Την σημασία της ειρηνικής συνύπαρξης των ανθρώπων, ακόμα κι αν αυτοί πιστεύουν σε διαφορετικές θρησκείες, υπογράμμισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μιλώντας στην ιστορικής σημασίας πατριαρχική Θεία Λειτουργία στη Σμύρνη, με την ευκαιρία της μνήμης του πρώτου Επισκόπου της, Αγίου Βουκόλου.

«Σε πολλά μέρη του πλανήτη, μουσουλμάνοι, χριστιανοί κι εβραίοι ζουν αρμονικά. Η διαφορετικότητα στη θρησκεία είναι πλέον αποδεκτή σε πολλές χώρες. Εμείς είμαστε αυτοί που θα δώσουμε το παράδειγμα της καλής συνύπαρξης. Αυτό το παράδειγμα έδωσαν σήμερα και οι Σμυρνιοί που μας υποδέχτηκαν με τόση αγάπη και φροντίδα. Παρακαλούμε συνεχίστε να φροντίζετε και να μεριμνάτε για τις μικρές διαφορετικές κοινότητες και μειονότητες της Σμύρνης. Οι αδελφοί μας στην Κωνσταντινούπολη μας έχουν αγκαλιάσει και το ίδιο αποζητούμε κι εδώ» τόνισε ο κ. Βαρθολομαίος.

H Θεία Λειτουργία τελέστηκε σε κλίμα κατάνυξης στον ανακαινισμένο από το Δήμο Σμύρνης ναό του Αγίου Βουκόλου, στην περιοχή Μπασμανέ.

Ο ναός οικοδομήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα από την ελληνική κοινότητα της Σμύρνης και αναφέρεται ως η μοναδική ελληνορθόδοξη εκκλησία που διασώθηκε το 1922, γιατί μετατράπηκε σε μουσείο με εντολή του Κεμάλ Ατατούρκ και αργότερα χρησιμοποιείτο ως χώρος για πρόβες σε έργα όπερας.

«Η πολυπολιτισμικὴ Σμύρνη αποτελεί διαχρονικὸ καστροφύλακα μνήμης και βιώσεως της σωτηριώδους διδασκαλίας και της Ορθοδόξου μαρτυρίας του ευσεβούς μας Γένους» υπογράμμισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Ο κ. Βαρθολομαίος χαρακτήρισε την Σμύρνη «πόλη της δημιουργίας και της ευημερίας, αλλά και του θρύλου και του πόνου, του σπαραγμού και της οδύνης».

Σήμερα, τόνισε ο κ. Βαρθολομαίος, «βρισκόμεθα ενώπιον των μαρτύρων και της μαρτυρίας». Και αν, κατά τον Σμυρναίο Σεφέρη, είπε, «κάθε απομεινάρι (στην Σμύρνη) περνάει απαρατήρητο», για μας, συνέχισε με τρεμμάμενη φωνή, τους κληρονόμους της μνήμης και της ιστορίας, κατά την Σμυρναίαν Ξανθίππη Αναστασιάδου, «το απομεινάρι αυτὸ χρειάζεται σεβασμὸ και ευαισθησία, προσεκτικὴ επισήμανση καὶ της τελευταίας πέτρας... κάθε άλλη αντιμετώπισης μοιάζει με ύβρι και βλασφημία».

Ο κ. Βαρθολομαίος ευχαρίστησε τον δήμαρχο, Αλί Κοτζάογλου, ο οποίος ήταν παρών στην Θεία Λειτουργία, για τη διάσωση του ναού του Αγίου Βουκόλου και την ανακαίνισή του.

Επίσης, αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία, που πήρε πριν 1,5 χρόνο του Οικουμενικού Πατριαρχείου να επανασυστήσει την Ορθόδοξη κοινότητα Σμύρνης και να τοποθετήσει ιερατικό προϊστάμενο τον αρχιμανδρίτη Κύριλλο Συκή, ο οποίος, τόνισε ο κ. Βαρθολομαίος, με το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο υπό την πρόεδρο κ. Θεοδώρα Χατζούδη επιτελούν λειτουργικὸ και ευρύτερο εκκλησιαστικὸ έργο τόσο γιὰ τους εναπομείναντας ομογενείς και τους απογόνους τους, όσο και για άλλους Ορθοδόξους που βρίσκονται στην Σμύρνη.

«Είμαστε εδώ στην Σμύρνη, λίγοι, αλλά και αμέτρητοι, αγωνιζόμαστε, παλεύουμε, ελπίζουμε, είμαστε μια συνέχεια, ή η συνέχεια...» τόνισε ο αρχιμανδρίτης Κύριλλος.

Την Θεία Λειτουργία παρακολούθησαν πολλοί απόγονοι προσφύγων, που πήγαν στην Σμύρνη από την Ελλάδα, αλλά και μέλη της ομογένειας της Κωνσταντινούπολης.

Με τον Πατριάρχη συλλειτούργησαν μέλη της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ο Μητροπολίτης Κορωνείας Παντελεήμων, ο οποίος είναι μικρασιατικής καταγωγής.

Επίσης, παρέστησαν μεταξύ άλλων ο Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος, ο πρέσβης της Ελλάδος στην Άγκυρα Κυριάκος Λουκάκης, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην Σμύρνη Θεόδ. Ν. Τσακίρης, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου και ο πρόεδρος της Ένωσης Σμυρναίων Γιώργος Αρχοντάκης.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας έγινε η λιτάνευση της εικόνας των τριών μεγάλων Αγίων, Βουκόλου, Πολυκάρπου και Φωτεινής, της Σμύρνης.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης φύτεψε στον προαύλιο χώρο του ναού μία μυρτιά και άναψε ένα καντήλι στο σημείο, που κατά την παράδοση ήταν ο τάφος του Αγίου Βουκόλου.

Η στροφή στην Εκκλησία για τον πρωθυπουργό που ορκίστηκε με πολιτικό κι όχι με θρησκευτικό όρκο είναι μοιραία. Οι πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν ότι στελέχη του Μαξίμου ήδη βολιδοσκοπούν τις προθέσεις σημαντικών προσωπικοτήτων και εκπροσώπων της Εκκλησίας, όπως τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο, προκειμένου να τον πείσουν να αποδεχθεί πρόταση του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα να είναι υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, είναι πρόσωπο ξεχωριστό, χαίρει γενικότερης εκτιμήσεως, πρόκειται για διακεκριμένο ιερωμένο, από τους οικουμενιστές της Ορθοδοξίας, που σύμφωνα με τους επιτελείς του κ.Τσίπρα θα προσδώσει ιδιαίτερο συμβολισμό στην Προεδρική εκλογή και βεβαίως θα ενώσει τη χώρα και θα λαμπρύνει με την παρουσία του το Προεδρικό Μέγαρο

Σύμφωνα, ωστόσο με πληροφορίες από το tovima.gr η βολιδοσκόπηση δεν έχει ακόμη αποδώσει. Ο Αρχιεπίσκοπος επικαλείται το ποίμνιό του στην Αλβανία και το κοινωνικό έργο που εκεί προωθεί.

Ωστόσο οι συνεργάτες του κ. Τσίπρα επιμένουν στην προσπάθειά τους και ευελπιστούν ότι θα τον πείσουν να αποδεχθεί την πρόταση.

Ανεξαρτήτως πάντως της οριστικής απάντησης του Αρχιεπισκόπου έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον το γεγονός ότι το επιτελείο του κ. Τσίπρα απομακρύνεται από την αναζήτηση αμιγώς πολιτικών προσώπων για τον Προεδρικό θώκο.

Πράγμα που ίσως δικαιολογείται από τις πολλές αντιδράσεις που προκαλεί στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ ενδεχόμενη πρόταση στον αντιπρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημ. Αβραμόπουλο.

Αργά το βράδυ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Γ. Σακελλαρίδης δήλωσε στο Βήμα ότι δεν υπάρχει τέτοια συζήτηση στην κυβέρνηση σχετικά με υποψηφιότητα του Αρχιεπισκόπου Αναστάσιου ως Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο βίος και η πολιτεία του γεννημένου στην Καππαδοκία αγιορείτη μοναχού

Στους Αγίους κατέταξε την Τρίτη το Οικουμενικό Πατριαρχείο μια από τις πιο φωτισμένες μορφές του μοναχισμού του 20ου αιώνα, τον γέροντα Παΐσιο.

Γνωστός και ως «ασυρματιστιστής του Θεού» λόγω της ειδικότητας με την οποία υπηρέτησε το μεγαλύτερο τμήμα της θητείας του στον στρατό που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ΄40, ο αγιορείτης μοναχός από πολλούς θεωρείται ο αναβιωτής του μοναχισμού στο Άγιο Όρος μετά τη δεκαετία του '60.

Γεννημένος στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας ο κατά κόσμον  Αρσένιος Εζνεπίδης, ταξίδεψε βρέφος για την Ελλάδα με την οικογένειά του, η οποία μετά από ένα πέρασμα στην Κέρκυρα, κατέληξε στην Κόνιτσα, τόπο στον οποίο θα επιστρέψει σε μεγαλύτερη ηλικία ως μοναχός πια ο Παΐσιος.

Βιογράφοι του αναφέρουν ότι από μικρός είχε εκδηλώσει μεγάλο ενδιαφέρον για τη θρησκεία καθώς είχε πάρει το όνομά του από έναν ιερέα με το όνομα Αρσένιος, ο οποίος το 1988 αναγνωρίστηκε ως ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης.

Στο Άγιο Όρος, όπου και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, βρέθηκε το 1949, αμέσως δηλαδή μετά την απόλυσή του από το στρατό. Για εννέα χρόνια μονάζει στο Όρος αρχικά με το όνομα Αβέρκιος και στη συνέχεια με το όνομα Παΐσιος το οποίο έλαβε στη Μονή Φιλοθέου.

Από το 1958 έως το 1962 ο Παΐσιος βρίσκεται στην δεύτερη πατρίδα του, την Κόνιτσα, όπου είχε την ευκαιρία να προσφέρει τη βοήθειά του σε πολύ κόσμο προτού αναχωρήσει για το Σινά στο οποίο πέρασε δύο χρόνια.

Τελικά το 1964 αποφασίζει να επιστρέψει στο Άγιο Όρος για να καταλήξει σε ηλικία 55 ετών σε ένα μικρό κελί στην περιοχή Παναγούδα, κοντά στη Μονή Κουτλουμουσίου, όπου τον επισκέπτονται κατά εκατοντάδες οι πιστοί για να συζητήσουν μαζί του, να του εκθέσουν τους προβληματισμούς του, να του ζητήσουν την ευχή του, να δεχθούν τις συμβουλές τους ενώ δεκάδες είναι σε καθημερινή βάση οι επιστολές των πιστών με αποδέκτη τον Γέροντα η φήμη του οποίου έχει προ πολλού ξεπεράσει τα όρια της αγιορείτικης κοινότητας.

Στις αρχές της δεκαετίας του '90 ο Γέροντας Παΐσιος εμφανίζει σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία τελικά τον καταβάλουν στις 12 Ιουλίου του 1994 σε ηλικία 70 ετών και ετάφη στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Πολλοί από τους πιστούς που κατά καιρούς τον επισκέπτονταν στο Άγιο Όρος, ειδικά την περίοδο μετά το 1964, μεταφέρουν συζητήσεις με τον Γέροντα Παΐσιο στις οποίες ο αγιορείτης μοναχός αναφέρεται, κατά τις ερμηνείες, σε μελούμενα από διάφορους τομείς με αινιγματικό τρόπο γεγονός που έχει τροφοδοτήσει το μύθο του Γέροντα με αντίστοιχα πολλούς να αμφιβάλουν για όλα αυτά και να τα αποδίδουν σε υπερβολές των πιστών.

Στον Παϊσιο είχε κάνει εκτενές αφιέρωμα τον Δεκέμβριο του 2012 η εφημερίδα «Wall Street Journal» ενώ αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους Πατέρες για τους Ρώσους και τους Ουκρανούς.

Ο Παΐσιος συνέγραψε 4 βιβλία, τα οποία έχουν εκδοθεί από το Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» (Σουρωτή Θεσσαλονίκης):

- Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1991)
- Ο Γέρων Χατζη-Γεώργης ο Αθωνίτης, 1809-1886 (1986)
- Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα (1993)
- Επιστολές (1994).

Τον Γέροντα Παΐσιο ανακήρυξε Άγιο την Τρίτη ομόφωνα η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ύστερα από σχετική εισήγηση της Κανονικής Επιτροπής εγγράφοντάς τον μοναχό Παΐσιο Αγιορείτη στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξου Εκκλησίας.