  των χωρών της Αμερικανικής Ηπείρου και της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας προέρχονται από την Ευρώπη, όπως και οι Αποικιοκράτες στην Αφρική και στην Ασία χρησιμοποιώντας μάλιστα βία, εισάγοντας και το θεσμό της δουλείας έστω κι αν έλεγαν ότι ήταν χριστιανοί).

3. Λόγω του φαινομένου των προβλημάτων της κλιματικής αλλαγής (ξηρασία, πλημμύρες και σεισμοί)