Σας ενδιαφέρουν

Ο βίος και η πολιτεία του γεννημένου στην Καππαδοκία αγιορείτη μοναχού

Στους Αγίους κατέταξε την Τρίτη το Οικουμενικό Πατριαρχείο μια από τις πιο φωτισμένες μορφές του μοναχισμού του 20ου αιώνα, τον γέροντα Παΐσιο.

Γνωστός και ως «ασυρματιστιστής του Θεού» λόγω της ειδικότητας με την οποία υπηρέτησε το μεγαλύτερο τμήμα της θητείας του στον στρατό που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ΄40, ο αγιορείτης μοναχός από πολλούς θεωρείται ο αναβιωτής του μοναχισμού στο Άγιο Όρος μετά τη δεκαετία του '60.

Γεννημένος στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας ο κατά κόσμον  Αρσένιος Εζνεπίδης, ταξίδεψε βρέφος για την Ελλάδα με την οικογένειά του, η οποία μετά από ένα πέρασμα στην Κέρκυρα, κατέληξε στην Κόνιτσα, τόπο στον οποίο θα επιστρέψει σε μεγαλύτερη ηλικία ως μοναχός πια ο Παΐσιος.

Βιογράφοι του αναφέρουν ότι από μικρός είχε εκδηλώσει μεγάλο ενδιαφέρον για τη θρησκεία καθώς είχε πάρει το όνομά του από έναν ιερέα με το όνομα Αρσένιος, ο οποίος το 1988 αναγνωρίστηκε ως ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης.

Στο Άγιο Όρος, όπου και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, βρέθηκε το 1949, αμέσως δηλαδή μετά την απόλυσή του από το στρατό. Για εννέα χρόνια μονάζει στο Όρος αρχικά με το όνομα Αβέρκιος και στη συνέχεια με το όνομα Παΐσιος το οποίο έλαβε στη Μονή Φιλοθέου.

Από το 1958 έως το 1962 ο Παΐσιος βρίσκεται στην δεύτερη πατρίδα του, την Κόνιτσα, όπου είχε την ευκαιρία να προσφέρει τη βοήθειά του σε πολύ κόσμο προτού αναχωρήσει για το Σινά στο οποίο πέρασε δύο χρόνια.

Τελικά το 1964 αποφασίζει να επιστρέψει στο Άγιο Όρος για να καταλήξει σε ηλικία 55 ετών σε ένα μικρό κελί στην περιοχή Παναγούδα, κοντά στη Μονή Κουτλουμουσίου, όπου τον επισκέπτονται κατά εκατοντάδες οι πιστοί για να συζητήσουν μαζί του, να του εκθέσουν τους προβληματισμούς του, να του ζητήσουν την ευχή του, να δεχθούν τις συμβουλές τους ενώ δεκάδες είναι σε καθημερινή βάση οι επιστολές των πιστών με αποδέκτη τον Γέροντα η φήμη του οποίου έχει προ πολλού ξεπεράσει τα όρια της αγιορείτικης κοινότητας.

Στις αρχές της δεκαετίας του '90 ο Γέροντας Παΐσιος εμφανίζει σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία τελικά τον καταβάλουν στις 12 Ιουλίου του 1994 σε ηλικία 70 ετών και ετάφη στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Πολλοί από τους πιστούς που κατά καιρούς τον επισκέπτονταν στο Άγιο Όρος, ειδικά την περίοδο μετά το 1964, μεταφέρουν συζητήσεις με τον Γέροντα Παΐσιο στις οποίες ο αγιορείτης μοναχός αναφέρεται, κατά τις ερμηνείες, σε μελούμενα από διάφορους τομείς με αινιγματικό τρόπο γεγονός που έχει τροφοδοτήσει το μύθο του Γέροντα με αντίστοιχα πολλούς να αμφιβάλουν για όλα αυτά και να τα αποδίδουν σε υπερβολές των πιστών.

Στον Παϊσιο είχε κάνει εκτενές αφιέρωμα τον Δεκέμβριο του 2012 η εφημερίδα «Wall Street Journal» ενώ αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους Πατέρες για τους Ρώσους και τους Ουκρανούς.

Ο Παΐσιος συνέγραψε 4 βιβλία, τα οποία έχουν εκδοθεί από το Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» (Σουρωτή Θεσσαλονίκης):

- Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1991)
- Ο Γέρων Χατζη-Γεώργης ο Αθωνίτης, 1809-1886 (1986)
- Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα (1993)
- Επιστολές (1994).

Τον Γέροντα Παΐσιο ανακήρυξε Άγιο την Τρίτη ομόφωνα η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ύστερα από σχετική εισήγηση της Κανονικής Επιτροπής εγγράφοντάς τον μοναχό Παΐσιο Αγιορείτη στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξου Εκκλησίας.

Η Βενετία, η οικουμενική πόλις της ειρήνης και της γαληνιαίας συμβιώσεως των λαών, η πόλις της cultura και της arte, με τον δροσερόν ήλιόν της και το ευπρόσδεκτον κρύον της, καθ’ όλας τας ημέρας του Αγίου Δωδεκαημέρου, εώρτασε πανηγυρικά και χαρμόσυνα την 6ην Ιανουαρίου με εκδηλώσεις εορταστικές, και εις την εκκλησίαν και εις τους χώρους των διαφόρων θεσμών, αλλά και με την προσφοράν δώρων «regali», αρρήκτως συνδεδεμένα με την μεγάλην Εορτήν της ημέρας αυτής.

Η Μητρόπολις, το Ελληνικόν Ινστιτούτον, η ιστορική Κοινότης των Ελλήνων Ορθοδόξων της Βενετίας, τα παιδιά και αι οικογένειαι των Ελλήνων και των Ορθοδόξων των άλλων Τοπικών Εκκλησιών εώρτασαν το Άγιον Δωδεκαήμερον μετά των οικείων και φίλων αυτών. Μαζί με αυτούς, οι Κατηχούμενοι και οι Προσκυνηταί, αλλά και πολλοί Ρ.καθολικοί, επεσκέφθησαν τον παλαίφατον και περικαλλέστατον Μητροπολιτικόν Ναόν του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων και έμειναν κατενθουσιασμένοι και κατευχαριστημένοι από την κατάνυξιν, την γαλήνην και την τάξιν των ιερωτάτων ακολουθιών.

Προσήλθον και εκοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων πλείστα όσα παιδιά και νέοι πολλοί. Τούτο είναι παρήγορον σημείον της ζωτικότητος και αναπτύξεως της Ορθοδόξου Μητροπόλεως Ιταλίας και Μελίτης μέσα εις την καρδίαν της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Πρωτότυπος και μοναδική παραμένει εις όλους η Τελετή της καταδύσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού εις το “Rio dei Greci”, με Γόνδολαν καλλωπισμένην αρχοντικά, η οποία ομοιάζει με μικράν Arca (Κιβωτόν) της Παλαιάς Διαθήκης, η οποία φέρει κάθε φοράν ένα αξιόλογον πρόσωπον, το οποίον παραδίδει τον Σταυρόν εις τον Ποιμενάρχην, τον Σεβ. Μητροπολίτην Ιταλίας και Μελίτης κ. Γεννάδιον, ο οποίος ευλογεί αυτόν και εύχεται αυτώ. Την φοράν αυτήν έφερεν τον Τίμιον Σταυρόν εις τον Σεβασμιώτατον ο Αντιπρόεδρος της Κοινότητος κ. Βασίλειος Καλογεράκης. Το μελωδικώτατον Απολυτίκιον: «Εν Ιορδάνη…» και το χαρμόσυνον Κοντάκιον: «Επεφάνης σήμερον…» εψάλησαν από του ύψους της «Γέφυρας των Ελλήνων» (Ponte dei Greci) και η Βενετία, με τους προσκυνητάς και επισκέπτας της, ήκουσε, ηγαλλιάσθη και ηυφράνθη, ο δε “Campo dei Greci” έζησεν ωραίας, ιεράς και κεχαριτωμένας στιγμάς, ο οποίος πάντοτε φιλόξενος δέχεται και αγκαλιάζει τους πάντας, ημετέρους και ξένους, συνεχίζων την ένδοξον ζωήν και αποστολήν του μέσα εις το πολυσήμαντο αυτό Βενετικόν Διαμέρισμα της Ευρώπης. Ο αγιασμός των πιστών, αλλά και των οίκων αυτών, κατά την λαμπροφόρον ημέραν των Θεοφανείων, ανεμένετο υφ’ όλων με ανυπομονησίαν και καρτερίαν, όπερ δεικνύει την πίστιν και την προσήλωσιν αυτών εις την αμώμητον Πίστιν μας, η οποία σώζει και οδηγεί εις την αιώνιον ζωήν.

Εις τον Μητροπολιτικόν Ναόν του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων ψάλλεται καθημερινά ο Όρθρος και ο Εσπερινός, μετά δε την εορτήν του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου αρχίζουν εις όλην την Μητρόπολιν η «Κατήχησις» διά μικρούς και μεγαλυτέρους Ορθοδόξους, αλλά και διά τους κατηχουμένους, καθώς και η εκμάθησις της «Ελληνικής γλώσσης» εις τα σχολεία των ενοριών αυτής, με την φροντίδα και επιστασίαν του Πρωτοσυγκέλλου, αρχιμ. Ευαγγέλου.
Την κοινωνικήν και πολιτιστικήν, αλλά και αυτήν την πολιτειακήν, προοδευτικήν και αναπτυξιακήν ζωήν της Βενετίας παρακολουθεί άμεσα και θετικά η Ορθόδοξος Μητρόπολις του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το κύρος της Μητροπόλεως εν Ιταλία μεταξύ του λαού είναι μέγιστον, διό και επιτυγχάνει εις τας προσπαθείας και τον αγώνα του. Τούτο βλέπομεν και εν αναφορά προς την αναγνώρισιν της Μητροπόλεως υπό του Ιταλικού Κράτους και την πραγματοποίησιν της Intesa (Συμφωνίας), καθώς και από τον αριθμόν παραχωρήσεως εκκλησιών και μονών ουχί μόνον από τας ρ.καθολικάς Αρχιεπισκοπάς και Επισκοπάς, αλλά και από τους Δήμους της Χώρας ταύτης.

O Μητροπολίτης Γεννάδιος τόνισε: «ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ, ΗΘΙΚΗΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΝ ΚΡΙΣΙΝ, ΠΑΡΑ ΤΗΝΥΠΟΤΙΜΗΣΙΝ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ, ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΩΜΕΘΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΟΙ ΑΥΤΟΙ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΟΙ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ, ΕΝΘΑΡΡΥΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΝΔΥΝΑΜΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΦΑΝΕΝΤΑ ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΝ, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΔΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΝ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΗΝ ΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟΝ».

Σήμερον, οι Διάλογοι δεν προχωρούν ως θα έπρεπε, διότι δεν γίνεται η κατάλληλη εργασία: Ο άνθρωπος είναι ακατήχητος και δεν ξεύρει να προσεύχεται. Η ευθύνη των υπευθύνων απέναντι του Θεού είναι μεγίστη. Η Εκκλησία δεν κρίνει, ούτε και καταδικάζει, αλλἀ αγαπά και σώζει. Ο Μέγας Βασίλειος ως ποιμήν, οδηγός και διδάσκαλος εις την ζωήν της Εκκλησίας.

Η Βενετία, η παγκόσμιος πόλις της ειρήνης, η πρωτεύουσα της culturaκαι της arte, πλουσιωτάτη εις Βιβλιοθήκας και Αρχεία, με την περίφημον Μαρκιανήν και τα ιστορικά κείμενα και χειρόγραφα και τους παλαιφάτους κώδικας, υπήρξε και χθες –σήμερον- αληθινή Οικουμενική Πόλις, η οποία δέχεται χιλιάδας κόσμου, απ’ όλας τας Ηπείρους, φιλοξενεί και κηρύττει εις όλους οτι εις την πόλιν αυτήν «χωρούν όλοι», και μάλιστα οτι είναι η μοναδική πόλις, η οποίαενθυμίζει Κωνσταντινούπολιν και Ανατολήν πολιτισμένην. Με την διακριτικήν εκκλησιαστικήν τιμήν του τίτλου του «Πατριάρχου», με την αρχοντικήν πορείαν των Δόγηδων, των θαλασσομάχων και των κατακτητων Βενετσιάνων, αποτελούν δι’ αυτήν ένδοξον ιστορίαν και καύχημα τιμής και δόξης, η οποία υμνείται, εγκωμιάζεται και υποστηρίζεται ως οικουμενική ανεπανάληπτη κληρονομία και θησαυρός ανεκτίμητος δια την ανθρωπότητα.

Μέσα εις τας υπερόχους περιόδους της ιστορίας της και της σημερινής αναγνωρίσεώς της με το κοινωνικόν κύρος της και την ἐξοχον παρρησίαν της εις τας διπλωματικάς συναντήσεις, επαφάς και επικοινωνίας της, η Βενετία είναι η πόλις η οποία προτιμάται και προσφέρεται ως ειρηνική, ελευθέρα, ελπίδα, και ειρηνική συμβίωσις λαών και πολιτισμών. Η Βενετία, λοιπόν, με τας χιλιάδας επισκέπτας της, πρώτη εις όλην την Ιταλίαν εις τον αριθμόν αυτών, ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, με το «παράδοξον Καμπαναριόν», και την ωραιότητα των καναλιών, με την «Γέφυρα των Ελλήνων» και το άφθαστον εις τέχνην Εικονοστάσιον, αριστούργημα του διακεκριμένου καλλιτέχνη Μιχαήλ Δαμασκηνού, με τα δύο εις ύψος ουρανίου αίγλης και εξαιρετικής τεχνοτροπίας ψηφιδωτά της Αναστάσεως και της Μεταμορφώσεως, ετελέσθη, μετά την Θείαν Λειτουργίαν της Πρώτης του Νέου Έτους, η «Δοξολογία ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης», αλλά και η «Προσευχή υπέρ της ειρήνης», ενώπιον του θεοτιμήτου και πιστοτάτου λαού του Θεού.

Προς την ευλαβεστάτην ομήγυριν των Ορθοδόξων απευθυνόμενος, και έχων προ οφθαλμών την ζωήν και το θεάρεστον έργον Βασιλείου Ουρανοφάντορος του Μεγάλου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης κ. Γεννάδιος είπε προς το πυκνότατον εκκλησίασμα, το οποίον κατέκλυσε την ιστορικήν «Αίθουσαν του Θρόνου» της Μητροπόλεως, με την ευκαιρίαν της κοπής της «Βασιλόπιτας», τα κατωτέρω: «Οι Θεολογικοί Διάλογοι προχωρούν όταν η αγάπη, η ταπείνωσις και ο σεβασμός κυριαρχούν εις την καρδίαν του λαού του Θεού. Σήμερον, οι Διάλογοι δεν προχωρούν ως θα έπρεπε, διότι δεν γίνεται η κατάλληλη εργασία: Ο άνθρωπος είναι ακατήχητος και δεν ξεύρει να προσεύχεται: Η ευθύνη των ηγετών απέναντι του Θεού είναι μεγίστη. Η Εκκλησία δεν κρίνει, ούτε και καταδικάζει, αλλά αγαπά και σώζει». Τό αυτό έπραξεν ο Αρχηγός της Πίστεώς μας, ο οποίος έγινε άνθρωπος διά να ανέλθη εις τον ουρανόν ο άνθρωπος. Ήλθε διά τον αμαρτωλόν, αλλά θέλει «πάντας σωθήναι». Αυτή είναι η Ορθοδοξία μας, είναι η μοναδική εις σωτηρίαν, αλλά σώζει τους πάντας! Ας σταματήση ο πόλεμος και η καταδίκη, ας μην ομιλούμεν δια λάθη και τα παρόμοια. Ο Θεός είναι μεγάλος και Αυτός θα φωτίση, θα διδάξη και θα καθοδηγήση εις την θεϊκήν και ευπρόσδεκτον συμπόρευσιν: «ίνα πάντες έν ώσιν».

Τα παραδοσιακά «Κάλαντα», τα κεράσματα με τον καφέ και τα γλυκά, έκλεισαν την λαμπράν αυτήν εορτήν, επί τω Νέω Έτει, μέσα εις μίαν ατμόσφαιραν πανηγυρικήν, εορταστικήν αι κεχαριτωμένην. Παρόντες ήσαν ο Διευθυντής του Ινστιτούτου καθηγητής κ. Γ. Πλουμίδης, η Πρόεδρος της ιστορικής Κοινότητος των Ορθοδόξων Ελλήνων Βενετίας κ. Κωνσταντίνα Μπαλαφούτη, Καθηγηταί, Διδάσκαλοι, Προσκυνηταί και φίλοι της Μητροπόλεως.

Την Θείαν Λειτουργίαν ετέλεσαν ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως, Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου π. Ευάγγελος Υφαντίδης και ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Μαδάρος, ενώ το Αναλόγιον ελάμπρυνεν ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ανατόλιος Μπίτκας, με την μελωδικωτάτην φωνήν του, και ο κάλλιστος κ. Γεώργιος Πηλίδης, διδάσκαλος της Κοινότητος και Ιεροψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού.

Την 31η Δεκεμβρίου, η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β’ εδέχθη στο Ιδιαίτερο Πατριαρχικό Γραφείο, κατά το έθος, τον Σεβ.Μητροπολίτη Λεοντοπόλεως κ. Γαβριήλ, Πατριαρχικό Επίτροπο Αλεξανδρείας, τον Θεοφ.Επίσκοπο Ναυκράτιδος κ. Μελέτιο, Ηγούμενο της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Οσίου Σάββα Ηγιασμένου Αλεξανδρείας και τους Κληρικούς της Πατριαρχικής Αυλής και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αλεξανδρείας, οι οποίοι έψαλαν τα κάλαντα και υπέβαλαν εόρτιες ευχές.

Ακολούθως άκουσε τα κάλαντα και εδέχθη ευχές για το νέο σωτήριο έτος 2015 από τους αφρικανούς σπουδαστές της Πατριαρχικής Σχολής Αλεξανδρείας “Άγιος Αθανάσιος”, ως και το προσωπικὀ του Πατριαρχείου. Προς όλους η Α.Θ.Μ. προσέφερε δώρα και ευλογίες.

Το απόγευμα της ιδίας ημέρας ο Μακαριώτατος χοροστάτησε κατά τον Μ.Εσπερινό στο Ιερό Πατριαρχικό Παρεκκλήσιο των Αγίων Θεοδώρων, μετά το πέρας του οποίου στην Αίθουσα του Θρόνου παρουσίασε τα πεπραγμένα του παριππεύσαντος έτους 2014 και εξέφρασε ευγνώμονες ευχαριστίες για την επιδεικνυομένη συμπαράσταση προς την Αιγυπτιακή και την Ελληνική Κυβέρνηση, ως και προς την Ελληνική και την Αραβόφωνη Ορθόδοξη Κοινότητα Αλεξανδρείας. Προσφωνών την Α.Θ.Μ., ο Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας επεσήμανε την αξία του παραδραμόντος έτους, ως έτους σηματοδοτουμένου, αφενός μεν από την δέκατη επέτειο από της εκλογής του Πατριάρχου στο Θρόνο του Αγίου Μάρκου, αφετέρου δε από την συμπλήρωση εξήντα χρόνων ζωής για τον Μακαριώτατο.

Εξαίροντας δε την ακάματο δράση του Μακαριωτάτου κατά την δεκαετία αυτή, τόνισε ότι, ενώ στα πλαίσια της κοσμικής ιστορίας ως χρυσές χαρακτηρίζονται οι περίοδοι της δυνάμεως και του μεγαλείου, στα πλαίσια της εκκλησιαστικής ιστορίας ως χρυσές χαρακτηρίζονται οι περίοδοι της μαρτυρίας και του μαρτυρίου, κατά τον λόγο του Αποστόλου Παύλου ἡ δύναμις ἡμῶν ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.

Μετά την ευλόγηση της Αγιοβασιλόπιτας του Πατριαρχείου, ο Μακαριώτατος περιεκόσμησε, προς έπαινο και αναγνώριση της ευόρκου και ευσυνειδήτου διακονίας του στο Θρόνο του Αγίου Μάρκου, διά του Ταξιάρχου Σάββα του Ηγιασμένου τον Διευθυντή του Ιδιαιτέρου του Γραφείου Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Απόστολο Τριφύλλη, ο οποίος από τις αρχές του Νέου Έτους θα συνεχίσει την ιερατική και εκπαιδευτική του διακονία υπό το ωμοφόριο του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Στυλιανού.

Περιεκόσμησε δε και την επί σειρά ετών αόκνως εργαζομένη στο πλευρό του Ιδιαιτέρα Γραμματέα του κα Ζιχάν Βαρβάρα Μασάπκι διά του Χρυσού Λέοντος Τάγματος Σάββα του Ηγιασμένου.

Την 1η Ιανουαρίου 2015 η Α.Θ.Μ. χοροστάτησε κατά την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας και προεξήρχε της Δοξολογίας επί τη ενάρξει του νέου έτους, πλαισιούμενος από τον Σεβ. Μητροπολίτη Λεοντοπόλεως κ. Γαβριήλ, τον Θεοφ.Επίσκοπο Ναυκράτιδος κ. Μελέτιο, Ηγούμενο της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Οσίου Σάββα Ηγιασμένου Αλεξανδρείας και τον ιερό κλήρο.

Το μεσημέρι της Πρωτοχρονιάς η ΑΘΜ επεσκέφθη τους περιθαλπομένους γέροντες του Γηροκομείου της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας, όπου προσέφερε δώρα και ευλογίες.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός για άλλη μια χρονιά κάλεσε τους ομογενείς πιστούς να γίνουν δότες ανθρωπίνων οργάνων.

Η Αυστραλιανή Υπηρεσία Οργάνων και Ιστού (OTA) εξέφρασε τη μεγάλη της ικανοποίηση για την στήριξη της Ελληνικής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας στο πρόγραμμα δωρεάς οργάνων και ιστού.

Η Γιέιλ Κας (Yael Cass), προϊστάμενη της OTA, είπε ότι η οργάνωση συνεργάζεται στενά με τους θρησκευτικούς ηγέτες στην Αυστραλία προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι κοινότητές τους ενημερώνονται κατάλληλα σχετικά με τη δωρεά οργάνων και ιστού, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός, της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αυστραλία δήλωσε: «Η Ελληνική Ορθόδοξος Εκκλησία και η Ελληνική Ορθόδοξος Αρχιεπισκοπή στην Αυστραλία υποστηρίζουν τη δωρεά οργάνων και ιστού ως μια αλτρουιστική πράξη προσφοράς».

«Η ανθρώπινη ζωή μπορεί να καλυτερέψει μέσω της φιλανθρωπικής πράξης δωρεάς και μεταμόσχευσης ενώ διατηρεί την ιερότητα ζωής. Εμείς έχουμε το λόγο του Θεού ως οδηγό και ως ρητόν που λέγει «είναι περισσότερο ευλογημένο να προσφέρεις παρά να δέχεσαι» (Πράξεις 20:35)».

Η κ. Cass είπε, με τη σειρά της: «Προσβλέπω με χαρά στη στενή συνεργασία με την Αρχιεπισκοπή για να ενημερώσουμε τους ιερείς σε όλη την Αυστραλία σχετικά με τη δωρεά οργάνων και ιστού έτσι ώστε να μπορούν να καθοδηγούν την ελληνική κοινότητα σε αυτό το ζήτημα».

Εκτιμάται ότι ένας δωρητής οργάνων και ιστού μπορεί να αλλάξει ή και να σώσει την ζωή δέκα ή περισσοτέρων ατόμων.

Η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β’ το απόγευμα της Δευτέρας 8 Δεκεμβρίου 2014 παρέστη στην παρουσίαση του βιβλίου του Μητροπολίτη Γουινέας Γεωργίου «ΠΕΤΡΟΣ Ζ’ – Ο ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ (1997-2004)» που έλαβε χώρα στην μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του ξενοδοχείου ‘Four Seasons’ στην Λεμεσό.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με το απολυτίκιο του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου και με τον χαιρετισμό του εκπροσώπου του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Παναγιώτη Αντωνίου – Διευθυντή του Ιδιαίτερου Γραφείου του Προέδρου. Ο Δημοσιογράφος/ακαδημαϊκός Κώστας Χαραλαμπίδης απήγγειλε το ποίημα ‘Ιθάκη’ του Αλεξανδρινού ποιητή Κώστα Καβάφη. Τον συγγραφέα παρουσίασε η Δημοσιογράφος Έλενα Χαραλάμπους. Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε από τον Ομότιμο Καθηγητή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος κ. Σπυρίδωνα Κοντογιάννη. Ακολούθησε προβολή αφιερώματος στον μακαριστό Πατριάρχη Πέτρο Ζ’, ο χαιρετισμός του συγγραφέως όπου ευχαρίστησε όσους συνέβαλαν στην έκδοση του βιβλίου και την ωραία εκδήλωση, που ολοκληρώθηκε με τον χαιρετισμό της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β’ όπου μεταξύ άλλων συνεχάρη τον συγγραφέα, σκιαγράφησε την μεγάλη προσωπικότητα του προκατόχου του και τίμησε με τον Σταυρό του Αγίου Μάρκου τον χορηγό της έκδοσης του βιβλίου και της εκδηλώσεως κ. Γλαύκο Μουσκή, ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου Four Seasons. Η βραδιά έκλεισε με τραγούδια της Κύπρου τα οποία απέδωσε άριστα η τραγουδοποιός Δέσπω Πλυτά με συνοδεία πιάνου. Την εκδήλωση συντόνισε με μεγάλη επιτυχία ο Δημοσιογράφος Ανδρέας Δημητρόπουλος.

Μεταξύ των παρόντων ήταν ο Πρέσβυς της Ελλάδος κ. Βασίλης Παπαιωάννου, οι Σεβ. Μητροπολίτες Κένυας Μακάριος, Βόστρων Τιμόθεος, Ειρηνουπόλεως Δημήτριος και Κυρηνείας Χρυσόστομος, οι Θεοφ. Επίσκοποι Αμαθούντος Νικόλαος και Αρσινόης Νεκτάριος, ο Πρόεδρος των Οφικιάλων Θεόδωρος Παναγόπουλος, Βουλευτές, Δήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι, ο ιερός κλήρος της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού, η οικογένεια του μακαριστού Πατριάρχη και πλήθος φίλων της Ιεραποστολής και του Πατριαρχείου.

Έκκληση για «παγκόσμια καταδίκη της τρομοκρατίας και από τους ίδιους τους μουσουλμάνους» έκανε ο Ποντίφικας - Τι είπε στον Ερντογάν 

Ο Ποντίφικας έκανε έκκληση για «μία παγκόσμια καταδίκη (της τρομοκρατίας), και από τους ίδιους τους μουσουλμάνους, που έχουν τη δική τους ταυτότητα και λένε: "δεν είμαστε τέτοιοι, το Κοράνι δεν είναι τέτοιο, είναι ένα βιβλίο για την ειρήνη, είναι ένα προφητικό βιβλίο ειρήνης. Δεν είναι αυτό το Ισλάμ'"».

Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μέσα στο αεροπλάνο που τον μετέφερε από την Τουρκία -όπου καταδίκασε πολλές φορές τη δράση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους- ο Πάπας είπε ότι την παραπάνω πρόταση έκανε κατά τις κατ' ιδίαν συνομιλίες που είχε την Παρασκευή με τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν.

«Είπα στον πρόεδρο ότι θα ήταν πολύ ωραίο αν όλοι οι ισλαμιστές ηγέτες -είτε πρόκειται για πολιτικούς, θρησκευτικούς ή ακαδημαϊκούς ηγέτες- καταδίκαζαν δημοσίως αυτό καθώς κάτι τέτοιο θα βοηθούσε την πλειονότητα των μουσουλμάνων», είπε ο Φραγκίσκος απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου.

«Αλλά αυτό θα πρέπει να προέλθει από τα στόματα των ηγετών τους, από θρησκευτικούς ηγέτες, ακαδημαϊκούς ηγέτες, διανοούμενους και πολιτικούς ηγέτες», πρόσθεσε.

Αξιωματούχοι της Καθολικής Εκκλησίας έχουν καλέσει τους ισλαμιστές ηγέτες να καταγγείλουν με μεγαλύτερη δριμύτητα το Ισλαμικό Κράτος αλλά τα λόγια του πάπα κατά την επιστροφή του ήταν μέχρι στιγμής οι πιο ξεκάθαρες δηλώσεις επί του ζητήματος.

«Εκφράζουμε την κοινή μας ανησυχία για την κατάσταση στο Ιράκ, τη Συρία και όλη τη Μέση Ανατολή» αναφέρει το κοινό ανακοινωθέν που υπέγραψαν ο Ποντίφικας και ο Πατριάρχης - Οι δύο θρησκευτικοί ηγέτες προσευχήθηκαν και για την ειρήνη στην Ουκρανία και κάλεσαν όλες τις πλευρές «να επιλέξουν την οδό του διαλόγου»

Με την υπογραφή κοινής δήλωσης για τον χριστιανικό διάλογο αλλά και αναφορές στην ανησυχητική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί για τους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής, ολοκληρώθηκε, πριν από λίγο στο Φανάρι, η ιστορική επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου.

Στο κοινό ανακοινωθέν -που οι δύο Εκκλησίες και οι δύο προκαθήμενοι είχαν επεξεργαστεί κατά διάρκεια της προετοιμασίας της επίσημης επίσκεψης- τονίζεται η ανάγκη για τη συνέχιση του ενδοχριστιανικού διαλόγου στην παράδοση που έχει ξεκινήσει μετά την άρση σχίσματος, αλλά και για πρώτη φορά τίθενται ευθέως πολιτικά ζητήματα, όπως η επιβίωση των χριστιανών της Μέσης Ανατολής. Οι χριστιανικές κοινότητες απειλούνται με πλήρη εξαφάνιση, τονίζεται στο ανακοινωθέν, στο οποίο επισημαίνεται: «Δεν είναι δυνατόν να αποδεχτούμε μια Μέση Ανατολή χωρίς χριστιανούς».

«Εάν υπάρχει κάτι που η Καθολική Εκκλησία επιθυμεί και εγώ επιδιώκω ως Επίσκοπος της Ρώμης, είναι η κοινωνία με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες» είπε ο Πάπας Φραγκίσκος στο πλευρό του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, στη διάρκεια της πατριαρχικής και συνοδικής θείας λειτουργίας στο Φανάρι.

Ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος υπερασπίστηκαν τους Χριστιανούς που απειλούνται από τα αντίποινα των τζιχαντιστών στο Ιράκ και στη Συρία και διαβεβαίωσαν ότι δεν θα αποδεχθούν ποτέ «μια Μέση Ανατολή χωρίς τους χριστιανούς.

«Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια Μέση Ανατολή χωρίς τους χριστιανούς οι οποίοι διέδωσαν το όνομα του Ιησού για 2.000 χρόνια» δήλωσαν σε κοινή τους διακήρυξη ο Ποντίφικας και ο Πατριάρχης, την οποία συνυπέγραψαν κατά την τρίτη και τελευταία ημέρα του ταξιδιού του Πάπα στην Τουρκία. «Εκφράζουμε την κοινή μας ανησυχία για τη σημερινή κατάσταση στο Ιράκ, τη Συρία και το σύνολο της Μέσης Ανατολής. Είμαστε ενωμένοι στην επιθυμία για ειρήνη και σταθερότητα, καθώς και τη βούληση να προωθηθεί η επίλυση των συγκρούσεων μέσω του διαλόγου και της συμφιλίωσης. Ενώ αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες που ήδη γίνονται για προσφορά βοήθειας στην περιοχή, την ίδια στιγμή, καλούμε όλους εκείνους που φέρουν την ευθύνη για τη μοίρα των λαών να εμβαθύνουν τη δέσμευσή τους απέναντι σε όσους υποφέρουν για να μπορέσουν οι διάφορες κοινότητες, μεταξύ των οποίων και οι Χριστιανικές, να παραμείνουν στην πατρίδα τους. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια Μέση Ανατολή χωρίς Χριστιανούς» τονίζεται μεταξύ άλλων.

«Πολλοί από τους αδελφούς και τις αδελφές μας διώκονται και έχουν οδηγηθεί με τη βία μακριά από τα σπίτια τους. Μοιάζει ακόμα και να έχει χαθεί η αξία της ανθρώπινης ζωής, να μην μετρά πια ο άνθρωπος και να μπορεί να θυσιάζεται από άλλα συμφέροντα. Και η τραγωδία είναι ότι αυτό συναντά την αδιαφορία πολλών» αναφέρει η διακήρυξη. Οι δύο θρησκευτικοί ηγέτες ζήτησαν να υπάρξει «κατάλληλη απάντηση από τι διεθνή κοινότητα».

Οι δύο θρησκευτικοί ηγέτες προσευχήθηκαν και για την ειρήνη στην Ουκρανία και κάλεσαν όλες τις πλευρές «να επιλέξουν την οδό του διαλόγου και του σεβασμού της διεθνούς νομοθεσίας, προκειμένου να μπει τέλος στη διαμάχη και να μπορούν όλοι οι Ουκρανοί να ζουν αρμονικά».

Μετά την υπογραφή της κοινής διακήρυξης ακολούθησε γεύμα στο οποίο παρακάθισε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Μετά το πέρας του γεύματος ο Πάπας ολοκλήρωσε την επίσκεψή του και αποχώρησε εν μέσω κωδωνοκρουσιών και ισχυρών μέτρων ασφαλείας.

Νωρίτερα, είχε προηγηθεί πανηγυρική θεία λειτουργία στον ναό του Αγίου Γεωργίου, παρουσία του Πάπα Φραγκίσκου, κατά τη διάρκεια της οποίας το Σύμβολο της Πίστεως ("Πιστεύω") στην αρχική ελληνική εκδοχή του διαβάστηκε από τον άρχοντα του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Θεόδωρο Αγγελόπουλο.

Στο φανάρι βρέθηκε και ο μέγας ευεργέτης του οικονομικού Πατριαρχείου Θεόδωρος Αγγελοπουλος, ο οποιος είχε θερμή χειραψία με τον Πάπα.

Ο Πάπας Φραγκίσκος βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, συνεχίζοντας την παράδοση που έχει ξεκινήσει, με την άρση του σχίσματος ανάμεσα στην Ανατολική και τη Δυτική Εκκλησία και τον θεολογικό διάλογο που άρχισε με τις συναντήσεις του Πατριάρχη Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου του 6ου, τη δεκαετία του '60.

Πολιτικός διάλογος «κωφών» στην Άγκυρα ανάμεσα στον Πάπα και τις τουρκικές αρχές

Κι ενώ Πάπας και Πατριάρχης διακήρυτταν την ενότητα, η πρώτη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στην Τουρκία έδωσε την ευκαιρία για ένα πολιτικό διάλογο «κωφών» μεταξύ του προκαθήμενου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, υποστηρικτή της συμμαχίας των θρησκειών εναντίον της τρομοκρατίας, και των αρχών της Άγκυρας, οι οποίες επιμένουν να καταγγέλλουν την ισλαμοφοβία, αναφέρουν οι αναλυτές.

Μέσα στην πολυτέλεια του καινούριου και πολύ αμφιλεγόμενου τουρκικού προεδρικού μεγάρου, η αντίθεση ήταν εντυπωσιακή. Αμφότεροι εκνευρισμένοι παρά τις συνήθεις ευγένειες και τα χαμόγελα, ο ποντίφικας και ο τούρκος οικοδεσπότης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απήγγειλαν καθένας την ομιλία του, χωρίς να φανεί πως υπάρχει κάποιο σημείο επαφής.

«Ο Πάπας εκφράσθηκε στο πλαίσιο μιας ποιμενικής προοπτικής, ενώ ο πρόεδρος έβγαλε έναν πολύ πολιτικό λόγο», συνόψισε πολύ διπλωματικά για τους δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος του Βατικανού, ο ιερέας Φεντερίκο Λομπάρντι.

Η ομιλία του Φραγκίσκου ήταν ευγενική, αλλά αυστηρή. Υπογράμμισε τη θέση της Τουρκίας ως «φυσικής γέφυρας» ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή και επέμεινε στο ρόλο προτύπου που πρέπει να διαδραματίσει σε ό,τι αφορά το διάλογο μεταξύ των πολιτισμών.

Ο αργεντινός πάπας κατήγγειλε επίσης τη νομική θέση της μικροσκοπικής χριστιανικής κοινότητας, η οποία έχει μόλις 80.000 μέλη σε μια Τουρκία με συντριπτική μουσουλμανική πλειοψηφία και γίνεται ανεκτή από τις αρχές, όμως εξακολουθεί να μην έχει επίσημο καθεστώς.

Η ομιλία αυτή, στην οποία επέμεινε στην κοινή κληρονομιά του χριστιανισμού και του ισλάμ, φαίνεται πως μικρή απήχηση βρήκε στις τουρκικές αρχές.

Σε εντελώς διαφορετικό ύφος, ο Ερντογάν επιδόθηκε σε ένα ανελέητο κατηγορώ εναντίον της ανόδου της ισλαμοφοβίας, της καταπίεσης των μουσουλμάνων στη Δύση και της «κρατικής τρομοκρατίας» που υποστήριξε πως ασκούν το συριακό καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ και το Ισραήλ στη Γάζα.

Ήταν μια πολύ επιθετική ομιλία στην οποία το Ισλάμ εμφανιζόταν στο ρόλο του θύματος, ενώ οι καταχρήσεις εναντίον των χριστιανών του Ιράκ ή της Συρίας μόλις που αναφέρθηκαν.

Στον ίδιο τόνο, ο υψηλότερος τούρκος θρησκευτικός αξιωματούχος, ο Μεχμέντ Γκιορμέζ, καταφέρθηκε επίσης εναντίον της «ισλαμοφοβικής παράνοιας» που, όπως υποστήριξε, χρησιμεύει ως πρόσχημα «για μαζικές πιέσεις, εκφοβισμούς, επιθέσεις εναντίον των αδελφών μας που ζουν στη Δύση».

Και μολονότι κατήγγειλε τις «εντελώς απαράδεκτες» πράξεις των ισλαμιστών στο Ιράκ ή τη Συρία, ο Γκιορμέζ τις απέδωσε σε «πληγωμένα πνεύματα», ώστε να υπογραμμίσει για άλλη μια φορά την ευθύνη της Δύσης για την άνοδο του ισλαμικού φονταμενταλισμού.