πρωτοσέλιδο άρθρο αυτού του Σαββατοκύριακου στο New York National Herald

By Leonidas Petrakis *, PhD

"Greece is the cradle of Western Civilization", we Greeks proudly remind the world, claiming a special kinship (ownership!) to the achievements of ancient Greece ("A rocky promontory in the Mediterranean, it has nothing to distinguish it but the efforts of its people, the sea, and the light of the sun", in the words of George Seferis, Greece's first Nobel Prize winner).

What does it mean to be Greek? The Ancients had a simple answer -they divided the world into Greeks and the rest, the Barbarians. The latter uttered incomprehensible "bar, bar" sounds, did not speak Greek, and therefore were incapable of understanding the revolutionary, sophisticated ideas that the Greeks were advancing in philosophy, literature, music and the other arts, medicine, mathematics, the sciences.

Του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε κ.κ. Σεραφείμ Κυκκώτη

Η Ευαγγελική Περικοπή αυτής της Κυριακής μας καλεί να είμαστε «σπλαχνικοί – οικτίρμονες merciful- προς τους άλλους ανθρώπους, όπως Σπλαχνικός-Οικτίρμων- Mercifulείναι κι ο Θεός Πατέρας μας προς εμάς». Η λέξη «σπλαχνικός» προέρχεται από τη λέξη «Σπλάχνο» κι αναφέρεται σε ένα μέρος του σώματος μας, της όλης μας ύπαρξης. Γι’ αυτό ακούομε την μητέρα να λέει για το παιδί της ότι είναι σπλάχνο της, δηλαδή κάτι που προήλθε από το σώμα της, από την ύπαρξη της και ζεί για το σπλάχνο της, για το παιδί της, είναι έτοιμη η μητέρα να θυσιασθεί για το παιδί της, αγωνιά για το παιδί της, πονάει για το παιδί της, χαίρεται για την πρόοδο του, δίνει νόημα στη ζωή της με τη πρόοδο του παιδιού της. Η μητέρα είναι αναντικατάστατη, γι’ αυτό το παιδί που χάνει πρόωρα τη μητέρα του το λέμε ορφανό.