Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης, υποδεχόμενος αντιπροσωπεία βουλευτών από τις ΗΠΑ, αποτελούμενη από τους κ.κ. Gus Bilirakis, Michelle Backman, Gregory Meeks και Jack Kingston,τους ευχαρίστησε για την πολύτιμη στήριξη που παρέχουν στις δύσκολες ώρες που περνά η Ελλάδα και τόνισε:

Εκτενή ενημέρωση για την πολιτική και τις πρωτοβουλίες της Ελλάδας στον ενεργειακό τομέα, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων και ενίσχυσης της ανάπτυξης, έκανε σε στελέχη της ελληνοαμερικανικής κοινότητας ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στις Ηνωμένες Πολιτείες (Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη), η οποία ολοκληρώθηκε σήμερα το πρωί (ώρα Ελλάδας).

Ο υπουργός ΠΕΚΑ συζήτησε με τους ομογενείς τρόπους περαιτέρω σύσφιξης των σχέσεων και της συνεργασίας για την προώθηση ζητημάτων που αφορούν ειδικά τον τομέα της ενέργειας και γενικότερα τα εθνικά συμφέροντα του ελληνισμού, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι «ο κορυφαίος ρόλος της Ελλάδας στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης γίνεται απολύτως αντιληπτός εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες», όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μανιάτης.

Παραθέτοντας σειρά γεγονότων, στοιχείων και έργων που συνθέτουν μια «ολοκληρωμένη και συγκροτημένη» στρατηγική στα ενεργειακά ζητήματα της χώρας, ο υπουργός ΠΕΚΑ συζήτησε, επίσης, με τους ομογενείς τον «νέο ρόλο» που θα μπορούσαν οι ίδιοι να διαδραματίσουν για την Ελλάδα που αναδύεται σε «ισχυρό κόμβο» ενεργειακής διαμετακόμισης (τερματικοί σταθμοί φυσικού αερίου, αγωγοί αερίου και ηλεκτρισμού), προσφέροντας «νέες εναλλακτικές λύσεις» για τον ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης, αλλά και για την ασφάλεια, την σταθερότητα και την ειρήνη. Αναφέρθηκε δε στις συνεργασίες της Ελλάδας με την Κύπρο και την Αίγυπτο, καθώς και στην τριμερή συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ για μια σειρά θεμάτων.

Επιπλέον, ο κ. Μανιάτης ενημέρωσε τους ομογενείς για τις «ενθαρρυντικές εξελίξεις» στον οικονομικό τομέα, λέγοντας «βγαίνουμε στο ξέφωτο» και σημειώνοντας «για πρώτη φορά έχουμε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ύστερα από αρκετά χρόνια ύφεσης και θυσιών του ελληνικού λαού».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις διαρθρωτικές αλλαγές που έχουν γίνει για την προσέλκυση επενδύσεων, υπογραμμίζοντας παράλληλα τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί για «πλήρη διαφάνεια» σε όλες τις διαδικασίες στον τομέα της ενέργειας, προς όφελος του λαού και του τόπου.

Ενημερωτικές παρεμβάσεις για ειδικά θέματα ενέργειας έκανε η επικεφαλής της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) και διευθύντρια του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, καθηγήτρια Σοφία Σταματάκη.

Η συνάντηση του υπουργού ΠΕΚΑ με στελέχη της ομογένειας έγινε στο Γραφείο Τύπου και του ΕΟΤ, στο Μανχάταν. Τον κ. Μανιάτη προλόγισε ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη Γιώργος Ηλιόπουλος και στη συνάντηση παρέστησαν επίσης ο πρόξενος Μάνος Κουμπαράκης και οι διευθυντές του γραφείου Τύπου και του ΕΟΤ, Νίκος Παπακωνσταντίνου και Γρηγορία Καματερού, αντίστοιχα. 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Θέματα της Ομογένειας και της Ελλάδας συζήτησαν, κατά τη χθεσινή τους συνάντηση στα γραφεία της Αρχιεπισκοπής στο Μανχάταν, ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Νότης Μηταράκης και ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος. Μετά τη συνάντηση, ο κ. Μηταράκης δήλωσε ότι βρίσκεται στη Νέα Υόρκη με αφορμή το «Concordia 2014 Annual Summit», που έγινε χθες και προχθές, καθώς και την αυριανή εκδήλωση του «Hellenic Initiative».

Ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας επεσήμανε ότι κατά την επίσκεψή του στην αμερικανική μεγαλούπολη θα έχει ευκαιρία να συναντηθεί με θεσμικούς επενδυτές, «οι οποίοι ήδη έχουν επενδύσει στην ελληνική οικονομία και έχουν εκδηλώσει ένα έντονο ενδιαφέρον να παραμείνουν ενήμεροι για τις εξελίξεις στην χώρα», όπως επεσήμανε.

Στη συνέχεια, τόνισε ότι «σ΄ αυτή την επίσκεψή μου, όπως και σε κάθε επίσκεψή μου στη Νέα Υόρκη, είχα την τιμή και την χαρά να με δεχθεί ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος και να μου δώσει την ευλογία του. Τον ευχαριστώ πολύ. Συζητήσαμε θέματα που αφορούν την Ομογένεια στη Νέα Υόρκη και άκουσα για την πρόοδο που κάνει ο εδώ Ελληνισμός, αλλά και τα προβλήματα και τις αγωνίες που έχει πλέον η έκτη γενιά -μου είπε ο Αρχιεπίσκοπος- στην Αμερική».

Μπορεί ο Μπαράκ Ομπάμα και οι Δημοκρατικοί να υπέστησαν βαριά ήττα στις ενδιάμεσες στις ΗΠΑ, αλλά πολλοί ομογενείς πολιτικοί κατάφεραν να κερδίσουν την επανεκλογή τους. Στις χθεσινές εκλογές κατάφεραν να επανεκλεγούν στη Βουλή και οι ομογενείς: ο Ρεπουμπλικανός Γκας Μπιλιράκης στην Φλόριντα, ο Δημοκρατικός Τζον Σαρμπάνης στο Μέριλαντ, η Δημοκρατική Νίκη Τσόγκα (σύζυγος του αείμνηστου γερουσιαστή και υποψηφίου για την προεδρία των ΗΠΑ, Πολ Τσόγκα) στη Μασαχουσέτη και η Δημοκρατική Ντίνα Τάιτους στη Νεβάδα.

Στην Φλόριντα, απέτυχε να εκλεγεί κυβερνήτης ο κυπριακής καταγωγής Δημοκρατικός Τσαρλς Κριστ, ο οποίος διετέλεσε κυβερνήτης της πολιτείας μέχρι το 2010 εκλεγμένος τότε ως υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.

Ελληνοαμερικανοί επανεξέλεγησαν επίσης σε διάφορες πολιτειακές και περιφερειακές θέσεις, όπως: ο Ρεπουμπλικανός ηγέτης της πλειοψηφίας στη πολιτειακή Γερουσία της Νέας Υόρκης Ντιν Σκέλος, ο Δημοκρατικός Μιχάλης Γιάνναρης στην πολιτειακή Γερουσία της Νέας Υόρκης, η Δημοκρατική Αραβέλλα Σιμωτά στην πολιτειακή Βουλή της Νέας Υόρκης, η Ρεπουμπλικανή Νικόλ Μαλλιωτάκη στην πολιτειακή Βουλή της Νέας Υόρκης και ο Δημοκρατικός Λεωνίδας Ραπτάκης στην πολιτειακή γερουσία του Ρόντ Άιλαντ.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Τέσσερις επιχειρηματίες ελληνικής καταγωγής βρίσκονται στη λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους των ΗΠΑ. Πρόκειται για τον Τζον Κατσιματίδη στην 282η θέση με περιουσία 2,3 δισ. δολαρίων, που δραστηριοποιείται στην ενέργεια, στο real estate και στα σούπερ μάρκετ. Στην 296η θέση βρίσκεται ο Μάικλ Ζάχαρης με περιουσία 2,2 δισ. δολάρια και δραστηριότητα στη φαρμακοβιομηχανία.

Στην 318η θέση βρίσκεται ο Τζορτζ Αργυρός (και η οικογένειά του) με 2,1 δισ. δολάρια και στην 319η θέση ο Σ. Ντιν Μητρόπουλος με 2,1 δισ. δολάρια επίσης. Οι τελευταίοι έχουν συγκεντρώσει πλούτο από την αγορά ακινήτων και τις επενδύσεις.

Πλουσιότερος άνθρωπος στις ΗΠΑ είναι ο Μπιλ Γκέιτς επί 21 χρόνια συνεχώς, με δεύτερο σταθερό στην κατάταξη τον Γουόρεν Μπάφετ, τον 84χρονο γκουρού των επενδύσεων. Στην τρίτη θέση εμφανίζεται ο ιδρυτής της εταιρείας υψηλής τεχνολογίας Oracle, ο 70χρονος Λάρι Ελισον, με περιουσία 48,1 δισ. δολάρια. Τα σχετικά καταγράφονται στον φετινό κατάλογο των 400 πλουσιότερων ανδρών και γυναικών στις ΗΠΑ, τον οποίο καταρτίζει κάθε χρόνο το επιχειρηματικό περιοδικό Forbes.

Συνολικά οι τετρακόσιοι πλουσιότεροι Αμερικανοί για το 2014, σύμφωνα με το Forbes, έχουν συγκεντρώσεις 2,29 τρισ. δολαρίων, ποσόν το οποίο είναι το υψηλότερο μέχρι στιγμής. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται εν μέρει στην άνοδο της Γουόλ Στριτ. Ο μέσος όρος της προσωπικής περιουσίας ανέρχεται στα 5,7 δισ. δολάρια, ο υψηλότερος στα 33 χρόνια που καταρτίζεται ο κατάλογος. Αντιστοίχως το 2013 οι 400 πλουσιότεροι στις ΗΠΑ είχαν συγκεντρώσει 2,02 τρισ. δολάρια. Το κατώτατο όριο για να ενταχθεί ένα άτομο στον κατάλογο είναι 1,55 δισ. δολάρια εν συγκρίσει με 1,3 δισ. δολάρια του παρελθόντος έτους. Μεταξύ των 400 ζάπλουτων Αμερικανών το 2014 οι 47 είναι γυναίκες, ενώ το 2013 ήταν σαράντα οκτώ.

Σύμφωνα με την Καθημερινή, νεοεισερχόμενη στη λίστα και αυτοδημιούργητη είναι η δισεκατομμυριούχος Ελιζάμπεθ Χολμς, η οποία ίδρυσε την Theranos, μια εταιρεία καινοτομική στις εξετάσεις αίματος. Πρόκειται για μία από τους τρεις νεότερους δισεκατομμυριούχους, οι οποίοι είναι τριάντα ετών. Οι φετινοί νεοεισερχόμενοι μαζί με την κ. Χολμς είναι συνολικά είκοσι επτά, μεταξύ των οποίων ο Τζαν Κουμ στην 62η θέση με 7,6 δισ. δολάρια, ο οποίος επινόησε την εφαρμογή WhatsApp. Επίσης, νεοεισερχόμενος είναι ο Ρας Γουάινερ με 2,5 δισ. δολάρια, ιδρυτής της Rockstar Energy, που παράγει το τονωτικό αναψυκτικό Rockstat Energy. Ο πιο κερδισμένος, ωστόσο, στη φετινή κατάταξη αποδεικνύεται ο ιδρυτής του Facebook, ο 30χρονος Μαρκ Ζάκερμπεργκ. Αυτός στον κατάλογο των 400 του Forbes για το 2013 είχε καταταγεί στην 11η θέση. Φέτος τον συναντάμε στη 10 θέση με περιουσία της τάξεως των 34 δισ. δολαρίων, η οποία είναι θεαματικά αυξημένη κατά 15 δισ. δολάρια από εκείνη του 2013.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Αστυνομίας, το ζευγάρι είχε βγει για φαγητό σε παρακείμενο εστιατόριο, και αποχωρούσε αμέριμνο για να επιστρέψει στο σπίτι.  Όμως, ο Σκιαδάς περίμενε στο πάρκινγκ, μαζί με ένα φίλο του, ζητώντας τους τον λόγο και προκαλώντας επεισόδιο ζηλοτυπίας. 

Μετά από ένταση - κι ενώ η πρώην του με τον φίλο της είχαν μπει στο αμάξι - έτρεξε στο τζιπ του και έβγαλε το όπλο του, κατευθυνόμενος προς το μέρος τους.  Τότε, ο φίλος του προσπάθησε να τον αποτρέψει. Ήταν όμως τόσο θολωμένος, που τον χτύπησε με την κάνη του όπλου του στο κεφάλι και συνέχισε να τρέχει προς το αυτοκίνητο.  Τότε, όλα έγιναν αστραπιαία, καθώς πυροβόλησε δυο φορές προς το αμάξι του ζευγαριού. Οι σφαίρες τραυμάτισαν θανάσιμα τον 28χρονο Φρανκ Πανεμπιάνκο, την ώρα που η 28χρονη, Τζέσσικα Κάστεν, προσπαθούσε να προστατευθεί. Αμέσως μετά, όταν προφανώς συνειδητοποίησε τι έκανε, ο Σκιαδάς επέστρεψε στο όχημά του και έδωσε τέλος στην ζωή του.

Μια πρόταση γάμου για Ρεκόρ Γκίνες έστησε με κινηματογραφικό τρόπο ο ερωτοχτυπημένος μεσίτης των σταρ του  Χόλιγουντ Ράιαν Σέρχαντ, αδειάζοντας την πιο πολυσύχναστη πλατεία του κόσμου

Για χάρη μιας Ελληνίδας έκλεισε η φημισμένη Times Square της Νέας Υόρκης για πρώτη φορά, δημιουργώντας ένα μοναδικό προηγούμενο αγάπης στην καρδιά της αμερικανικής μεγαλούπολης. Η εικόνα της Αιμιλίας Μπεχράκη να λέει το μεγάλο «ναι» στον γονατιστό με το μονόπετρο στο χέρι αγαπημένο της κάνει τον γύρο του κόσμου.

Μια παραμυθένια πρόταση γάμου από τον μεσίτη των σταρ του Χόλιγουντ και διάσημο Αμερικανό τηλεπαρουσιαστή, Ράιαν Σέρχαντ, η οποία διεκδικεί τη δική της θέση στο βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες. Βαδίζοντας στα κινηματογραφικά χνάρια του Τομ Κρουζ, όταν το 2000 περπατούσε στην έρημη Times Square, στη γνωστή σκηνή της ταινίας, «Vanilla Sky», ο Ράιαν Σέρχαντ κατάφερε κάτι πραγματικά πρωτοφανές για τα δεδομένα της Νέας Υόρκης. Σε συνεργασία με τις Αρχές της πόλης και επιστρατεύοντας 50 αστυνομικούς, έκλεισε στα 30 χρόνια του, μετά τις πωλήσεις ακινήτων ύψους 1 δισ. δολαρίων, το μεγαλύτερο «συμβόλαιο» της ζωής του με την Ελληνίδα αρραβωνιαστικιά του.

«Η λέξη έκπληξη είναι πολύ λίγη για να περιγράψει πώς ένιωσα όταν ο Ράιαν μου έκανε πρόταση γάμου. Δεν το περίμενα. Στην αρχή δεν μπορούσα να μιλήσω καν», θα πει, μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», η κυρία Αιμιλία Μπεχράκη, επικεφαλής νομικός για τις ΗΠΑ ενός παγκόσμιου ναυτιλιακού κολοσσού με έδρα τη Γενεύη. Ακόμα και σήμερα, μία εβδομάδα μετά, δεν έχει συνειδητοποιήσει πώς τελικά κατάφερε ο σύντροφός της να μετατρέψει για την εξαιρετική αυτή περίσταση σε πριβέ χώρο για μία ολόκληρη ώρα έναν από τους πιο πολυσύχναστους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. «Είμαι γεννημένη και έχω μεγαλώσει στη Νέα Υόρκη και το να κλείσεις την Times Square απλά δεν γίνεται ποτέ. Το πρωινό εκείνο μου είπε ότι θα πάμε με το αυτοκίνητο στη Βοστόνη. Κάποια στιγμή σταματήσαμε υποτίθεται για να πάρουμε έναν καφέ και βρέθηκα στην άδεια πλατεία να μου ζητά να τον παντρευτώ και φυσικά να λέω ναι!».

Από την πλευρά του, ο μέχρι πρότινος περιζήτητος εργένης του Μανχάταν είναι απολύτως σίγουρος για την επιλογή του. «Αντί να κάνω πρόταση γάμου στην Αιμιλία σε ένα δείπνο, στον Πύργο του Αϊφελ ή στη Μύκονο που επισκεφθήκαμε το καλοκαίρι, όπως το έχει κάνει τόσος και τόσος κόσμος, προτίμησα την Times Square, αφού μία φορά ζητάς το χέρι της αγαπημένης σου. Μου πήρε αρκετό καιρό, περίπου 6 μήνες, για να πάρω την άδεια από τις Αρχές της Νέας Υόρκης και να συντονιστούν πάρα πολλοί άνθρωποι γι’ αυτό το εγχείρημα, όμως για μία ώρα η καρδιά της πόλης χτυπούσε μόνο για εμάς», θα μας πει.

Ενα κινηματογραφικό σκηνικό με άρωμα Ελληνίδας γυναίκας, όπως και η κινηματογραφική κυριολεκτικά ζωή του Ράιαν Σέρχαντ, ο οποίος ξεκινώντας από το μηδέν κατάφερε μέσα σε λιγότερο από 5 χρόνια να μεσιτεύει τα ακριβότερα ακίνητα στις ΗΠΑ, να διαθέτει τα μεγαλύτερα μεσιτικά γραφεία σε Νέα Υόρκη και Λος Αντζελες και να έχει ήδη στο χαρτοφυλάκιο των πωλήσεών του περιουσιακά στοιχεία ύψους 1 δισ. δολαρίων. Στον κύκλο πελατών του περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, Αμερικανοί και Ρώσοι μεγιστάνες, Αραβες κροίσοι, ισχυροί Ελληνες και φυσικά μεγάλα ονόματα της βιομηχανίας του θεάματος όπως η Τζένιφερ Λόπεζ και ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, στους οποίους επέδειξε υπερπολυτελή διαμερίσματα σε εντυπωσιακό κτίριο της Νέας Υόρκης λίγες μέρες πριν. Την περίοδο αυτή το γραφείο του έχει αναλάβει την πώληση του ακριβότερου ρετιρέ της Νέας Υόρκης, των δύο τελευταίων ορόφων του 5άστερου ξενοδοχείου «Ritz-Carlton» στο Μανχάταν, στην αστρονομική τιμή των 118,5 εκατ. δολαρίων.

Ακίνητο που απευθύνεται σε ένα κλειστό κλαμπ πολυεκατομμυριούχων, όπως εκείνου που υποδύεται ο Μπεν Στίλερ στον ρόλο του ως διαχειριστή κεφαλαίων στην ταινία «Οταν ήμαστε νέοι», Μπεν Στίλερ, με πρωταγωνίστριες τις Ναόμι Γουότς και Αμάντα Σέιφριντ, που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στις ΗΠΑ. Τέτοιες ευκαιρίες δεν περνούν απαρατήρητες και από πελάτες του, οι οποίοι δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη χωρίς να φείδονται χρημάτων. Οπως κάποιοι που για περισσότερο από 2 χρόνια ανακαινίζουν προσέχοντας και την παραμικρή λεπτομέρεια το εσωτερικό του ιδιωτικού Boeing 747 που διαθέτουν. Για τον λόγο αυτό ο Ράιαν Σέρχαντ συνηθίζει να λέει ότι αυτή η οπτική των πραγμάτων συναντιέται και στη διαδικασία αγοράς ακινήτων από εκπροσώπους του διεθνούς jet set. «Θέλεις να αγοράσεις κάτι το οποίο πράγματι δεν υπάρχει. Οπότε προκύπτει η ευκαιρία να δημιουργήσεις μία κατά παραγγελία κατοικία».

Η γνωριμία του ζευγαριού μετρά 3 χρόνια. Ερωτας με την πρώτη ματιά τη στιγμή που η Αιμιλία είχε επιστρέψει από το Λονδίνο και δούλευε για λογαριασμό μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας στη Νέα Υόρκη και ο Ράιαν είχε καταθέσει ήδη τα διαπιστευτήριά του ως το ανερχόμενο αστέρι του αμερικανικού real estate αναφορικά με πολυτελείς κατοικίες, επιχειρηματικά ακίνητα αλλά και ενοικιάσεις μοναδικών διαμερισμάτων. Ενας έρωτας που εξελίσσεται και μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες, στην εκπομπή-ριάλιτι «Million Dollar Listing» που παρουσιάζει τα τελευταία 4 χρόνια ο 30χρονος μεσίτης στο κανάλι BRAVO του ομίλου NBC. Το τηλεοπτικό σόου εστιάζει στην προβολή μοναδικών προς πώληση ακινήτων, αλλά και στην προσωπική ζωή του παρουσιαστή. Αλλωστε, σε προηγούμενο επεισόδιο του ριάλιτι και αποδεικνύοντας την αγάπη του για την Αιμιλία, ο Ράιαν έκλεισε επαγγελματίες χορευτές να χορέψουν μόνο για την αγαπημένη του στο Σέντραλ Παρκ ενώ ο ίδιος κάνοντας εντατικά μαθήματα την προσκάλεσε live σε έναν ρομαντικό χορό.

Οι περισσότεροι που γνωρίζουν τον Ράιαν Σέρχαντ τον ρωτούν αυθόρμητα πώς μπήκε στον χώρο των ακινήτων, πιστεύοντας ότι είναι ένα αντικείμενο που το έχει σπουδάσει και για τον λόγο αυτό είναι τόσο επιτυχημένος. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι. Η εντυπωσιακή εκτόξευση της καριέρας του ενσαρκώνει απόλυτα το αμερικάνικο όνειρο. Γεννημένος στο Χιούστον του Τέξας, μεγαλώνει σε μια φάρμα έξω από τη Βοστόνη. Σπουδάζει Αγγλική Φιλολογία και Θέατρο και θέλει να υπηρετήσει την υποκριτική τέχνη.

Ηταν η χρονιά του 2008 όταν, έχοντας ολοκληρώσει τη συμμετοχή του σε μια σαπουνόπερα, έπρεπε να αποφασίσει για τα επόμενα βήματα στα επαγγελματικά του. Δεν γνωρίζει κανέναν στη Νέα Υόρκη και αναγκάζεται να δαπανά συγκεκριμένα χρήματα για το καθημερινό φαγητό του. Αλλωστε, η τελευταία επιταγή των 61 δολαρίων από την τηλεοπτική σειρά δεν του αφήνει και πολλά περιθώρια. Ενας φίλος του μεσίτης τον ενθαρρύνει να δοκιμάσει την τύχη του στον χώρο των ακινήτων λέγοντάς του ότι το real estate στις ΗΠΑ είναι πραγματικός χρυσός. Αυτό ήταν. Μακριά από τη στερεότυπη εικόνα των μεσιτών ο Ράιαν υπήρξε απλά ο εαυτός του. Κάνει τη διαφορά. Ξεχωρίζει μεταξύ των 28.000 Νεοϋορκέζων συναδέλφων του. Τα μεσιτικά, μια δουλειά την οποία δεν είχε διανοηθεί καν ότι θα ακολουθούσε, όχι μόνο τον κάνουν εκατομμυριούχο αλλά και γνωστό σε όλο τον κόσμο, με το ρητό «κάνε κάτι μεγάλο ή αλλιώς πήγαινε σπίτι σου» να καθορίζει κάθε προσωπικό και επαγγελματικό βήμα του από τότε.  
Η επισημοποίηση της σχέσης του με την Αιμιλία Μπεχράκη έγινε το καλοκαίρι όταν οι δυο τους επισκέφθηκαν την Ελλάδα, με τον Ράιαν να μένει άφωνος από το φυσικό κάλλος ύστερα από τις διακοπές τους σε Μύκονο και Σπέτσες και τον γάμο τους να προγραμματίζεται πλέον σε ελληνικό ηλιοβασίλεμα. «Ξετρελάθηκε με την ελληνική κουζίνα και από τότε που επιστρέψαμε στις ΗΠΑ παραγγέλνει χταπόδι, αλλά λέει ότι δεν έχει την ίδια γεύση με το αιγαιοπελαγίτικο», λέει η αρραβωνιαστικιά του.

Παρότι ο ίδιος ερχόταν για πρώτη φορά στη χώρα μας, τα πρόσωπα τού ήταν οικεία αφού, όπως παρατηρεί, «όταν πήγα στη Μύκονο είδα στις παραλίες της σχεδόν όλους τους Αμερικανούς πελάτες μου και μου ζητούσαν να ψάξω για βίλες στα νησιά και ακίνητα στην Αθήνα. Η Ελλάδα είναι σαν καρτ ποστάλ, παράδεισος». Με την προοπτική να ανοίξει γραφείο και στην Αθήνα, προωθώντας επενδυτικές ευκαιρίες στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, δεν ξεχνά τα λόγια του πεθερού του όταν του ζήτησε το χέρι της κόρης του, τα οποία επαναλαμβάνει εμφανώς περήφανος: «Παίρνεις την πριγκίπισσά μου. Καλά τα κατάφερες!». 

Διαβεβαιώσεις ότι η αμερικανική Κυβέρνηση θα κινηθεί έντονα στο παρασκήνιο και θα ασκήσει έντονα την επιρροή τους στην Άγκυρα, με στόχο να αποκλιμακωθεί η ένταση που προκάλεσαν οι τουρκικές παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, έδωσαν οι αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, στους ηγετικούς παράγοντες της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας, στις συναντήσεις που είχαν μαζί τους. Ωστόσο αναπάντητο παρέμεινε το ερώτημα τι θα πράξουν στην περίπτωση που η Τουρκία αρνηθεί να συμμορφωθεί.

• Στήριξη παραγόντων της ομογένειας στον ΠτΔ
• Υποσχέσεις ΗΠΑ για άσκηση πίεσης στην Άγκυρα με στόχο να αποκλιμακωθεί η ένταση που προκάλεσαν οι τουρκικές παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ
• Kλειστή σύσκεψη ηγετικών παραγόντων της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας

Σε βαρύ κλίμα έγινε η κηδεία του Θεόδωρου Σπυρόπουλου, γνωστού επιχειρηματία, πρώην Συντονιστή ΣΑΕ ΗΠΑ, για αρκετά χρόνια στελέχους της ελληνοαμερικανικής κοινότητας και στυλοβάτη της ελληνικής γλώσσας και κληρονομιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες.Η οικογένειά του και εκατοντάδες ομογενείς παρέστησαν στην νεκρώσιμη ακολουθία που τελέστηκε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Έλμχερστ, στην πολιτεία του Ιλινόις.

Συλλυπητήρια μηνύματα απέστειλαν θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες από την Ομογένεια, την Ελλάδα και την Κύπρο, υπογραμμίζοντας το «πολύτιμο έργο» του για τον ελληνικό πολιτισμό, τα ελληνικά γράμματα και τα εθνικά θέματα του Ελληνισμού. Την χώρα μας εκπροσώπησε στην κηδεία η γενική πρόξενος στο Σικάγο, Ιωάννα Ευθυμιάδου.

Ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος, ο οποίος είχε γεννηθεί στα Καλάβρυτα, απεβίωσε την περασμένη Πέμπτη στο Σικάγο σε ηλικία 75 ετών, μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο.

Πραγματοποιήθηκε προχθες, 30 Οκτωβρίου 2014, στη Βιβλιοθήκη Rosenthal του Queens’ College η παρουσίαση του μεταφρασμένου στην αγγλική ιστορικού μυθιστορήματος της Ευρυδίκης Λειβαδά «The Straits of Chimera» που έχει κεντρικό πρόσωπο τον Ιωάννη Απόστολο Φωκά Βαλεριάνο γνωστό ως Juan de Fuca, τον πρώτο Ευρωπαίο που διέσχισε τα στενά νότια του Βανκούβερ και που φέρουν σήμερα το όνομά του. Η χορηγία για την μετάφραση έγινε από το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος, η μετάφραση από την κ. Ουρανία Κρεμμύδα και την δαπάνη της πρώτης έκδοσης έκανε η Παγκόσμια Ομοσπονδία ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

Αρχικά προβλήθηκε ταινία με τίτλο «Πίσω, στο νησί του de Fuca». Η 24λεπτή ταινία έχει συντελεστές τον Σταμάτη Σπανουδάκη (μουσική), την Ευτυχία Χαρτουλιάρη (φωτογραφία) και δημιουργήθηκε από τον διευθυντή του Τμήματος Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων κ. Άγη Κονιδάρη ειδικά για την παρουσίαση του βιβλίου αυτού στην Αμερική.

Την εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε για τους φοιτητές και τους καθηγητές του τμήματος Βυζαντινών και Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου, τίμησαν με την παρουσία τους ο πατήρ Γεράσιμος Μπάλλας της εκκλησίας του Αγίου Γερασίμου Greenport, η εκπρόσωπος του Ελληνικού Προξενείου της Ν. Υόρκης Eκπαιδευτική Ακόλουθος κ. Αικατερίνη Χατζηνικολάου, ο δρ. June Bobb, Assistant Provost του Queens College, ο Dean του Πανεπιστημίου δρ. D. Savage, ο δρ. Κώστας Ευθυμίου, Πρόεδρος του HellenicLink, Inc., η κ. Έφη Λέκκα, MBA, Υποδιευθύντρια του Κέντρου Βυζαντινών και Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών, oι κ.κ. Κώστας Βαγγελάτος και Λέανδρος Παπαθανασίου από την Συμβουλευτική Επιτροπή του Κέντρου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου, η δρ. Elena Frangakis-Syrett Καθηγήτρια της Έδρας της Ιστορίας, ο δρ. GerasimosKatsan, Καθηγητής της Έδρας Ευρωπαϊκών Γλωσσών και Φιλολογίας, η διευθύντρια της βιβλιοθήκης και του Τμήματος Τέχνης Καθηγ. δρ. Suzanne Simor, ο διευθυντής της Έδρας Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας κ. Jose Miguel Martinez Torrejon, ο Καθηγητής κ. Pierre Tribaudi από την Έδρα Ιταλικών Σπουδών, ο κ. Ηλίας Τσεκερίδης από την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων της Ν. Υόρκης, ο Πρόεδρος της Ιονίου Πολιτιστικής Ομοσπονδίας Αμερικής κ. Νίκος Μπάρδης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κέφαλος της Ν. Υόρκης κ. Νίκος Αλυσανδράτος, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κέφαλος Φλόριδας και ταμίας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας ΟΔΥΣΣΕΥΣ κ. Διονύσιος Βλάχος, ο Πρόεδρος της Κεφαλληνιακής Αδελφότητας Ν. Υόρκης και Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων του ΟΔΥΣΣΕΑ κ. Αντώνης Φωκάς, η Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Νέας Υόρκης και του Συλλόγου Άγιος Γεράσιμος Νέας Υερσέης κ. Αγγελική Χιόνη, δημοσιογράφοι από τον Εθνικό Κήρυκα ο κ. Κώστας Βέης, και το ΑΠΕ ο κ. Πανίκος Παναγιώτου.

Η εισαγωγή έγινε από τον Διευθυντή του τμήματος Βυζαντινών και Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών δρ. Chris Ioannides ο οποίος μετά το καλωσόρισμα των επίσημων καλεσμένων και της καταξιωμένης, όπως είπε, συγγραφέως, τόνισε μεταξύ άλλων συνεχάρη την Ομοσπονδία για την πρότασή της αυτή την οποία υπεστήριξε ένθερμα και μάλιστα, το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου ανέλαβε την έκδοση του βιβλίου υπό την Αιγίδα του.

Ακολούθησε ο χαιρετισμός από τον Γενικό Γραμματέα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας ΟΔΥΣΣΕΥΣ κ. Κώστα Βαγγελάτο, ο οποίος ανέφερε πως η εν λόγω έκδοση στην Αγγλική έγινε από την Ομοσπονδία για τους νέους και τους Έλληνες ευρύτερα τής διασποράς που έχουν γεννηθεί στον Αγγλόφωνο κόσμο και ιδιαίτερα τους Θιακο-Κεφαλλονίτες, ως πηγή γνώσης και περηφάνιας για την καταγωγή τους.

Την κεντρική παρουσίαση έκανε η καθηγήτρια του Παν. Αθηνών κ. Λούκα Κατσέλη, η οποία, λόγω έκτακτων ανειλημμένων υποχρεώσεών της στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Επιτροπή μίλησε διαμέσου Skype. Μεταξύ άλλων, και αφού εξέφρασε την ανάγκη να μεταφραστεί το έργο και στην Ισπανική, είπε: «Το βιβλίο που έχουμε στα χέρια μας συμβάλλει έτσι ουσιαστικά στην ιστορική έρευνα, εμπλουτίζοντάς την όπως είδαμε με νέα στοιχεία. Η μεγάλη συμβολή όμως της συγγραφέως είναι ότι χρησιμοποιεί το ιστορικό μυθιστόρημα ως έναν αποτελεσματικό δίαυλο διάχυσης των αποτελεσμάτων της ιστορικής έρευνας στο πλατύτερο κοινό. Η Εύη πλάθει μύθο, κινούμενη στα σύνορα μεταξύ εικονικής πραγματικότητας και αλήθειας, τέχνης και ιστορίας, διεγείροντας τη φαντασία μας και τις αισθήσεις μας . Με τη δυνατή γραφή της, τις ζωντανές εικόνες, την προσοχή στη λεπτομέρεια, μπαρκάρουμε και μεις με τον Ιωάννη Φωκά-Βαλεριάνο στα πλεούμενα της εποχής και οδεύουμε στις μεγάλες θάλασσες, στους στενούς θαλασσινούς λαιμούς. Ανεβαίνουμε τον μεγάλο ποταμό Γκουανταλκεβίρ. Ακούμε το βουητό και το συρφετό στα λιμάνια της Σεβίλλης και του Ειρηνικού. Γινόμαστε ταξιδευτές, μαέστροι καραβιών, έμποροι, αυλικοί στην αυλή του Φίλιππου Β΄ της Ισπανίας, κουρσάροι της μεγάλης Ελισάβετ. Ένα βιβλίο μάθημα ιστορίας, δημιουργικής γραφής αλλά πάνω απ΄όλα, επιτρέψτε μου να το πω αυτό, ένας ύμνος στον ανήσυχο Κεφαλλήνα, στον ανήσυχο Έλληνα. Έναν ριψοκίνδυνο τυχοθήρα, που εμπορεύεται, πολεμά και ληστεύει, που βιώνει καθημερινά τη σμίξη με το θάνατο και την αψηφισιά που εκπορεύεται από αυτή, αλλά που παραμένει άνθρωπος με την αρχοντιά του Αίνου και την γαλήνη και ημεράδα της γαλάζιας θάλασσας του Ελιού. Έναν πραγματικό θαλασσινό, όπως όλοι οι καπεταναίοι, που ο ίλιγγος της απεραντοσύνης, τον οδηγεί να σπάσει τα σύνορα του απραγματοποίητου».

Σειρά είχε η συγγραφέας του βιβλίου κ. Ευρυδίκη Λειβαδά η οποία παρουσίασε την πορεία και τις πηγές των ερευνών που χρόνια τώρα πραγματοποιεί για το θέμα του Juan de Fuca. Η πρώτη γνώση της για τον Κεφαλλονίτη θαλασσοπόρο ήταν το 1990 μέσω Κεφαλλήνων ιστορικών του 19ου αι. Η ονοματοδοσία, τον Δεκέμβριο του 1992, από την Washington State Boardon Geographic Names, βουνού στην περιοχή των Στενών με το όνομα «Βαλεριάνος» και η συμβολή σε αυτήν τής μετέπειτα μεταφράστριας του έργου κ. Κρεμμύδα, έδωσε την αφορμή στη συγγραφέα να εντρυφήσει περαιτέρω σε διάσπαρτα στον κόσμο αρχεία και να φέρει στην επιφάνεια στοιχεία άγνωστα μέχρι σήμερα για την ζωή και την πορεία του θαλασσοπόρου. Έτσι μπήκε, όπως η ίδια τόνισε, «στον Λαβύρινθο των ερευνών της ιστορίας, με τους πολλούς διαδρόμους και τις αναρίθμητες πύλες». Εκτός από την πορεία των ερευνών της, μίλησε και για τις μέχρι σήμερα εκδόσεις που έχουν πραγματοποιηθεί, για την δικαίωση του de Fuca μέσω ποικίλων γεωγραφικών χαρτών και σχεδιασμάτων, για την αλληλογραφία που πιστοποιεί την παρουσία του, και έδωσε τεκμηριωμένες απαντήσεις στους μέχρι σήμερα αμφισβητίες και επικριτές του. Η πρώτη έκδοση, όπως η ίδια δήλωσε, προσφέρθηκε δωρεάν από αυτήν στην Ομοσπονδία ΟΔΥΣΣΕΥΣ, σε μια κοινή προσπάθεια ανάδειξης μορφών που διέπρεψαν σε παγκόσμιο επίπεδο και κάνουν την Κεφαλλονιά και την Ελλάδα ολόκληρη υπερήφανη. Παράλληλα δε με την εισήγησή της, προβλήθηκε πλούσιο οπτικό υλικό προς επιβεβαίωση των απ’ αυτής ανακοινωθέντων.

Ακολούθησε εντός του Πανεπιστημίου γεύμα, προσφορά του Συλλόγου Κεφαλλήνων Νέας Υόρκης Ο Κέφαλος, στο οποίο παρακάθισαν οι επίσημοι προσκεκλημένοι.

The American Hellenic Institute (AHI) mourns the passing of Mr. Ted G. Spyropoulos on September 25, 2014, in Chicago.  

“Ted Spyropoulos was an extraordinary Hellene,” AHI Founder Gene Rossides said.  “Ted’s passing leaves a tremendous void in the Diaspora.  I admired his passion for Hellenism and his unselfish work on behalf of Hellenic causes. Our deepest sympathies, thoughts and prayers are with his family.”

“Ted Spyropoulos will always be remembered fondly by the American Hellenic Institute and its members for his unwavering devotion not just to AHI, but to any and all Hellenic organizations that shared his passion for Hellenism,” AHI President Nick Larigakis said. “Ted thrived on championing Hellenic issues, promoting the values of education, and preserving the Greek language, and we owe it to him to keep his passion alive.  He left an indelible mark on the community. May his memory be eternal.”

Spyropoulos currently served as Vice Chairman of the Board of the American Hellenic Institute Foundation (AHIF) and was a major benefactor of many AHI events, conferences, and forums.

The American Hellenic Institute is a non-profit Greek American think-tank and public policy center that works to strengthen relations between the United States and Greece and Cyprus, and within the Greek American community.

Γεννημένος στη Ρόδο το 1956 από Νισύριους γονείς που στη συνέχεια μετανάστευσαν στην Αμερική ακολουθώντας το ρεύμα της εποχής ο Δημήτρης Κόκκινος (Jim Cockinos) σε ηλικία 58 ετών σήμερα έχει αναλάβει την «παλινόρθωση» τω ιερών συμβόλων της πληγωμένης από την τρομοκρατία υπερδύναμης.

Επιβλέπει, για λογαριασμό της εταιρείας MERRITT&HARRIS, INC ως επικεφαλής αρχιτέκτων μηχανικός την ανέγερση του συμπλέγματος κτιρίων τα οποία θα αντικαταστήσουν τους Δίδυμους Πύργους που γκρεμίστηκαν στις 9 Σεπτεμβρίου του 2001 μετά την επίθεση που δέχθηκαν με αεροπλάνα από μέλη της Αλ Κάιντα.

Ο Jim Cockinos (αριστερά στη φωτογραφία) επέστρεψε στη Ρόδο πριν από λίγες ημέρες για μια εβδομάδα ξεκούρασης και ανασυγκρότησης και φιλοξενήθηκε από στενούς του συγγενείς. Εκεί τον συνάντηση η εφημερίδα Ροδιακή στην οποία παραχώσησε για εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη.

Με ποιο ακριβώς τρόπο ασχολείται η εταιρεία σας με τους δίδυμους πύργους και ποιος είναι ο δικός σας ρόλος;

Η εταιρεία μας είναι αυτή που ελέγχει την πορεία εργασιών της κατασκευάστριας εταιρείας των τεσσάρων νέων πύργων οι οποίοι κατασκευάζονται λίγο πιο μακριά από το Σημείο Μηδέν, το σημείο όπου στέκονταν παλιά οι δίδυμοι πύργοι. Η εταιρεία μας λέγεται  κι εγώ είμαι ο επιβλέπων αρχιτέκτονας των κτηρίων στο καθένα από τα οποία δουλεύουν 1.500 με 1.800 άτομα. Η εταιρεία μας έχει αναλάβει να επιβλέπει την κατασκευή και την πρόοδο των εργασιών. Εγώ είμαι ο επιβλέπων αρχιτέκτονας της εταιρείας μας, leader σε 50 αρχιτέκτονες και συνεργάζομαι με την κατασκευάστρια εταιρεία την οποία επιβλέπω για να εφαρμόζεται ακριβώς η μελέτη και τα χρονοδιαγράμματα.

Έχουμε γραφεία στη Νέα Υόρκη, στη Φλόριντα και στην Καλιφόρνια. Εμείς τώρα προχωρούμε μόνο με το «Κτίριο 3» που θα ολοκληρωθεί στο τέλος του Δεκεμβρίου του 2018. Ελέγχουμε όλα τα τεστ αντοχής, την ποιότητα των υλικών και ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος από την κατασκευάστρια εταιρεία είναι ο Σιν Τζόνσον, me Silverstein Propoties ο οποίος την εκπροσωπεί και έχω μαζί του πολύ καλή συνεργασία. Πριν από λίγο μίλησα μαζί του και του είπα ότι θα δώσω αυτή τη συνέντευξη στη «Ροδιακή» και θα αναφέρω και το όνομά του.

Ποια είναι η πορεία των εργασιών στα κτήρια, πώς ήταν η σειρά;

Από το 2009 χτίζεται το «Κτίριο Τέσσερα» από τα συνολικά τέσσερα κτήρια. Το κτίριο αυτό περιλαμβάνει 65 ορόφους και είναι 1.068 πόδια ύψος. Ο μηχανικός που είχε κάνει τότε τους δίδυμους πύργους ήταν ο ίδιος που επόπτευσε και την κατασκευή του «Κτιρίου Τέσσερα». Το 2012 ξεκινήσαμε σιγά-σιγά να κατασκευάζουμε το «Κτίριο Τρία» το οποίο έχει 80 ορόφους και 1.200 πόδια ύψος.

Γιατί λέτε ότι ξεκινήσατε σιγά-σιγά;

Γιατί η πορεία κατασκευής και ολοκλήρωσης είναι συνδεδεμένη με την εξασφάλιση των ενοικιαστών ώστε να μπορεί το κτήριο να αυτοχρηματοδοτείται.

Ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των νέων δίδυμων πύργων;

Κάθε κτήριο διαθέτει τέσσερις υπόγειους ορόφους που ενώνουν όλα τα κτίρια μαζί. Από τα τέσσερα αυτά υπόγεια πατώματα τα δύο χρησιμοποιούνται ως χώροι που στεγάζονται καταστήματα, ο ένας χρησιμοποιείται ως χώρος παρκινγκ και ο άλλος για τα μηχανήματα και τις εγκαταστάσεις λειτουργίας των κτηρίων. Πρέπει να πω εδώ ότι το «Κτίριο Ένα» που κατασκεύασε άλλη εταιρεία, αυτή τη στιγμή ολοκληρώνεται και γίνεται η διαμόρφωση των εσωτερικών του χώρων. Είναι 1776 πόδια ύψος, κι έχει 104 ορόφους. Το κτήριο αυτό αναγνωρίστηκε ως το υψηλότερο κτίριο της Αμερικής. Το «Κτίριο Δύο» δεν έχει ξεκινήσει ακόμη να κατασκευάζεται και θα γίνει αυτό όταν θα εξευρεθούν οι ενοικιαστές.

Οι νέοι δίδυμοι πύργοι είναι άτρωτοι σε περίπτωση τρομοκρατικού χτυπήματος;

Αυτά τα κτήρια χτίστηκαν και χτίζονται με έναν πολύ πιο δυνατό και σύγχρονο οπλισμό και την τελευταία τεχνολογία ώστε να μην μπορούν να πέσουν όποιο χτύπημα κι αν δεχτούν γιατί η μελέτη και η κατασκευή προβλέπει πως το βάρος του σημείου που μπορεί να χτυπηθεί θα μετακινηθεί σε άλλο μέρος του κτηρίου ώστε να μην κινδυνέψει ολόκληρο το κτήριο. Εμείς δεν περιμένουμε τέτοιο κίνδυνο πια όμως αν υπάρξει δεν θα πέσει ολόκληρο, τα δε σημεία που βρίσκονται οι σκάλες επικοινωνίας μεταξύ των ορόφων είναι έτσι φτιαγμένα ώστε να μην κινδυνεύσουν καθόλου και να μπορέσουν οι ενοικιαστές να κατέβουν με ασφάλεια.

Έχω μιλήσει με ενοικιαστές που έζησαν το χτύπημα στους δίδυμους πύργους, πήρα τις μαρτυρίες τους για το τι πέρασαν για να κατέβουν, ξέρουμε την ψυχολογία των πολιτών εκείνη την ημέρα, κι έχουμε φροντίσει ώστε η κατασκευή να είναι τέτοια που θα βοηθήσει τους εργαζόμενους να αποφύγουν τον πανικό και να ξέρουν την πορεία που θα ακολουθήσουνε με ασφάλεια και στον πιο σύντομο χρόνο. Το πρώτο που μας ενδιαφέρει είναι να χτίζουμε γερά κτήρια και το δεύτερο η ασφάλεια των πολιτών την ώρα που θα πρέπει να βγουν έξω.

Εσείς που βρισκόταν 13 χρόνια πριν την ώρα του τρομοκρατικού χτυπήματος της 11ης Σεπτεμβρίου;

Εγώ ήμουν στο γραφείο μου αρκετά πιο μακριά, αλλά είχαμε ένα κτήριο που χτιζόταν εκεί δίπλα στους δίδυμους πύργους. Όταν έγινε η επίθεση ήρθε η πυροσβεστική και πήρε δικά μας μηχανήματα για να βοηθήσουν ενώ και οι δικοί μας εργάτες πήγαν να δουλέψουν για τη διάσωση των ανθρώπων. Ήταν η ώρα που σταμάτησε η κίνηση και η ζωή στη νέα Υόρκη, κι όλοι όσοι βγήκαν στο δρόμο βρέθηκαν να περπατάνε προς τις γέφυρες για να περάσουν στην άλλη πλευρά της Νέας Υόρκης να μπουν στα τρένα και να πάνε στα σπίτια τους.

Πιστεύετε ότι το έχει ξεπεράσει αυτό το σοκ η Αμερική;

Όχι, κατηγορηματικά όχι. Πήρε ένα χρόνο για να καθαριστεί το οικόπεδο, κι ήταν μεγάλη η προσοχή που έδειξαν γιατί υπήρχαν και νεκροί ανάμεσα στα συντρίμμια. Τα οστά όσων δεν μπόρεσαν να ταυτοποιηθεί ποιοι είναι, δημιούργησαν μουσείο και τα έβαλαν μαζί με ό,τι άλλο σώθηκε από τους δίδυμους πύργους. Το μουσείο είναι εκεί ανάμεσα στο χώρο του οικοπέδου των παλιών πύργων και των νέων, εκεί δημιούργησαν και σιντριβάνι και κάθε χρόνο την 11η Σεπτεμβρίου κάνουν μνημόσυνο.

Μεγάλο χτύπημα είχε δεχτεί και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου που βρισκόταν εκεί!

Ναι, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου κατέληξε σε πολύ άσxημη κατάσταση και τώρα αρχίζει να εφαρμόζεται το σχέδιο που έκανε ο Καλατράβα. Θα χτιστεί και πάλι στο δεύτερο πάτωμα, πάνω στο κτίριο όπου θα μπαίνουν τα αυτοκίνητα όλων για να ελέγχονται πριν να κατέβουν στους χώρους παρκινγκ. Όπως καταλαβαίνετε κανείς δεν θα περνάει χωρίς να ελέγχεται ότι δεν υπάρχει κανένας φόβος. Την εκκλησία εμείς τη λέμε «Ο Παρθενώνας του Αγίου Νικολάου» γιατί είναι ψηλά. Στις 18 Οκτωβρίου αρχίσανε οι εργασίες και ήτανε εκεί όλοι οι παπάδες για τον αγιασμό. Δεν μπόρεσα να πάω ήταν η μέρα που έφευγα για να 'ρθω στη Ρόδο.

Είστε Νισύριος που γεννήθηκε στη Ρόδο. Πώς βρεθήκατε στην Αμερική;

Γεννήθηκα στη Ρόδο το 1956 και το 1958 η μητέρα μου κι εγώ ταξιδέψαμε στην Αμερική για να ανταμώσουμε με τον πατέρα μου. Ήταν ήδη ενάμιση χρόνο εκεί. Στην Αμερική βρισκόταν και ο μεγάλος του αδελφός ο θείος Νίκος. Εγώ έκανα καλές σπουδές μέχρι το 1979 τελειώνοντας μεταξύ άλλων το University of Illinois. Με την εμπειρία που είχα το 1986 πήρα την άδεια που έχω σήμερα. Στην Αμερική αν είσαι καλός πας καλά. Είναι και η τύχη, να βρεθεί κάτι σαν κι αυτή τη δουλειά μπροστά σου, αλλά παίρνει καιρό να αποκτήσεις την εμπειρία για το χτίσιμο ώστε να μπορέσεις να αναλάβεις μια τέτοια δουλειά. Στην εταιρεία μας έχουμε οκτώ Έλληνες, ο πρόεδρος της εταιρείας είναι ο Μάνι Κράτσιονς (δεξιά στη φωτογραφία), οι γονείς του είναι από την Καστοριά. Μεγαλώσαμε μαζί από παιδιά και βρεθήκαμε σε δουλειά μετά από 30 χρόνια.

Τα δικά σας παιδιά μιλάνε ελληνικά;

Έχω δύο παιδιά, έμαθαν ελληνικά γιατί μεγάλωσαν μαζί με τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Η κόρη μου δουλεύει στη Wall Street όπως και ο γαμπρός μου. Η γυναίκα μου η Μαρία είναι κι αυτή με καταγωγή από τη Νίσυρο, της οικογένειας Μίχαλου. Είναι δασκάλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες. Ο δικός μου πατέρας είναι από τη Νικειά της Νισύρου όπως και οι γονείς της γυναίκας μου. Η μητέρα μου είναι από το Εμπορειό. Εγώ γεννήθηκα στη Ρόδο όπως σας είπα. Τώρα ήρθα για μία εβδομάδα για οικογενειακούς λόγους.

Στο γάμο της κόρης σας κάνατε ελληνικό γλέντι;

Ναι, ελληνικό, που αρέσει στους Αμερικανούς, το αγαπάνε πολύ.

Πηγή: koolnews.gr

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Το SofiaTimes.com και το Greek Web Radio εκφράζουν τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του

Ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και την παιδική του ψυχή «στοίχειωσαν» οι εικόνες από τη σφαγή όλου του άρρενα πληθυσμού της πόλης από τους Γερμανούς, στις 13 Δεκεμβρίου του 1943.

Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει το 2012 στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είχε επισημάνει: «Οι μνήμες παραμένουν έντονα χαραγμένες στην ψυχή μου και δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ, ακόμα και σήμερα, τι είναι αυτό που μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο στην ανείπωτη βαναυσότητα που μπορεί να προκαλέσει στον συνάνθρωπό του».
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στη Στοκχόλμη, στη Σουηδία, όπου γνώρισε και τη σύντροφο της ζωής του Έρικκα Κνίκμαν, με την οποία απέκτησαν την κόρη τους Μαριάννα.

Το 1964, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, όπου δεν έλειψαν οι δυσκολίες. Μεγάλο «χτύπημα» για τον ίδιο ήταν η απώλεια του αδελφού του Νίκου, ο οποίος δολοφονήθηκε από έναν παρανοϊκό υπάλληλό του, μέσα στο μαγαζί του.
«Περάσαμε πολλές δυσκολίες, έχοντας χάσει το Νίκο. Ήταν το στήριγμά μου. Η απώλειά του με έκανε να εμβαθύνω στο νόημα της ζωής, της ανθρώπινης φύσης και ψυχής. Υπήρξαν μέρες που μείναμε και νηστικοί, με τη σύζυγο και το παιδί μας, έπρεπε όμως να τα καταφέρω» είχε αναφέρει ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος.

«Εργαζόμουν δεκαοκτώ ώρες το εικοσιτετράωρο. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα δούλεψα στο ανθοπωλείο που είχε τότε ο παππούς μου. Εργάστηκα και ως πωλητής σε πρατήριο βενζίνης, που είχε κάποιος Έλληνας, και στη συνέχεια έκανα δική μου επιχείρηση εισαγωγής μηχανημάτων από τη Γερμανία. Δεν πήγε καλά. Βγήκα, τελικά, στους δρόμους με το αμάξι μου και πουλούσα ανταλλακτικά αυτοκινήτων και χημικά, γυρνώντας από μαγαζί σε μαγαζί. Έπρεπε να τα καταφέρω» έλεγε τότε, περιγράφοντας τα πρώτα του εργασιακά «βήματα».

Και τα κατάφερε, με επιμονή, υπομονή και σκληρή εργασία, καθώς ήταν επικεφαλής τεσσάρων αμερικανικών εταιριών, με πρώτη την «T.G.S. National Wholesalers».

Προσφορά στην ομογένεια

Ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος ασχολήθηκε με τα κοινά από τα πρώτα χρόνια της μετανάστευσής του στην Αμερική. Υπήρξε μέλος της AHEPA και του Δ.Σ. του American Hellenic Institute, ενώ πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Ελληνο-Αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου, του οποίου ηγήθηκε από την ίδρυσή του το 1992 έως το 2006, όταν εξελέγη συντονιστής ΣΑΕ, Περιφέρειας ΗΠΑ.
Υπό την ηγεσία του, το Ελληνο-Αμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο διοργάνωσε τρεις επιτυχημένες διαδηλώσεις για το Μακεδονικό στην Ουάσιγκτον, το Σικάγο και τη Νέα Υόρκη.

Ανέπτυξε φιλανθρωπική δράση, ενώ στήριξε τον ομογενειακό Τύπο, τον ρόλο του οποίου θεωρούσε καθοριστικό. Κατέβαλε άοκνες προσπάθειες για την ανάδειξη της ελληνόγλωσσης Παιδείας, ως ζήτημα πρώτης προτεραιότητας, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διάδοση του θεσμού των charter schools και στην υποστήριξη των ομογενών εκπαιδευτικών.

Ενίσχυσε οικονομικά πλήθος πανεπιστημιακών προγραμμάτων, κοινοτικών σχολείων, προγραμμάτων ανταλλαγής φοιτητών με Ελλάδα και υποτροφιών, καθώς και συνέδρια που αφορούσαν την προβολή του Ελληνισμού σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και της Αμερικής.

«Το πολύτιμο αγαθό της ελληνικής Παιδείας, που κληρονομήσαμε ως έθνος, οφείλουμε να το διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού» είχε επισημάνει στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Η χώρα που μας φιλοξενεί -είχε πει- και στηρίζει την πολιτισμική διαφορετικότητά, μάς επέτρεψε, διαχρονικά, όχι μόνο να χτίσουμε δικά μας σχολεία, αλλά προωθεί την ελληνική παιδεία και γλώσσα, μέσα από πολιτειακά προγράμματα σε σχολεία και πανεπιστήμια, κάτι που πρέπει να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, την ευθύνη που φέρουμε συλλογικά ως ομογένεια και ο καθένας μας ατομικά για τη συνειδητή ανάκτηση και διάδοση της Παιδείας μας και των ακατάλυτων αξιών που μεταφέρει. Το οφείλουμε όχι μόνο στις μετέπειτα γενιές, αλλά και στους αμέτρητους φιλέλληνες που έχουμε παγκοσμίως».

Ήταν πρόεδρος του ελληνοαμερικανικού ιδρύματος «Φύτεψε τις Ρίζες σου στην Ελλάδα», που έχει πραγματοποιήσει πολλές δεκάδες αναδασώσεις σε ορεινές και ακριτικές περιοχές της Ελλάδας, σε συνεργασία με δήμους και κοινότητες.

«Υπερασπιστής του ελληνισμού»

Υπερασπιστή του ελληνισμού χαρακτήρισαν τον εκλιπόντα, με ανακοινώσεις τους ομογενειακοί φορείς. O ιδρυτής του American Hellenic Institute (AHI) Τζιν Ροσίδης επεσήμανε ότι ο θάνατος του Θεόδωρου Σπυρόπουλου αφήνει ένα μεγάλο κενό στη Διασπορά και εξήρε το πάθος του για τον ελληνισμό και την εργασία του για την προώθηση των ελληνικών ζητημάτων.
Ο πρόεδρος του AHI Νικ Λαριγκάκης υπογράμμισε ότι ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος προώθησε τα ελληνικά ζητήματα, την αξία της εκπαίδευσης και τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και πρόσθεσε ότι «του το χρωστάμε να κρατήσουμε το πάθος του ζωντανό».

O ύπατος πρόεδρος της AHEPA Φίλιπ Φράγκος σημείωσε, από την πλευρά του, ότι η οργάνωση θρηνεί την απώλεια του μέλους της Θεόδωρου Σπυρόπουλου, «ενός αληθινού υπερασπιστή του ελληνισμού και των ελληνικών ιδεών, φιλάνθρωπου και πετυχημένου επιχειρηματία, ο οποίος πραγματικά ενσάρκωσε και πραγματοποίησε το αμερικανικό όνειρο».

Παράλληλα ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, μετά την είδηση της απώλειας του επιφανούς ομογενή και Συντονιστή του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού στις Η.Π.Α, Θεόδωρου Σπυρόπουλου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Είχα μακρά συνεργασία με τον αείμνηστο Θεόδωρο Σπυρόπουλο και πραγματικά λυπάμαι για το θάνατό του. Είναι μία απώλεια για τον Ελληνισμό. Είχε βοηθήσει από την αρχή σε όλες τις δραστηριότητες του οργανωμένου Απόδημου Ελληνισμού, στο Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού και μπορώ να πω, κατά κυριολεξία, ότι, από την άποψη αυτή, ο Ελληνισμός της Αμερικής γίνεται φτωχότερος».

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για τον Απόδημο Ελληνισμό, Κυριάκος Γεροντόπουλος, απέστειλε στην οικογένεια του εκλιπόντος επιφανούς ομογενή, Θεόδωρου Σπυρόπουλου, το παρακάτω συλλυπητήριο μήνυμα: «Με οδύνη πληροφορήθηκα τον θάνατο του Θεόδωρου Σπυρόπουλου, Αντιπροέδρου του American Hellenic Institute και Συντονιστή ΗΠΑ του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτοδημιούργητου επιτυχημένου επιχειρηματία και θερμού πατριώτη, ευεργέτη, ανθρώπου με όραμα για το μέλλον της Πατρίδας και της Ομογένειας. Αφιέρωσε την ζωή του στη προάσπιση των εθνικών μας θεμάτων, στην προαγωγή της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, στην προβολή του ελληνικού πολιτισμού και στην αποτελεσματική οργάνωση των ομογενών μέσα από σειρά έργων, όπως το Ίδρυμα Τεντ και Έρικα Σπυρόπουλος και σειράς δράσεων και πρωτοβουλιών, όπως η ‘’Plant Your Roots in Greece’’.

Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στο χώρο της ομογένειας, την οποία υπηρέτησε ανιδιοτελώς με όραμα και αφοσίωση, όλη τη ζωή του. Στη σύζυγό του και συμπαραστάτρια σε όλους τους αγώνες Έρικα και στην κόρη του Μαριάνα, εκφράζω τα ειλικρινή και βαθύτατα συλλυπητήριά μου».

Ο "Κροίσος" που γλίτωσε απ' το Ολοκάυτωμα των Καλαβρύτων

(Συνέντευξη Αρχείου στο ΑΠΕ - ΜΠΕ)

Καλάβρυτα, 13 Δεκεμβρίου του 1943. Εικόνες κολάσεως, με τους Γερμανούς να συγκεντρώνουν και να εκτελούν... όλον τον άρρενα πληθυσμό της πόλης, άνω των 12 ετών. Άντρες, πατεράδες, γιοι και αδελφοί, κείτονταν νεκροί, πλημμυρισμένοι στο αίμα. Το μεγάλο δράμα των Καλαβρύτων είχε ξεκινήσει.

Εφιαλτικές εικόνες, ειδικά για τα παιδιά, που και σήμερα ακόμη, εναλλάσσονται ανεξίτηλες στη μνήμη τους. Μεταξύ αυτών και ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος, ο οποίος εδώ και σχεδόν μισό αιώνα (από το 1963) ζούσε και δραστηριοποιούνταν στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο κ. Σπυρόπουλος συγκαταλέγονταν στους επιφανείς ομογενείς της Αμερικής, όχι μόνο ως επιχειρηματίας, αλλά και ως παράγοντας με μεγάλη προσφορά στα κοινά της Ελληνικής παροικίας και της Αμερικανικής κοινωνίας.

Σε μία από τις λιγοστές συνεντεύξεις που είχε δώσει, αφού προτιμούσε, όπως έλεγε, να «μιλάει» με τα έργα του, η συζήτηση  μαζί του, ξικίνησε από τις εφιαλτικές μνήμες των ημερών εκείνων του ‘43, που οδηγούν κάθε φορά τα βήματά του, όταν επιστρέφει στη γενέτειρα, στον λόφο του Καπή, εκεί όπου έλαβαν χώρα τα τραγικά γεγονότα, για να αποτίσει φόρο τιμής στους αδικοχαμένους Καλαβρυτινούς.

«Οι μνήμες παραμένουν έντονα χαραγμένες στην ψυχή μου και δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ, ακόμα και σήμερα, τι είναι αυτό που μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο στην ανείπωτη βαναυσότητα που μπορεί να προκαλέσει στον συνάνθρωπό του;», λέει με πόνο ψυχής στο ΑΜΠΕ ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος.

Από τύχη γλύτωσε από το Ολοκαύτωμα ο πατέρας του, Γιώργος. Ένα χρόνο, όμως, αργότερα τον συνέλαβαν οι Γερμανοί για να τον πάνε για εκτέλεση, με την κατηγορία ότι βοηθά τους αντάρτες.

«Νύχτα μπήκαν στο σπίτι, αγριεμένοι, και τον έσυραν μαζί τους, για να τον πάνε για εκτέλεση. Η μητέρα μου, Ιωάννα, ήταν σε απόγνωση. Σταυροκοπιόταν. Εγώ και τα πέντε αδέλφια μου, χωρίς λαλιά, κάναμε την προσευχή μας, όπως μας ικέτευε, παρακαλώντας την Παναγιά να μην σκοτώσουν οι Γερμανοί τον πατέρα μας», θυμάται με συγκίνηση ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος.

Σαράντα ημέρες κράτησε ο Γολγοθάς του πατέρα και μαζί με αυτόν, όλης της οικογένειας. Τόσες ημέρες τον βασάνιζαν, για να του αποσπάσουν πληροφορίες. Δεν λύγησε, ακόμα κι΄ όταν σκηνοθέτησαν την εικονική του εκτέλεση. Είχε «ατσαλωθεί», άλλωστε, κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν πήγε εθελοντής με τον Ελληνικό Στρατό στη Μικρά Ασία, όπου υπηρέτησε στην Αεροπορία του Ναυτικού, στη Σμύρνη.

«Ήταν παλικάρι ο πατέρας. Είχε καλό όνομα. Τον άφησαν, τελικά, αφού δεν είχαν κανένα επιβαρυντικό στοιχείο σε βάρος του», λέει με υπερηφάνεια για τον γονιό του ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος, που ως παρακαταθήκη ιερή έχει τα λόγια του-στάση ζωής για τον ίδιο: να στηρίζεται πάντα στις δυνάμεις του, να σέβεται τον διπλανό του, να μοιράζεται τα αγαθά με όσους έχουν ανάγκη, να εξελίσσεται πρωτίστως πνευματικά.

«Από μικρό παιδί βίωσα τον τρόμο και την ανασφάλεια, μέσα στη δύνη της εποχής εκείνης, που απεύχομαι καθημερινά, αν είναι δυνατόν να μην τη ζήσει ποτέ κανείς. Φως ελπίδας ήταν για μένα οι γονείς μου, που φρόντισαν, πέρα από την στοργή και την αγάπη, να μας δώσουν εξαιρετική πνευματική αγωγή, μεριμνώντας για τις σπουδές μας. Με δίδαξαν τη σημαίνει να έχεις υπομονή και επιμονή. Ποτέ δεν τους ξεχνώ και τους είμαι ευγνώμων για όσα έκαναν για μένα, όπως και στα μεγαλύτερα αδέλφιά μου», τονίζει ο κ. Σπυρόπουλος, ο οποίος έχει ανακηρυχτεί Επίτιμος Δημότης Καλαβρύτων, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη συμβολή του στην ανάδειξη και ανάπτυξη της γενέτειρας.

Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού

Με την Ελλάδα στην καρδιά, που του έμαθε τη σημαίνει Ανθρωπιά και Φιλότιμο, όπως λέει, λέξη, που διαπίστωσε αργότερα, ότι δεν υπάρχει σε άλλη γλώσσα, ξεκίνησε τη δεκαετία του ’60 για σπουδές στη Σουηδία. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στη Στοκχόλμη. Εκεί γνώρισε και τη σύντροφο της ζωής του, Έρικκα Κνίκμαν, με την οποία απέκτησαν την κόρη τους, Μαριάννα, δικηγόρο στο επάγγελμα, η οποία σήμερα είναι Επίτροπος (Commissioner) της Μητροπολιτικής Περιφέρειας για την Αποκατάσταση των Υδάτων της Μείζονος περιοχής του Σικάγο.

Σε αυτή την Αμερικανική μεγαλούπολη, όπου τελικά εγκαταστάθηκε το 1963 με τη σύζυγο και το παιδί τους, το όνομα Σπυρόπουλος είχε ήδη τη δική του, ξεχωριστή ιστορία, που δεν «χωράει» μέσα σε μία συνέντευξη.

Ο παππούς του Θεόδωρου Σπυρόπουλου, Δημήτριος, ήταν αυτός που άνοιξε το δρόμο προς τη Γη της Επαγγελίας, έχοντας μεταναστεύσει στο Σικάγο από το 1888. Στο «όνειρο» τον ακολούθησαν τα αδέλφια του Θεόδωρος, το 1898 και Νίκος, το 1904. Ο Θεόδωρος υπηρέτησε κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως αξιωματικός, στον Ειρηνικό, ενώ ήταν δραστήριο στέλεχος της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του Σικάγου, όπου σε πάρκο του Μπέβερλι Χιλς υπάρχει και ένα μνημείο προς τιμήν του.

Ο παππούς Δημήτρης πέρασε πολλές δυσκολίες, αλλά καταξιώθηκε. Μετά από πολλές επιχειρήσεις, ίδρυσε μεγάλη σοκολατοποιία στο κέντρο της πόλης, ενώ βοήθησε πολλούς ομογενείς. Η προσωπικότητά του δεν πέρασε απαρατήρητη από αμερικανικές εφημερίδες, που του αφιέρωσαν ολοσέλιδα δημοσιεύματα, όπως μας είπε ο κ. Σπυρόπουλος. Τα ονόματα του παππού και των άλλων μελών της οικογένειάς του καταγράφηκαν στην ιστορία της πόλης, όπως και στο Μουσείο Μετανάστευσης στη νήσο «Ελλις Αϊλαντ» της Νέας Υόρκης, εκεί όπου πατούσαν για πρώτη φορά το πόδι τους όσοι μετανάστευαν στην Αμερική.

Τα 100χρονα των Σπυροπουλαίων στο Σικάγο, τίμησε πριν από μερικά χρόνια η οργάνωση «Chicago Historical Society», όπου την τιμητική περγαμηνή παρέλαβε ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος.

Δύσκολη αρχή

Ο δρόμος της καταξίωσης για τον Θεόδωρο Σπυρόπουλο στη νέα Γη, που έμελε να γίνει και πατρίδα, δεν ήταν εύκολος. Έχοντας πάντα να τον φυλάει ο Σταυρός του πατέρα, με τον οποίο τον είχε τιμήσει ο βασιλιάς, αντιμετώπισε με στωικότητα όλες τις δύσκολες καταστάσεις. Μεγάλο χτύπημα για τον ίδιο ήταν η απώλεια του αδελφού του, Νίκου, ο οποίος δολοφονήθηκε από έναν παρανοϊκό υπάλληλό του, μέσα στο μαγαζί του.

«Περάσαμε πολλές δυσκολίες, έχοντας χάσει το Νίκο. Ηταν το στήριγμά μου. Η απώλειά του με έκανε να εμβαθύνω στο νόημα της ζωής, της ανθρώπινης φύσης και ψυχής. Υπήρξαν μέρες που μείναμε και νηστικοί, με τη σύζυγο και το παιδί μας, έπρεπε όμως να τα καταφέρω», θυμάται ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος. «Εργαζόμουν δεκαοκτώ ώρες το εικοσιτετράωρο. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα δούλεψα στο ανθοπωλείο που είχε τότε ο παππούς μου. Εργάστηκα και ως πωλητής σε πρατήριο βενζίνης, που είχε κάποιος Έλληνας, και στη συνέχεια έκανα δική μου επιχείρηση εισαγωγής μηχανημάτων από τη Γερμανία. Δεν πήγε καλά. Βγήκα, τελικά, στους δρόμους με το αμάξι μου και πουλούσα ανταλλακτικά αυτοκινήτων και χημικά, γυρνώντας από μαγαζί σε μαγαζί. Έπρεπε να τα καταφέρω».

Και τα κατάφερε, με επιμονή, υπομονή και σκληρή εργασία, που του έδωσε ένα ακόμη μάθημα, ότι για να πετύχεις στις συναλλαγές σου πρέπει να είσαι τίμιος. Καταξιώθηκε στο δύσκολο χώρο των πετρελαιοειδών προϊόντων. Σήμερα διευθύνει τέσσερις Αμερικάνικες εταιρίες, με πρώτη την «T.G.S. National Wholesalers».

Προσφορά στην Ομογένεια

Όσοι γνωρίζουν τον Θεόδωρο Σπυρόπουλο, τονίζουν ότι η επαγγελματική και οικονομική επιτυχία του, σε καμία περίπτωση δεν αλλοίωσαν το χαρακτήρα του.

«Παρέμεινε απλός και προσιτός και όσοι συνεργάσθηκαν και συνεργάζονται μαζί του, γνωρίζουν ότι τον διακρίνει η νηφαλιότητα και σεμνότητα. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα, επίσης, είναι το γεγονός ότι δεν στέκεται στα λόγια. Είναι άνθρωπος των πράξεων. Ευέλικτος και πρακτικός, αναζητεί πάντοτε ρεαλιστικές λύσεις στα προβλήματα που προκύπτουν», είναι μερικά από τα όσα αναφέρθηκαν κατά την πρόσφατη βράβευσή του από το Δημοτικό Ραδιόφωνο «Cosmos FM», της Νέας Υόρκης.

Η πορεία που καταγράφει ο κ. Σπυρόπουλου στα δρώμενα της Ομογένειας των ΗΠΑ, και όχι μόνο, με γνώμονα την ανάδειξη του Ελληνισμού σε «δύναμη αιχμής», έχει πολλά να επιδείξει με τη σταθερή στάση του σε καίρια θέματα.

«Με τα κοινά ασχολήθηκα από τα πρώτα χρόνια της μετανάστευσής μου στην Αμερική», θα μας πει. «Φυσικά, όπως όλοι οι μετανάστες, ξεκίνησα από εθνικοτοπικό σύλλογο, και συγκεκριμένα το Σύλλογο Καλαβρυτινών στο Σικάγο, που είχε ιδρύσει ο παππούς μου. Από το 1966 είμαι μέλος της AHEPA, αλλά πιο ενεργά ασχολήθηκα από το 1974, αμέσως μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Συνεργάσθηκα με τον πρόεδρο Ευγένιο Ρωσίδη στο Ελληνο-Αμερικανικό Συμβούλιο και έλαβα μέρος στις κινητοποιήσεις του Ελληνισμού για το Κυπριακό»

Ενεργό μέλος του Δ.Σ. του American Hellenic Institute, από το 1976, στηρίζει δυναμικά την προώθηση θεμάτων Ελληνικού ενδιαφέροντος στην Ουάσιγκτον, ενώ πρωτοστατεί στη δημιουργία του Ελληνο-Αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου, που ηγήθηκε από την ίδρυσή του το 1992 έως το 2006, όταν εξελέγη Συντονιστής ΣΑΕ, Περιφέρειας ΗΠΑ.

«Η ιδέα της δημιουργίας ενός οργανισμού-ομπρέλα, που θα αγκάλιαζε και θα συντόνιζε όλες τις δυνάμεις του Ελληνισμού στη Βόρειο Αμερική, ξεκίνησε το 1971 στη Νέα Υόρκη», θυμάται ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος. «Τελικά, καρποφόρησε το Νοέμβριο του 1991, όταν είκοσι τρείς Ελληνο-Αμερικανικές, Καναδικές Κοινότητες, η AHEPA και η τότε Αρχιεπισκοπή Β. και Ν. Αμερικής, υπέγραψαν τη Διακήρυξη «Φιλίας και Συνεργασίας». Στη συνέχεια, επικυρώθηκε το Καταστατικό του Ελληνο-Αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου στις 28 και 29 Νοεμβρίου του 1992 στη Νέα Υόρκη, όπου οι σύνεδροι με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους, εκλέγοντάς με πρόεδρο».

Υπό την ηγεσία του, ο Ομογενειακός Οργανισμός κάνει ένα δυναμικό ξεκίνημα για τη στήριξη του Κυπριακού και Μακεδονικού ζητήματος.

«Διοργανώσαμε τρεις επιτυχημένες διαδηλώσεις για το Μακεδονικό στην Ουάσιγκτον, το Σικάγο και τη Νέα Υόρκη. Το 1994, με την κινητοποίησή μας, πετύχαμε την αποστολή 200.000 επιστολών στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, ώστε να αποτραπεί η αναγνώριση των Σκοπίων από την Αμερικανική κυβέρνηση», μας θυμίζει ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος.

Στο ενεργητικό του καταγράφεται και η πρωτοβουλία του να επανεκδώσει το βιβλίου «The blight of Asia», του Αμερικανού γενικού προξένου στη Σμύρνη κατά την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής, George Horton, για να αποσταλεί σε όλα τα μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσου και σε Ευρωπαίους διπλωμάτες που υπηρετούν στην Αμερική.

«Η ιστορία πρέπει να διδάσκεται όχι με σκοπό την καλλιέργεια μίσους και εκδίκησης αλλά την ολοκληρωμένη γνώση και συνείδηση των λαών, στοιχεία που καθιστούν την ανθρωπότητα καλά πληροφορημένη και προετοιμασμένη για το μέλλον», τονίζει ο κ. Σπυρόπουλος.

Τα εθνικά μας θέματα και σήμερα εξακολουθούν να τον απασχολούν και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, όπως η τελευταία, όταν έκανε τις ολοσέλιδες πληρωμένες καταχωρήσεις σε μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες, με εμπεριστατωμένα ιστορικά στοιχεία και πολιτικά γεγονότα για το θέμα της ονομασίας της πΓΔΜ, ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ, στο Σικάγο, τον περασμένο Μάιο.

«Ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσα να πράξω σε μία ακόμη κρίσιμη για την Ελλάδα στιγμή», αρκείται να μας πει.

Αναγκαία η ενότητα της Ομογένειας

Αν κάτι επιθυμεί διακαώς ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος να γίνεται πράξη, είναι η ενότητα της Ομογένειας. Ο ίδιος επεδίωξε πολλές φορές στενότερη συνεργασία μεταξύ Ελληνικής Πολιτείας και Ομογένειας, ειδικά στα εθνικά μας θέματα. Προς την κατεύθυνση αυτή, ανέλαβε πρωτοβουλίες και οργάνωσε τρεις κοινές συσκέψεις προέδρων Ομογενειακών Οργανισμών, σε συνεργασία με τους δύο τελευταίους πρέσβεις της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον, Αλέξανδρο Μαλλιά και Βασίλη Κασκαρέλη.

Από την αρχή της ανάμειξής του με τα κοινά της Ομογένειας, στήριξε και στηρίζει, ενεργά και την ανάδειξη πολιτικών Ελληνοαμερικανικής καταγωγής και φιλελλήνων. Υπήρξε, ακόμη, εμπνευστής, ιδρυτικό μέλος και κύριος χορηγός της Διεθνούς Εκθέσεως «Ερμής», με όραμα την ανάπτυξη της οικονομικής διπλωματίας Ελλάδας - Αμερικής. Διετέλεσε, ακόμη, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων στο Σικάγο.

Ένα κομμάτι, για το οποίο ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος αρνείται να μιλήσει είναι η φιλανθρωπική του δράση, ενώ στην πορεία του, εκτός από την οργανωμένη ομογένεια, στήριξε πάντοτε και τον Ομογενειακό Τύπο, το ρόλο του οποίου θεωρεί καθοριστικό.

Η Παιδεία μας είναι το «όχημα» για το μέλλον του Ελληνισμού

Πέρα από τα εθνικά θέματα, ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος καταβάλλει άοκνες προσπάθειες για την ανάδειξη της Ελληνόγλωσσης Παιδείας, ως ζήτημα πρώτης προτεραιότητας. Συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση του θεσμού των charter schools και στην υποστήριξη των ομογενών εκπαιδευτικών.

Ενίσχυσε οικονομικά πλήθος πανεπιστημιακών προγραμμάτων, κοινοτικών σχολείων, προγραμμάτων ανταλλαγής φοιτητών με Ελλάδα και υποτροφιών, καθώς και συνέδρια που αφορούν στην προβολή του Ελληνισμού σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και της Αμερικής. Η φιλοσοφία του στηρίζεται στην πεποίθηση ότι «Η Παιδεία μας είναι το «όχημα» για το μέλλον του Ελληνισμού».

«Το πολύτιμο αγαθό της Ελληνικής Παιδείας, που κληρονομήσαμε ως έθνος, οφείλουμε να το διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού», θα μας πει. «Η χώρα που μας φιλοξενεί και στηρίζει την πολιτισμική διαφορετικότητά, μάς επέτρεψε, διαχρονικά, όχι μόνο να χτίσουμε δικά μας σχολεία, αλλά προωθεί την Ελληνική Παιδεία και Γλώσσα, μέσα από πολιτειακά προγράμματα σε σχολεία και πανεπιστήμια, κάτι που πρέπει να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, την ευθύνη που φέρουμε συλλογικά ως ομογένεια και ο καθένας μας ατομικά για τη συνειδητή ανάκτηση και διάδοση της Παιδείας μας και των ακατάλυτων αξιών που μεταφέρει. Το οφείλουμε όχι μόνο στις μετέπειτα γενιές, αλλά και στους αμέτρητους φιλέλληνες που έχουμε παγκοσμίως».

«Φύτεψε τις Ρίζες σου στην Ελλάδα»

Από το 1994 ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος είναι πρόεδρος του Ελληνο-Αμερικανικού Ιδρύματος «Φύτεψε τις Ρίζες σου στην Ελλάδα», επίτιμο μέλλος του οποίου είναι-μεταξύ άλλων-και η Χίλαρη Κλίντον. Από τότε, μέχρι σήμερα, το ίδρυμα έχει πραγματοποιήσει πολλές δεκάδες αναδασώσεις σε ορεινές περιοχές και ακριτικές περιοχές, σε συνεργασία με Δήμους και Κοινότητες, τους οποίους επιχορηγεί σε μία προσπάθεια να προωθηθεί ο εθελοντισμός στην Ελλάδα, ιδίως στη νέα γενιά.

«Μεγάλη χαρά νιώθω κάθε φορά όταν λαμβάνουμε φωτογραφικό υλικό και βίντεο από αναδασώσεις που διοργανώνουμε στην Ελλάδα, βλέποντας μαθητές, έφηβους, αλλά και άτομα τρίτης ηλικίας και με ειδικές ανάγκες, από δεκάδες περιοχές της Ελλάδας, να παίρνουν μέρος στις δενδροφυτεύσεις», μας είπε ο κ. Σπυρόπουλος, και ευχαρίστησε το ΑΜΠΕ για την προβολή των δράσεων του Ιδρύματος.

Σταθερές απόψεις για το ΣΑΕ

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος συμμετείχε ενεργά στις συζητήσεις για τη δημιουργία του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ). Εξ αρχής και με κάθε τρόπο τόνιζε την αναγκαιότητα, το ΣΑΕ να είναι ανεξάρτητο, οικονομικά και πολιτικά, από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση.

«Ήταν λάθος, εξ αρχής, να εξαρτάται το ΣΑΕ από την ελληνική Πολιτεία. Χωρίς καμία έπαρση, θα σας πω ότι η άποψή μου αυτή, που την έχω εκφράσει επανειλημμένα όλα αυτά τα χρόνια, δικαιώνεται αφού πλέον την ανάγκη για ανεξαρτητοποίηση του ΣΑΕ την υιοθετεί όλος ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας. Σας θυμίζω, ότι από τον Φεβρουάριο του 2010 ζήτησα, με ανοιχτή επιστολή, να σταματήσει η κρατική επιχορήγηση της οργάνωσης. Ειδικά στις δύσκολες ώρες που περνάει η Πατρίδα, δεν νοείται κανείς να περιμένει χρηματοδότηση για συνεδριάσεις και παγκόσμιες συνελεύσεις. Εμείς είμαστε αυτοί που θα πρέπει να βοηθήσουμε, με κάθε τρόπο, όπως έπραξε ιστορικά σε όλες τις κρίσιμες καμπές της ιστορίας μας ο ελληνισμός της Διασποράς».

Η ενεργοποίησή του στο ΣΑΕ, το 2006, όταν εκλέχθηκε Συντονιστής της Περιφέρειας ΗΠΑ, οφείλεται, όπως μας είπε, στην επιδίωξή του να συμβάλει στην αλλαγή του Νόμου που διέπει τη λειτουργία του θεσμού, ώστε να καταστεί λειτουργικός, αποτελεσματικός και αντιπροσωπευτικός του Ελληνισμού του Εξωτερικού.

«Ο διάλογος ξεκίνησε, έμεινε όμως στα μισά του δρόμου, ας μου επιτραπεί η έκφραση», σημειώνει χαρακτηριστικά. «Όπως ναυάγησε και η πρότασή μου, από το 2009, προς την Ελληνική κυβέρνηση για την έκδοση ομογενειακών ομολόγων, στα πρότυπα των επιτυχημένων Ισραηλινών ομολόγων, για να βοηθηθεί η Ελλάδα. Ελπίζω, σε ό,τι αφορά στο ΣΑΕ, να βρεθεί η «χρυσή τομή». Περιμένω πολλά από το νέο υφ. Εξωτερικών, Κωνσταντίνο Τσιάρα, καθώς έχει δείξει ότι προτίθεται να ασχοληθεί με το θέμα, ώστε να κερδίσει ξανά το ΣΑΕ την εμπιστοσύνη της Ομογένειας. Πιστεύω πώς είναι η τελευταία ευκαιρία για το ΣΑΕ. Οι δικαιολογίες για καθυστερήσεις και πολιτικά παιγνίδια τελείωσαν».

Σε ερώτηση για το αν θα διεκδικήσει τον προσεχή Δεκέμβριο την προεδρεία της οργάνωσης στην Ζ΄ Παγκόσμια Συνέλευση, ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος απαντά πως, η απόφασή του «θα εξαρτηθεί από τις ειλικρινείς προθέσεις, για αλλαγή του νόμου περί λειτουργίας του ΣΑΕ, οι οποίες θα εκφραστούν στην πράξη από τους νομοθέτες».

Στο σημείο, αυτό, επισημαίνει ότι η Ομογένεια, αντίστοιχα, θα πρέπει να συνειδητοποιήσει πως για να πετύχει ένας θεσμός πρέπει να δείξει με συνέπεια, ενδιαφέρον για την εξέλιξή του. Και ακόμη, να αναρωτηθεί εάν οι υπάρχουσες δομές και οι καταστατικοί τους σκοποί εκφράζουν τη σύγχρονη ομογένεια.

Σήμερα οι ανάγκες είναι διαφορετικές, κυρίως των νέων γενεών Ελλήνων ομογενών, που έχουν τελείως διαφορετική αντίληψη, ανάγκες, επιθυμίες και ζητούμενα. Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η στήριξη των νέων μας, στους οποίους πρέπει να δώσουμε το προβάδισμα και τα εχέγγυα εκείνα που θα τους επιτρέψουν να γίνουν οι αυριανοί ικανοί ηγέτες σε όλους τους κοινωνικούς και επαγγελματικούς τομείς στις Ηνωμένες Πολιτείες», λέει ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος και καταλήγει: «Σε μια εποχή, όπου η μόνη σταθερά είναι η αλλαγή, ας μην την φοβηθούμε κι ας γίνουμε εμείς οι ίδιοι η αλλαγή που επιθυμούμε να δούμε στον κόσμο».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στις αρχές του περασμένου αιώνα, η απομακρυσμένη Αλάσκα «ενώθηκε» με τον τότε σύγχρονο κόσμο, μέσω του σιδηροδρόμου. Ένα κολοσσιαίο έργο, για το οποίο έχυσαν ιδρώτα και πάρα πολλοί Έλληνες, οι οποίοι βρέθηκαν στην άλλη γωνιά της Γης για ένα καλό μεροκάματο.

Όταν, μετά από χρόνια, το έργο ολοκληρώθηκε, σχεδόν οι περισσότεροι από τους «γκαστερμπάιτερ» εκείνης της εποχής, επέστρεψαν στην πατρίδα. Οι δύσκολες καιρικές συνθήκες της Αλάσκας, δε μπορούσαν να συγκριθούν με τον ελληνικό ήλιο και τη μεσογειακή νοοτροπία.

Ένα νέο κύμα μετανάστευσης όμως ξανάρχισε, όταν ανακαλύφθηκαν πετρέλαιο και χρυσός. Και πάλι όμως οι μετανάστες δεν έμεναν επί μακρόν και αναζητούσαν πάντα το νόστιμον ήμαρ στην πατρίδα.

Το τρίτο –και τελευταίο- κύμα έφτασε στην Αλάσκα μετά το 1986 για τη δημιουργία ενός τεράστιου αγωγού πετρελαίου και ζητήθηκαν χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Σήμερα η ελληνική κοινότητα στην Αλάσκα αριθμεί περίπου 70 οικογένειες, που ζούν σκόρπιες στην τεράστια, αχανή περιοχή. Οι περισσότεροι διατηρούν εστιατόρια, δουλεύοντας δύσκολα ωράρια για να κρατήσουν τα μαγαζιά. Έχουν δημιουργήσει όμως καλό όνομα και κέρδισαν τον σεβασμό της τοπικής κοινωνίας.

Υπάρχουν όμως αρκετοί που κάνουν επιτυχημένη καριέρα και σε αλλά επαγγέλματα με εξίσου μεγάλη επιτυχία.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΕΤΑ ΣΤΟ ΒΟΡΡΑ

Ο Τεντ Κουρής κατάγεται από την Κέρκυρα, είναι Έλληνας δεύτερης γενιάς και βρέθηκε στην Αλάσκα πριν από τριάντα και πλέον χρόνια αναζητώντας καλύτερη τύχη στην Αμερική. Σήμερα είναι ιδιοκτήτης μιας από της μεγαλύτερες εταιρείες διακίνησης εμπορευμάτων και προμηθειών εστιατορίων. Είναι ο μοναδικός που φέρνει στο βορινότερο σημείο του δυτικού ημισφαιρίου την ελληνική φέτα. Έχει 500 πελάτες και ελέγχει το 45% της αγοράς, στέλνοντας εμπορεύματα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές με αεροπλάνα, όταν οι άλλοι δεν είναι σε θέση να το κάνουν. Ο Τέντι, όπως τον φωνάζουν οι ομογενείς, διανύει την εβδόμη δεκαετία και συνεχίζει να διευθύνει σαν ένας έφηβος. Τον συναντήσαμε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας, όπου πάντα πηγαίνει πρώτος και φεύγει τελευταίος. Η γυναίκα του, Αμερικανίδα, ελέγχει τα πάντα από το γραφείο ενώ ο ίδιος αναλαμβάνει τις συναλλαγές. Το γραφείο του γεμάτο από τρόπαια «όταν ήμουν νέος μου άρεσε το κυνήγι και το ψάρεμα», λέει, ενθυμούμενος τι του είχε κάνει εντύπωση όταν είχε έρθει στην Αλάσκα την πρώτη φορά: ήταν η απόλυτη ησυχία!

«Δουλέψαμε και δουλεύουμε σκληρά, προσθέτει, για να είμαστε πρώτοι, άλλωστε έτσι μας έμαθαν οι γονείς μας. Όταν ξεκίνησαν όλα, με βοήθησαν και τα αδέλφια μου, δουλεύαμε πολλές ώρες, ο ένας αδελφός είχε καΐκι και προμήθευε την αγορά με σολομούς».

Ο Τέντι έχει κερδίσει τον σεβασμό όλων και δεν είναι τυχαίο ότι οι ντόπιοι επιχειρηματίες τον εμπιστεύονται.

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ - ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΗΣ

Ένας άλλος καταξιωμένος επιστήμονας είναι ο Αλέξ Μπασκούς . Γιατρός στο επάγγελμα, βρίσκεται στην Αλάσκα από την δεκαετία του ΄80. Έλληνας δεύτερης γενιάς, με καταγωγή από την Πελοπόννησο, σπούδασε στο Χάρβαρντ και το 1974-78 βρέθηκε στην Ελλάδα. Αγαπούσε την φύση, περπάτησε τον Ταΰγετο, την Πίνδο και αλλά πανέμορφα μέρη της χώρας. Παντρεύτηκε στην Ελλάδα και γύρισε στη Βοστόνη. Μετά από λίγο καιρό επισκέπτεται την Αλάσκα η οποία τον μαγεύει με τη φυσική της ομορφιά και τους ανθρώπους της.

«Και από τότε είμαι εδώ – ακούω με ενθουσιασμό τον Αλεξ – δουλεύω σκληρά γιατί είναι δύσκολο να παίρνεις αποφάσεις για τους ανθρώπους όμως ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα με τους ντόπιους. Όταν πρωτοήρθα δούλεψα δυο χρόνια με τους Εσκιμώους, ήταν μια μεγάλη εμπειρία. Σήμερα έχω πολλούς ασθενείς, αρκετούς από αυτούς πλούσιους, οι οποίοι όμως ζουν απλά χωρίς να επιδεικνύονται. Αυτή είναι η Αλάσκα», σημειώνει και συνεχίζει: «Το Σαββατοκύριακο πετάω με το αεροπλάνο σε ένα σπιτάκι που έχω κτίσει δίπλα σε μια λίμνη. Εκεί είμαι μέσα στη φύση παρέα με τα άγρια ζώα ηρεμώ από την δουλειά και …γεμίζω τις μπαταρίες.

Ναι εδώ όλοι μας αγκάλιασαν, μας δέχτηκαν, άλλωστε οι Έλληνες είναι εργατικός λαός και εδώ το εκτιμούν.

Τα παιδιά μου πάντα μ’ ακολουθούσαν, γιατί τους άρεσε η φύση . Τώρα βέβαια μεγάλωσαν και ακολουθούν τον δικό τους δρόμο, όμως όταν έρχονται πάντα βρίσκουμε χρόνο να βρεθούμε στην φύση.

Η αλήθεια είναι ότι μας λείπει ο ήλιος, αφού το χειμώνα η μέρα κρατά μόνο τέσσερις ώρες . Γι αυτό, όταν έχουμε χρόνο ταξιδεύουμε στην Ελλάδα ή στην Χαβάη».

Τον ρωτώ πως βλέπει την κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα . «Ξέρεις όταν ήρθαν οι Ελληνες στην Αμερική αντιμετώπισαν το εξής πρόβλημα: πήγαιναν στα εστιατόρια και τους έδιωχναν, υπήρχαν επιγραφές «No dogs, no Greeks », από τότε καταφέραμε πολλά . Πιστεύω ότι το φιλότιμο και η πίστη που έχουμε θα μας βοηθήσει να βρούμε την λύση στο πρόβλημα».

Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Ο Αλεξ Ιωαννίδης είναι τριαντάρης και δουλεύει ως σύμβουλος χρηματαγορών στον μεγαλύτερο οικονομικό όμιλο της Αλάσκας.

Παιδί τρίτης γενιάς, ακολουθεί το δικό του δρόμο και ήδη έχει καταφέρει πολλά . Σπουδές και ένας ατέλειωτος αγώνας να αποδείξει την αξία του τον έχουν φέρει στο να οργανώνει και να επενδύει τα χρήματα πολλών μεγάλων πελατών της εταιρείας .

«Σήμερα έβγαλα δυο εκατομμύρια – μου λέει με χαρά – και το βράδυ έχω, μέσω skype συνάντηση με έναν Βρετανό που θέλει να επενδύσει 10 εκατομμύρια . Κάτι καλό θα βγει πιστεύω».

Ο Αλεξ ξεκινά για τη δουλειά στις εφτά το πρωί και επιστρέφει στις πέντε το απόγευμα, όμως υπάρχουν μέρες που μας «παίρνει μέχρι αργά γιατί υπάρχει η διάφορα ώρας με τα χρηματιστήρια άλλων χωρών» .

Το Σαββατοκύριακο είναι ελεύθερος και το αφιερώνει στην γυναίκα του στο σπίτι, όπου όμως συχνά προκύπτει δουλειά.

 «Κοίταξε, το ότι είμαι Έλληνας εδώ δεν ενδιαφέρει κανέναν. Αυτό που μετράει είναι η δουλειά, το αποτέλεσμα και ο άνθρωπος» λέει, ενώ ψάχνει νέα για το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Είναι ενεργό μέλος της κοινότητας, αφού κάθε Κυριακή βοηθά στην εκκλησία.

Ο Αλεξ έμαθε τα ελληνικά στην Αλάσκα στο σχολειό που υπήρχε στην εκκλησία. Βρέθηκε στην Ελλάδα μέσω κρατικών προγραμμάτων για τους ομογενείς φοιτητές. Ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την Άλίκη, μένοντας πιστός στη συμβουλή: «παπούτσι από τον τόπο σου».

«Μας λείπει ο ήλιος της Ελλάδος, όμως την επισκεπτόμαστε όταν υπάρχει χρόνος», λέει με νοσταλγία..

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο Βασίλης Γιαλοψός, είναι ένας νεαρός, παιδί πρώτης γενιάς με καταγωγή από την Κέρκυρα. Ο πατέρας του εστιάτορας ενώ ο Βασίλης εργάζεται στο υπουργείο Τύπου και Πληροφοριών της Αλάσκας, στις δημόσιες σχέσεις και επίσης είναι σύμβουλος του υπουργού.

«Υπάρχει μια περίεργη κατάσταση με την πολιτική, λέει. Ο κόσμος ενδιαφέρεται περισσότερο για την δουλειά του – ακούω τον Βασίλη να μου απαντά για τις εκλογές στο κογκρέσο - και να μην πληρώνει μεγάλους φόρους. Τον πολίτη τον ενδιαφέρει να έχει λυμένα τα καθημερινά προβλήματα, την δικαιοδοσία τον οποίων έχει η τοπική εξουσία δηλ. οι δήμοι . Δεν απευθυνόμαστε στην κεντρική εξουσία για τα προβλήματα που άπτονται της καθημερινότητάς μας. Σήμερα το 90% είναι έσοδα από το πετρέλαιο, οπότε υπάρχει δυνατότητα να έχουμε λεφτά για πολλά έργα στην τοπική κοινωνία. Ένα βασικό ζήτημα είναι να πείσουμε τον κόσμο ότι δεν μπορούν όλοι να γίνουν τραπεζίτες που βγάζουν το χρόνο 70 χιλ., πρέπει να στρέψουμε την νεολαία προς την τεχνολογική εκπαίδευση, επαγγέλματα που θα απορροφηθούν άμεσα στην εξόρυξη πετρελαίου, ο οξυγονοκολλητής για παράδειγμα, έχει ετήσιες απολαβές 120 χιλ.».

Τον ρωτώ πώς ξεκίνησαν όλα: «Ο πατέρας μου, λέει, ήρθε από την Κέρκυρα και ασχολήθηκε με εστιατόρια, εγώ όταν τέλειωσα το σχολείο ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής και του ζήτησα να με στείλει στην ακαδημία του Ολυμπιακού στην Αθήνα . Ο πατέρας με έστειλε στην Αθήνα αλλά μου έβαλε έναν όρο ότι έπρεπε να σπουδάσω . Ποδοσφαιριστής βέβαια δεν έγινα, έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από τις προπονήσεις, τέλειωσα όμως το αμερικανικό κολέγιο. Πάντα θα θυμάμαι τις βόλτες στην παραλία, τα ηλιοβασιλέματα, το Πανευρωπαϊκό που κερδίσαμε το 2004 και την Ολυμπιάδα. Μετά γύρισα στην Αμερική πάλι για σπουδές, δούλευα για να πληρώσω τα δίδακτρα, αναδείχτηκα πρώτος στο πανεπιστήμιο σε θέματα πολιτικών συζητήσεων. Ταξίδεψα σε άλλες πολιτείες και πήρα μέρος σε εθνικούς διαγωνισμούς που οργάνωναν τα πανεπιστήμια, δυο χρονιές βγήκα πρώτος. Όταν τελείωσα, με το βιογραφικό μου, δούλεψα στη Βουλή στο γραφείο μιας βουλευτίνας από το Άνκορατζ».

- «Η εξουσία μπορεί να χαλάσει τον άνθρωπο», του λέω.

- «Η εξουσία διαφθείρει τον άνθρωπο. Στην Αμερική όση εξουσία δώσεις σε κάποιον, τόσο κακό θα κάνει, για αυτό πρέπει να δημιουργήσουμε μηχανισμούς που θα τους ελέγχουν και θα είναι υπεράνω κάθε πολιτικού. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις βάσεις ώστε το σύστημα να δουλέψει σωστά και αυτοί που έχουν κρατικά αξιώματα να δουλέψουν για τον λαό και όχι για το κόμμα . Σήμερα γίνεται μεγάλη συζήτηση με τους πολιτικούς για το αύριο της Αλάσκας, προσπαθούμε να τους δείξουμε ότι δεν μπορούν όλα να στηρίζονται στο πετρέλαιο. Κάποια στιγμή θα τελειώσει και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να βρούμε λύσεις . Μπορεί να στερέψουν οι πήγες σήμερα, αύριο ή σε 100 χρόνια όμως πρέπει να δούμε πώς μπορούμε να αναπτύξουμε την αλιεία, τον τουρισμό και τις άλλες δραστηριότητες σε άλλους τομείς .

Όταν ξεκινάς αυτού του είδους τις συζητήσεις αυτοί κουνάνε το κεφάλι τους ότι ναι συμφωνούμε και μετά τα ξεχνάνε όλα και τρέχουν όλοι για να αυξήσουν τη δημοφιλία τους στα γκάλοπ».

Παλιοί και νέοι Ελληνες δίνουν τον δικό τους αγώνα στην άλλη άκρη του κόσμου, νιώθουν περήφανοι για την καταγωγή τους και αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι καμιά θάλασσα δεν τρομάζει τους τολμηρούς καπεταναίους.

Πηγή: eleftheria.gr - Λεωνίδας Τζέκας

Εννιά χρόνια είχε να έρθει στην πατρίδα. Το ταξίδι από το Μπάφαλο της πολιτείας της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ, για την Ελλάδα δεν είναι απλή υπόθεση. Φέτος όμως κάτι άλλαξε καθώς τίποτα δε μπορούσε να κρατούσε τον ομογενή Νίκο Πούπαλο μακριά από τις ανασκαφές που γίνονται στην Αμφίπολη.

«Παρακολουθώ το θέμα εδώ και ενάμιση χρόνο. Διαβάζω όλα τα δημοσιεύματα που αφορούν τον τύμβο Καστά. Πίστευα ότι θα ανακοινωθεί κάτι στο διάστημα 27-30 Αυγούστου. Γι' αυτό και προγραμματίσαμε το ταξίδι μας για Ελλάδα για αυτήν την περίοδο», δήλωσε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο κ.Πούπαλος είναι ένας από αυτούς που ανέβηκαν στο λόφο Καστά, μέχρι το σημείο που επιτρέπουν οι αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονται στο χώρο. Η καταγωγή του είναι από τη Χίο αλλά μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, απ' όπου έφυγε σε ηλικία 18 ετών για την Αμερική. Τα τελευταία χρόνια οι σπουδές των παιδιών του (ο ένας είναι γιατρός και άλλος πολιτικός μηχανικός) επιβάρυναν τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό και έτσι, ένα ταξίδι στην Ελλάδα ήταν «απαγορευτικό».

Ως πολιτικός μηχανικός διαβάζει τις ανακοινώσεις και προσπαθεί να «αποκωδικοποιήσει» δημοσιεύματα προκειμένου να καταλάβει αν ο τάφος είναι ασύλητος ή όχι.

«Όπως οι περισσότεροι, ελπίζουμε ο τάφος να έχει σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο. Όπως και να έχει όμως, από μόνο του το μνημείο είναι ένα σπουδαίο εύρημα», λέει. «Αυτό που θέλω πολύ είναι να βρεθεί τουλάχιστον μια ελληνική επιγραφή...», συμπληρώνει.

«Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον και από τους φίλους μου, με τους οποίους το συζητάμε συχνά. Είναι σπουδαίο για την Ελλάδα», συνεχίζει.

Ο ερχομός του στην πατρίδα είναι μια ευκαιρία να δει και το μουσείο της Βεργίνας, κάτι που όπως λέει, το έχει προγραμματίσει για μετά την Αμφίπολη.

Ο 53χρονος ομογενής με την Αμερικανίδα σύζυγό του αναχωρεί για την Αμερική στις 15 Σεπτεμβρίου. Οι ώρες μετράνε αντίστροφα. Στο πίσω μέρος του μυαλού του, η σκέψη ότι μπορεί να «κουβαλήσει» στις αποσκευές του κάποια καινούργια πληροφορία για τον «μυστηριώδη ένοικο» του τάφου, αρνείται πεισματικά να τον εγκαταλείψει...

Μέσα σε έντονα συγκινησιακό κλίμα και παρουσία αξιωματούχων του δήμου και των πολιτειών Νέας Υόρκης και Νιου Τζέρσεϊ, Αμερικανών πολιτικών, εκπροσώπων θρησκευτικών κοινοτήτων, διπλωματών της Ελλάδας και της Κύπρου, συγγενών των θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και εκατοντάδων ομογενών

πραγματοποιήθηκε το μεσημερι του Σαββάτου η τελετή του αγιασμού και τοποθέτησης θεμελίου λίθου του ναού του Αγίου Νικολάου, στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου (World Trade Center), στο Νότιο Μανχάταν.

Η ομώνυμη εκκλησία είχε καταστραφεί ολοσχερώς από την πτώση των δίδυμων πύργων και θα ξανακτιστεί με σχέδια του Ισπανού αρχιτέκτονα, Σαντιάγο Καλατράβα, ο οποίος, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφέρθηκε στο συμβολισμό του σχεδίου, "σμίγοντας αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά" της Αγίας Σοφίας και του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και ότι "θα είναι ένας οίκος του Θεού, της Αγάπης και της Ειρήνης".

Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο οποίος τέλεσε τον αγιασμό με τη συμμετοχή των ιεραρχών- μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, αναφέρθηκε στις μέχρι τώρα προσπάθειες που έχουν γίνει για να ξεκινήσει το έργο, δεκατρία χρόνια μετά, καθώς και στην αποστολή του μέσα στην Ομογένεια και ευρύτερα στην κοινωνία της αμερικανικής μεγαλούπολης. Όπως είπε, «ο 'Αγιος Νικόλαος δεν θα είναι πλέον μόνο μία ελληνορθόδοξη εκκλησία, αλλά θα γίνει Ιερό Εθνικό Προσκύνημα για όλους τους Ορθοδόξους, για τον Ελληνισμό και προσκύνημα για όλο τον Αμερικανικό λαό».

Ο μικρός ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου, του οποίου η παρουσία στο νότιο τμήμα του Μανχάταν χρονολογείται από 1916, ήταν ο μόνος ιερός χώρος λατρείας που κατεστράφηκε την 11η Σεπτεμβρίου 2001.

O νέος ναός υπολογίζεται να είναι έτοιμος σε 18 με 24 μήνες και θα κοστίσει μόνο η ανέγερση 38 εκ. δολάρια με χωρητικότητα 150 ατόμων.

Όπως ειπώθηκε, θα οικοδομηθεί ως «εθνικό προσκύνημα παγκοσμίου εμβέλειας», σε μικρή μόνο απόσταση από την αρχική του τοποθεσία και σε περίοπτη θέση, στον αριθμό 130 της οδού Liberty, ακριβώς απέναντι από το μνημείο που δημιουργήθηκε για την 11η Σεπτεμβρίου.

Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος επεσήμανε ότι «ο ναός θα αποτελεί τόπο λατρείας και πίστεως, σημείο σύμβολο ειρήνης, σημείο παρηγορίας και ελπίδος».

Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο αρχιεπίσκοπος Δημήτριος σε συνέντευξη Τύπου, μετά την τελετή, «ο ναός, ο οποίος σχεδιάστηκε από τον παγκοσμίου φήμης αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα, θα βρίσκεται σε επίπεδο ψηλότερο κατά δέκα περίπου μέτρα από το επίπεδο του δρόμου, στην άκρη ενός χώρου πρασίνου και θα είναι βασισμένος στο ναό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινουπόλεως, περίκεντρος, κυκλοτερής και προσαρμοσμένος στον μοντέρνο περιβάλλοντα χώρο στον οποίο κυριαρχούν οι πύργοι από γυαλί και σίδερο. Ένα σημείο του κτιρίου θα περιλαμβάνει αίθουσα περισυλλογής ανοιχτή σε όλους».

Στην τελετή των εγκαινίων, ανάμεσα στους παριστάμενους που απηύθυναν χαιρετισμό και υπογράμμισαν τη σημασία του έργου για την Ομόγενεια, τη Νέα Υόρκη και την Αμερική, ως "ένα μήνυμα αντίστασης στη βία και επικράτησης της συνύπαρξης και της αλληλοκατανόησης όλων των θρησκευτικών και εθνικών ομάδων της πόλης" ήταν ο Δημοκρατικός γερουσιαστής, Τσαρλς Σούμερ, ο πρώην κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, Τζορτζ Πατάκι, εκπρόσωποι του κυβερνήτη και του δημάρχου, 'Αντριου Κουόμο και Μπιλ ντε Μπλάζιο, ο αρχιτέκτονας του έργου Σαντιάγο Καλατράβα, ο αρχιεπίσκοπος Δημήτριος, ενώ διαβάστηκε μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ανάμεσα στους παριστάμενους ήταν οι βουλευτές Κάρολιν Μαλόνι και Τζέρι Νάντλερ , ο πρώην γερουσιαστης Πολ Σαρμπάνης, ο υπουργός Υγείας της Κύπρου, Φίλιππος Πατσαλής, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβης Μιχάλης Σπινέλλης, οι γενικοί πρόξενοι Ελλάδας και Κύπρου, Γιώργος Ηλιόπουλος και Βασίλης Φιλίππου, ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Ελλάδας, Νίκος Παπακωνσταντίνου, άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και δεκάδες στελέχη ελληνοαμερικανικών φορέων.

Το πρόγραμμα παρουσίασε η Ανθούλα Κατσιματίδη, της οποίας ο αδελφός, Γιάννης Κατσιματίδης, σκοτώθηκε τη 11η Σεπτεμβρίου 2001.

Στην τελετή παρέστη επίσης ο ιερατικώς προιστάμενος του Αγίου Νικολάου, π, Ιωάννης Ρώμας και τα μέλη του συμβουλίου.

Η «γαλανόλευκη» παράδοση στη Μασαχουσέτη

Με τον αγιασμό του θεμελίου λίθου το ερχόμενο Σάββατο ξεκινά η ανοικοδόμηση του ναού κι εθνικού προσκυνήματος του αγίου Νικολάου στο Παγκόσμιο Εμπορικό Κέντρο του Μανχάταν στη Νέα Υόρκη.

Ο μικρός ελληνορθόδοξος ναός του αγίου Νικολάου ήταν ο μόνος ιερός χώρος λατρείας που κατεστράφη ολοσχερώς την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Η παρουσία του στο νότιο τμήμα του Μανχάταν χρονολογείται από 1916.

Ο νέος ναός του αγίου Νικολάου θα οικοδομηθεί ως εθνικό προσκύνημα, σε μικρή μόνο απόσταση από την αρχική του τοποθεσία και σε περίοπτη θέση, στον αριθμό 130 της οδού Liberty, ακριβώς απέναντι από το μνημείο που δημιουργήθηκε για την 11η Σεπτεμβρίου.

«Ο ναός του αγίου Νικολάου, αν και καταστράφηκε κατά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, με την πρόνοια και ευλογία του Θεού ανοικοδομείται και πάλι στο νέο πλέον Παγκόσμιο Εμπορικό Κέντρο.

Σύντομα θα αναγεννηθεί ως φοίνικας εκ της τέφρας του και θα γίνει Ιερό Εθνικό Προσκύνημα, για όλους τους Ορθοδόξους, για τον Ελληνισμό και προσκύνημα για όλο τον Αμερικανικό λαό. Θα αποτελεί τόπο λατρείας και πίστεως, σύμβολο ειρήνης, σημείο παρηγοριάς και ελπίδας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος.

Ο νέος ναός σχεδιάστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα Santiago Calatrava. Θα βρίσκεται σε επίπεδο ψηλότερο κατά δέκα περίπου μέτρα από το επίπεδο του δρόμου, στην άκρη ενός χώρου πρασίνου.

Είναι βασισμένος στο ναό της Του Θεού Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, περίκεντρος, κυκλοτερής και προσαρμοσμένος στον μοντέρνο περιβάλλοντα χώρο στον οποίο κυριαρχούν οι πύργοι από γυαλί και σίδερο. Ένα σημείο του κτιρίου θα περιλαμβάνει αίθουσα περισυλλογής ανοιχτή σε όλους.

Πηγή: dogma.gr

Την ελληνική παράδοση και φιλοξενία γεύτηκαν οι χιλιάδες ομογενείς και Αμερικανοί επισκέπτες του Φεστιβάλ της κοινότητας του Αγίου Γεωργίου, στην πόλη του Λιν, στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.

 Όπως έγραψε η ομογενειακή εφημερίδα "Εθνικός Κήρυκας" της Νέας Υόρκης, οι επισκέπτες απόλαυσαν την ζωντανή μουσική και τα εύγευστα ελληνικά φαγητά και τα γλυκά.

Το "παρών" έδωσαν η γενική πρόξενος στη Βοστόνη Ιφιγένεια Καναρά και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνοαμερικανικών Σωματείων Νέας Αγγλίας, Βασίλης Καυκάς.

Ο π. Γεώργιος Τσουκαλάς δήλωσε στην εφημερίδα πως "είναι από τα πιο όμορφα πανηγύρια σωστό ελληνικό περιβάλλον, γνήσια φαγητά και γλυκίσματα και καλωσορίζουμε τον κόσμο και του δείχνουμε ποιοι είμαστε κατ' ουσίαν, άνθρωποι της αγάπης, του φιλότιμου. Να αγκαλιάσουμε τους ανθρώπους και να τους ευχαριστήσουμε διότι εκείνοι είναι που προσφέρουν και συντηρούν την εκκλησία μας, τον Άγιο Γεώργιο".

Πηγή: ΑΠΕ