Ο Ντέμης Ρούσσος, ένας θρύλος της διεθνής και της ελληνικής μουσικής, πέθανε τα ξημερώματα της Κυριακής σε ηλικία 69 χρονών στο νοσοκομείο Υγεία στην Αθήνα όπου νοσηλευόταν.
Ο Ντέμης Ρούσσος (Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1946 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς του, Γεώργιος και Όλγα - Έλληνες της Αιγύπτου, έχασαν τα πάντα και ήρθαν στην Ελλάδα με τις αναταραχές του Σουέζ. Η μητέρα του, ήταν γνωστή καλλιτέχνης με το ψευδώνυμο Νέλλη Μασλούμ.
Συγκροτήματα - καριέρα
Μετά από την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα αρχίζοντας με τους «The Idols» σε ηλικία 17 χρόνων. Αργότερα πήγε με τους «We Five» χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στο ευρύτερο ακροατήριο έγινε γνωστός το 1968 με το συγκρότημα «Aphrodite's Child», αρχικά στα φωνητικά και αργότερα ως μπασίστας. Το διακριτικό φωνητικό του ύφος προώθησε το συγκρότημα σε διεθνή επιτυχία, ιδιαίτερα με τη συμμετοχή του στον δίσκο «666», ο οποίος έγινε κλασική επιτυχία.
Μετά από τη διάλυση των «Aphrodite's Child», συνέχισε διάφορες σποραδικές ηχογραφήσεις. Από τη συνεργασία του με τον άλλο διάσημο φίλο του, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, κυκλοφόρησαν το 1970 τον δίσκο «Sex Power», και το 1977 το «Magic». Η επιτυχέστερη συνεργασία τους ήταν το «Race to the End», μια φωνητική προσαρμογή του μουσικού θέματος από το βραβευμένο με Όσκαρ «Οι Δρόμοι της Φωτιάς», που κυκλοφόρησε και στα ισπανικά με τον τίτλο «Tu Libertad». Το 1982 ο Ρούσσος πήρε μέρος με έκτακτη συμμετοχή στο soundtrack της κινηματογραφικής ταινίας «Blade Runner».
Σόλο καριέρα
Ο Ρούσσος άρχισε σόλο καριέρα μετά από τη διάλυση των «Aphrodite's Child», αρχίζοντας με το τραγούδι «We Shall Dance». Αρχικά χωρίς ανταπόκριση, περιόδευσε στη νότια Ευρώπη και έγινε σύντομα ευρύτερα γνωστός ως κορυφαίος τραγουδιστής. Η σταδιοδρομία του έφτασε στο ζενίθ τη δεκαετία του '70 με πολλούς δίσκους που έγιναν επιτυχίες. Το «Forever and Ever» ανέβηκε σε πολλά ευρωπαϊκά charts το 1973.
Το 1974 κυκλοφορεί το «White Sails», μια αγγλική διασκευή του τραγουδιού «Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε» από τον δίσκο «Συνοικισμός Α΄» του 1972, σηματοδοτώντας μια σύντομη περίοδο συνεργασίας του τραγουδιστή με τον συνθέτη Δήμο Μούτση, ο οποίος θα ακολουθήσει στη συνέχεια ένα μοναχικό μουσικό σταυροδρόμι με έντονες επιρροές από βετεράνους της ροκ και της φολκ, όπως ο Eric Clapton, η Joni Mitchell και ο Paul Simon.
Ο ομογενής Δημήτρης Πίττας είναι τενόρος και έχει μαγέψει το κοινό με τις εμφανίσεις του τόσο σε όπερες της Αμερικής όσο και της Ευρώπης.Η εφημερίδα New York Times επαίνεσε τις επιδόσεις του «με το αβίαστα καλλιεργημένο τραγούδι του μπορεί να τον μπέρδευε κανείς με Ιταλό τενόρο. Ο κ. Πίττας έχει μέλλον και προφανώς ήδη ένα παρόν», ενώ ο New York Observer τον αποκάλεσε «είναι ένας ανερχόμενος νεαρός τραγουδιστής με ανεπηρέαστη γοητεία» και τον συνέκρινε με την εμφάνιση και τη φωνή του Plácido Domingo στα νιάτα του.
«Είναι μεγάλη μου τιμή να τραγουδώ απόψε με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Μελβούρνης. Ευχαριστώ το Φεστιβάλ Μελβούρνης για την πρόσκληση» ήταν τα λόγια με τα οποία ο διάσημος Έλληνας ερμηνευτής και συνθέτης, Μιχάλης Χατζηγιάννης, άνοιξε τη συναυλία του στη Μελβούρνη προχθές το Σάββατο.
Με αφορμή τα 80α της γενέθλια τα οποία συμπληρώνονται σήμερα, ο ισπανόφωνος Τύπος, από την Ισπανία μέχρι και τη Λατινική Αμερική, προχωρά σε εκτενή αφιερώματα στη Νάνα Μούσχουρη χαρακτηρίζοντάς την ως «η φωνή της Ελλάδας» με τα χαρακτηριστικά μαύρα γυαλιά, ενώ άλλοι δεν διστάζουν να την παρομοιάσουν με «λευκό τριαντάφυλλο της Αθήνας» και «ιερό τέρας του μεσογειακού τραγουδιού».
Την λάτρεψαν, την θαύμασαν, την ζήλεψαν... Το άστρο της...έλαμψε στη σκηνή της όπερας. Η φωνή της ακούστηκε σε κάθε γωνιά της γης. Το τέλος της ήταν όμως λυπηρό. Η Μαρία Κάλλας, που έγινε διάσημη σε όλο τον κόσμο, άφησε πίσω της εκπληκτικές της ερμηνείες αλλά και έναν μεγάλο παθιασμένο έρωτα, που σημάδεψε την ζωή και την καριέρα της. Εφυγε...σαν σήμερα, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες πριν.
