Νεανικές Ειδήσεις

Ο Τζίμι Τζαμάρ συνεχίζει να υποστηρίζει τους ακρίτες της Ελλάδας

Για έκτη συνεχή χρονιά ο Βέλγος φιλέλληνας και επικεφαλής της αντιπροσωπείας της ΕΕ στο Βέλγιο, Τζίμι Τζαμάρ, συνεχίζοντας τη δράση αλληλεγγύης «12 ώρες για την Ελλάδα», συγκέντρωσε χρήματα για το πετρέλαιο θέρμανσης των απομονωμένων σχολείων του Έβρου και χθες το μοίρασε ο ίδιος σε έξι από αυτά.

Συγκεκριμένα, την πρώτη από τις δύο ημέρες στην περιοχή του Έβρου, παρέδωσαν καύσιμα σε 6 σχολεία που βρίσκονται σε Σουφλί, Λάβαρα. Διδυμότειχο (2 σχολεία), Θούριο (σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες) και τέλος στην Ρούσσα, στο σχολείο του χωριού που βρίσκεται στα πομακοχώρια του ορεινού όγκου του Σουφλίου κοντά στα σύνορα με την Βουλγαρία.

Όπως ο ίδιος έγραψε ενθουσιασμένος στην προσωπική του σελίδα στο facebook αναφέροντας την χθεσινή του διαδρομή μαζί με τους συνεργάτες που τον βοήθησαν: “Ναι. Μια μέρα για να ανακαλύψουμε επίσης τον αρχαίο ξύλινο σιδηροδρομικό σταθμό Πύθιον, στα σύνορα με την Τουρκία και να ακούσουμε τον Γιώργο, με την κιθάρα να παίζει δασκάλα στη Ρούσσα. Μια μέρα για να θυμάσαι, πράγματι. Σε όλους τους συντελεστές των “12 ωρών για την Ελλάδα project”, ένα τεράστιο ευχαριστώ από εκατοντάδες παιδιά – και δασκάλους – οι οποίοι, χάρη στη γενναιοδωρία σας, θα μπορούν να πηγαίνουν στο σχολείο και να κάνουν μάθημα υπό κανονικές συνθήκες”.

Ο Θανάσης Κυριακίδης διακρίθηκε μεταξύ 3000 μαθητών από συνολικά 740 σχολεία από ολόκληρη την Ευρώπη, μεταφράζοντας ένα κείμενο από τα ελληνικά στα πολωνικά, χωρίς τη χρήση λεξικού

Η ανάγκη για επικοινωνία με τη γιαγιά του και άλλα στενά συγγενικά του πρόσωπα, τον οδήγησαν στην εμπειρική εκμάθηση της μητρικής γλώσσας της μητέρας του. Ήταν αυτή η ανάγκη, που μαζί με τη θέληση και την επιθυμία της συμμετοχής, τον ανέδειξαν ως τον Έλληνα νικητή του ετήσιου πανευρωπαϊκού διαγωνισμού μετάφρασης Juvenes Translatores (νεαροί μεταφραστές).

Ο 17χρονος μαθητής της Γ' τάξης του Γενικού Λυκείου Νέας Περάμου του Δήμου Παγγαίου Καβάλας Θανάσης Κυριακίδης διακρίθηκε μεταξύ 3000 μαθητών από συνολικά 740 σχολεία από ολόκληρη την Ευρώπη, μεταφράζοντας ένα κείμενο από τα ελληνικά στα πολωνικά, χωρίς τη χρήση λεξικού.

Η συμμετοχή του στον διαγωνισμό ήταν, όπως λέει και ο ίδιος ο μαθητής, ένα «τεστάρισμα» του εαυτού του, αν μπορεί να γράψει άριστα σε μια γλώσσα που τυπικά δεν είναι η μητρική του, αλλά που ουσιαστικά τη μιλάει από μικρή ηλικία μέσα στο σπίτι.

Ταξίδεψε τρεις φορές στην Πολωνία για να γνωρίσει τους συγγενείς της μητέρας του και δεν μπορούσε να κρύψει την ικανοποίησή του, όταν κατάφερε να συνομιλήσει μαζί τους. Δεν θεωρεί τα πολωνικά ξένη γλώσσα, πιστεύει πως έχει δυσκολότερη προφορά από την ελληνική αλλά εκτιμάει πως η ελληνική έχει περισσότερες δυσκολίες.

Μέχρι την ημέρα που συμμετείχε το διαγωνισμό δεν είχε σκεφτεί σοβαρά την επαγγελματική του αποκατάσταση και το ενδεχόμενο συγκεκριμένων σπουδών. Η αρχιτεκτονική ήταν μια πρώτη επιθυμία για το αντικείμενο με το οποίο θα ήθελα να ασχοληθεί στο μέλλον. Σήμερα, μετά τη διάκριση που πέτυχε και την ευκαιρία που του δόθηκε να γευτεί μια ξεχωριστή εμπειρία, παραδέχεται πως θα ήθελε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με την εκμάθηση των ξένων γλωσσών.

Μεταφράζοντας για την «ευρωπαϊκή ταυτότητα»
Από την Ελλάδα συμμετείχαν στον διαγωνισμό συνολικά 22 σχολεία, όσες και οι έδρες της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ουσιαστικά αναδείχθηκε ένας νικητής από κάθε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Φέτος, οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό «Juvenes Translatores» μετέφρασαν κείμενα με θέμα την ευρωπαϊκή ταυτότητα. Τα κείμενα αυτά συντάχθηκαν ειδικά για τον διαγωνισμό από επαγγελματίες μεταφραστές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίοι επίσης διόρθωσαν και βαθμολόγησαν τις μεταφράσεις. Ειδική ομάδα γλωσσομαθών μερίμνησε ώστε όλα τα κείμενα να έχουν ανάλογο επίπεδο δυσκολίας.

Οι συμμετέχοντες μαθητές είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν έναν από τους 552 πιθανούς συνδυασμούς, ανάμεσα στις 24 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Χρησιμοποίησαν δε, 148 γλωσσικούς συνδυασμούς, όπως από τσέχικα προς ισπανικά, από πολωνικά προς ελληνικά, από πολωνικά προς σουηδικά και από ισπανικά προς βουλγαρικά. Όλοι οι νικητές επέλεξαν να μεταφράσουν προς τη γλώσσα που κατείχαν καλύτερα, κάτι που συνήθως κάνουν και οι επαγγελματίες μεταφραστές όλων των οργάνων της ΕΕ.

Μαθητές και καθηγητές είδαν τη συμμετοχή του σχολείου στον διαγωνισμό σαν μια γιορτή και θεώρησαν τύχη το γεγονός ότι το λύκειο τους κληρώθηκε για να συμμετέχει, δεδομένου ότι υπέβαλαν συμμετοχή στο διαγωνισμό πολλά σχολεία -δημόσια και ιδιωτικά- από ολόκληρη την Ελλάδα. Και μπορεί η συμμετοχή του Γενικού Λυκείου της Νέας Περάμου να ήταν καθαρά θέμα τύχης, τα όσα επακολούθησαν, όμως, ήταν η αναζήτηση μιας ευκαιρίας που επιδιώκουν τα παιδιά, όταν θέλουν να δείξουν τις δυνατότητές τους και τι μπορούν να πετύχουν.

Τα παιδιά της επαρχίας αναζητούν την «ευκαιρία»
Συζητώντας με τον Θανάση Κυριακίδη και την καθηγήτριά του στην αγγλική γλώσσα Κατερίνα Αράπογλου -και στη συνέχεια με τα παιδιά της υπόλοιπης διαγωνιστικής ομάδας, την Αγγελική Χαραλαμπίδου, τον Κυριάκο Οφλίδη, τον Χαράλαμπο Γραντζίδη και τον Λεωνίδα Κλειτσιώτη- διαπιστώσαμε ότι κοινή συνισταμένη είναι η «ευκαιρία» που αναζητούν τα παιδιά της επαρχίας.

Γι' αυτή την «ευκαιρία» μίλησε και ο διευθυντής του σχολείου Χαράλαμπος Αυγερινάκης και δεν έκρυψε τη χαρά του για την επιτυχία του 17χρονου Θανάση, αλλά και τη διάκριση του ίδιου του σχολείου, που αποτελεί μια από τις καλύτερα οργανωμένες σχολικές μονάδες της χώρας.

Το Γενικό Λύκειο της Νέας Περάμου βρίσκεται στην άκρη του παραθαλάσσιου οικισμού, με πληθυσμό 2000 μόνιμους κατοίκους που τους καλοκαιρινούς μήνες σχεδόν δεκαπλασιάζονται. Καθώς ανεβαίνεις τα σκαλιά του σχολείου νιώθεις μια θετική αύρα να σε καταλαμβάνει, μια ζεστασιά. Φωτεινοί διάδρομοι, γλάστρες με λουλούδια, κάδρα και φωτογραφίες από τις δράσεις των μαθητών του σχολείου. Το σχολείο διαθέτει δανειστική βιβλιοθήκη, αίθουσα προβολής, εργαστήρια χημείας, τεχνολογίας και γυμναστήριο. Όσο για τις αίθουσες διδασκαλίας σε... «ταξιδεύουν» στη φύση και τον κόσμο. Κάθε αίθουσα αποτελεί και μια διαφορετική ενότητα: ζούγκλα, βυθός, διάστημα, κυβισμός. Όλες ζωγραφισμένες από τους μαθητές και τους καθηγητές τους!

Τόσο ο Θανάσης όσο και τα άλλα παιδιά της διαγωνιστικής ομάδας μιλούν για ένα άριστο σχολικό περιβάλλον, όπου η επικοινωνία μαθητών και καθηγητών είναι ζεστή και ουσιαστική και όλοι μαζί λειτουργούν σαν μια ομάδα.

«Η συμμετοχή των παιδιών στον διαγωνισμό ήταν πραγματικά μια γιορτή γιατί από την πρώτη στιγμή συμφωνήσαμε πως συμμετέχουμε όχι για να βγούμε πρώτοι αλλά για να βιώσουμε την εμπειρία της συμμετοχής» λέει η καθηγήτρια Κατερίνα Αράπογλου,

Ποιος πίστευε στη νίκη;
Στο ερώτημα αν πραγματικά πίστευαν ότι θα κερδίσουν, η απάντηση ήρθε πρώτα από το διευθυντή του σχολείου Χαράλαμπο Αυγερινάκη: «Δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι από την Ελλάδα συμμετέχουν μεγάλες σχολικές μονάδες, ορισμένες από τις οποίες έχουν και παράδοση στην εκμάθηση ξένων γλωσσών από τους μαθητές τους. Αλλά στη ζωή ποτέ δεν λες ποτέ!».

Η Κατερίνα Αράπογλου προσεγγίζει το θέμα με αρκετή δόση ρεαλισμού: «Νομίζω ότι βασική αρχή των σχολείων της επαρχίας πρέπει να είναι η καλλιέργεια πίστης και αυτοπεποίθησης προς τους μαθητές για τον λόγο ότι τα παιδιά των μικρών κοινωνιών δεν έχουν τις ίδιες ευκαιρίες με τους μαθητές των μεγάλων πόλεων ή αστικών κέντρων. Έτσι, λοιπόν, ορισμένες φόρες αυτοί οι μαθητές διακατέχονται από μια ηττοπάθεια. Το σχολείο επιβάλλεται να διασκεδάσει αυτή την ηττοπάθεια, να ανεβάσει την αυτοπεποίθηση των παιδιών και μέσα από τις εκπαιδευτικές και κοινωνικές δράσεις που εφαρμόζει να ανατρέψει την κακή εννοούμενη επαρχιώτικη αντίληψη που υπάρχει».

 Όσο για τον Θανάση πιστεύει ότι η προτροπή και η ενθάρρυνση της καθηγήτριάς του αλλά και των γονιών του ήταν αρκετά για να πιστέψει αρχικά ότι μπορεί να συμμετάσχει ισάξια μαζί με όλους τους άλλους μαθητές από την Ευρωπαϊκή Ένωση. «Εφόσον συμμετέχεις ισάξια, άρα σου δόθηκε η ευκαιρία που ζητούσες, οπότε τότε μπορείς να έχεις πίστη στον εαυτό σου ότι θα τα καταφέρεις, όσο δύσκολο και αν φάνταζε αυτό στο δικό μου μυαλό» τονίζει.

Η ζωή στη Φωλιά
Παιδί αγροτικής οικογένειας, ο Θανάσης Κυριακίδης από το κατάφυτο ορεινό χωριό Φωλιά του Δήμου Παγγαίου είναι το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά. Ο πατέρας του αγρότης από την Ελλάδα γνωρίστηκε με την μητέρα του, όταν αυτή ήρθε από την Πολωνία πριν από 20 χρόνια, μαζί με τη μητέρα της.

Ο Θανάσης χρειάζεται να διανύσει καθημερινά τριάντα χιλιόμετρα με το υπεραστικό λεωφορείο για να πάει στο σχολείο του και μάλιστα σε ένα οδικό δίκτυο που παρά τις βελτιωτικές παρεμβάσεις που έγιναν παρουσιάζει μορφολογικές δυσκολίες. Κάθε πρωί ξυπνάει στις 06.30 για να είναι έγκαιρα στο σχολείο και δεν κρύβει ότι έξι χρόνια μετά, το πρωινό ξύπνημα αλλά και η επιστροφή στο σχολείο ύστερα από επτά ώρες μάθημα τον έχουν κάπως κουράσει.

Παρ' όλα αυτά δεν νιώθει ότι στερείται κάτι, αντιθέτως δηλώνει ευχαριστημένος από τη ζωή στο χωριό, συντροφιά με τους φίλους και τις άριστες σχέσεις που έχει με τους συμμαθητές του. Προτιμάει το διάβασμα και την ενασχόληση με την πληροφορική.

Εξομολογείται ότι πριν από ενάμιση χρόνο, η καθηγήτρια της φιλολογίας στο σχολείο τους έδωσε την ευκαιρία να προσεγγίσουν με διαφορετική ματιά τη λογοτεχνία και την ποίηση. Έκτοτε, ξεκίνησε τη δική του αναζήτηση και μέχρι σήμερα έχει διαβάσει πολλά λογοτεχνικά βιβλία. Από τους πιο αγαπημένους συγγραφείς ο Νίκος Καζαντζάκης.

Χαίρεται τις συναντήσεις με τους φίλους του στο καφενείο του χωριού και περιμένει τα Σαββατοκύριακα για να συναντηθεί μαζί τους στη Νέα Πέραμο, που αποτελεί το πιο κοντινό αστικό κέντρο. Το καλοκαίρι, η περιοχή είναι ένας μικρός παράδεισος, χάρη στις απέραντες ακρογιαλιές και τις πεντακάθαρες θάλασσες. Εξάλλου, τα γυαλοχώρια του Δήμου Παγγαίου φημίζονται για τη θάλασσα και τα αμπέλια τους.

Πηγή: protothema.gr

«Miss Europe» 2016 η Μικαέλα Φωτιάδη

Στον διαγωνισμό ομορφιάς συμμετείχαν 36 υποψήφιες και η Κρητικιά καλλονή κατάφερε να κερδίσει τον πολυπόθητο τίτλο.

Η Μικαέλα Φωτιάδη είναι η ομορφότερη γυναίκα στην Ευρώπη αφού διεκδίκησε και κέρδισε τον τίτλο «Miss Europe 2016» στον διαγωνισμό ομορφιάς που πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου στο «Grand Hill Hotel» της Μπρουμάνα στο Λίβανο.

Στον διαγωνισμό ομορφιάς συμμετείχαν 36 υποψήφιες και η Κρητικιά καλλονή κατάφερε να κερδίσει τον πολυπόθητο τίτλο.

Όπως φαίνεται και στο video που ανάρτησε ο σύντροφός της στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, η χαρά της όμορφης Μικαέλας δεν κρύβεται αφού δεν σταματά να χαμογελάει.

Η Μικαέλα Φωτιάδη είχε βγει «Σταρ Ελλάς 2015» και αργότερα είχε εκπροσωπήσει την χώρα μας στον διαγωνισμό ομορφιάς Μις Υφήλιος ωστόσο τότε δεν είχε καταφέρει να περάσει στην 20αδα.

Εναντίον του υπολογιστή, απέναντι σε κορίτσια μεγαλύτερης ηλικίας από αυτήν, αντίπαλος με αγόρια, κόντρα σε όλα τα δεδομένα. Η 13χρονη Σταυρούλα Τσοκαλίδου από την Καβάλα δεν ορρωδεί προ ουδενός. Γεννήθηκε μια μεγάλη σκακίστρια που αποσπά τη μια μεγάλη διάκριση μετά την άλλη.

Όπως σημειώνει το Έθνος, πέρυσι, σε ηλικία 13 ετών, στέφτηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια αποσπώντας διεθνή αναγνώριση. Το χρυσό στο περσινό πρωτάθλημα, όμως, δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία για όσους γνωρίζουν τη μικρή αθλήτρια. Είχε προηγηθεί μια αξιοθαύμαστη πορεία.

Το καλοκαίρι του 2013 η οικογένειά της έλαβε μια μεγάλη απόφαση: Η Σταυρούλα θα αγωνιζόταν στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα με αγόρια έως 16 ετών και όχι με κορίτσια έως 14 ετών -όπως θα ήταν λογικό- καθώς θεωρήθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν είχε πλέον πολλά να προσφέρει στην αγωνιστική της εξέλιξη. Επιδεικνύοντας αλματώδη πρόοδο έφτασε τον Δεκέμβρη του 2013 να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στις κορασίδες στο παγκόσμιο τουρνουά που διεξήχθη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ φέτος, στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο, παλεύοντας μέχρι την τελευταία στιγμή για την πρώτη θέση. Αυτήν τη φορά αγωνίστηκε με κορίτσια έως 16 ετών.

Το καθημερινό πρόγραμμα της Σταυρούλας Τσολακίδου στερείται αρκετά την ανεμελιά των συνομηλίκων της. Ο ελεύθερός της χρόνος περιλαμβάνει μελέτη τεχνικών σκακιού, παρακολούθηση βίντεο με παρτίδες, ανάλυση παιχνιδιών. Ακόμη και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, όπως η ίδια λέει, περνά αρκετές ώρες μπροστά από τον υπολογιστή παρακολουθώντας τις κινήσεις των μελλοντικών αντιπάλων της.

Εχοντας ως πρότυπό της την Ουγγαρέζα αθλήτρια Τζούντιθ Πόλγκαρ, τη θεωρούμενη ως καλύτερη σκακίστρια όλων των εποχών, η Σταυρούλα είναι έτοιμη για τη σκληρή προσπάθεια που επιβάλλει ο δρόμος που έχει διαλέξει. Πολλοί την αποκαλούν διάδοχο της σπουδαίας σκακίστριας Αννας Μαρίας Μπότσαρη, ενώ όσοι τη γνωρίζουν μιλούν για ένα σεμνό και ώριμο παιδί. Εκείνη επιθυμεί να γίνει προπονήτρια στο άθλημά της και ονειρεύεται ένα μέλλον που θα περιλαμβάνει πολλές σκακιστικές μονομαχίες...

Πρωταθλήτρια Ελλάδας στα 9

Γεννημένη στις 24 Μαρτίου του 2000, η Σταυρούλα ήταν μόλις 9 ετών όταν έγινε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ελλάδας. Ξεκίνησε να εκπροσωπεί τη χώρα μας σε παγκόσμιες διοργανώσεις στα δέκα της χρόνια κατακτώντας την έκτη θέση. Είχε μάθει τις πρώτες κινήσεις στο σκάκι στη Β' τάξη του Δημοτικού Σχολείου, ενώ ζώντας σε μια πόλη με μεγάλη σκακιστική παράδοση όπως η Καβάλα, το ταλέντο της βρήκε εύφορο έδαφος για να καλλιεργηθεί.

Τη Δευτέρα 13 Ιουλίου 2015 και ώρα 20.00 θα πραγματοποιηθεί η τελετή έναρξης του Θερινού Σχολείου για νέους ομογενείς, που οργανώνει η Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, σε συνεργασία με την Παμμεσσηνιακή Ομοσπονδία Αμερικής και Καναδά και το Α.Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου από 13 Ιουλίου 2015 έως 8 Αυγούστου 2015.

Η τελετή θα γίνει στο Αμφιθέατρο της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στην Καλαμάτα και θα περιλαμβάνει ομιλία του Καθηγητή κ. Κωνσταντίνου Νιάρχου με θέμα: Η Φιλοσοφία της Ελληνικής Γλώσσας και της Ιστορίας.

Με καταγωγή από έλληνα πατέρα μουσικό και μητέρα γαλλίδα, ο Ανατόλ Βλάχος, επτά ετών, σημειώνει επιτυχίες στο σχολείο της γειτονιάς του στο Παρίσι. Σύντομα, τον διακρίνει η προπονήτριά του και τον οδηγεί σε διασχολικά τουρνουά, όπου συχνά είναι νικητής. Τον επόμενο χρόνο κερδίζει το πρωτάθλημα του Παρισιού και εντάσσεται στο σκασκιστικό όμιλο του Παρισιού «Lutèces Echecs». Γίνεται πρωταθλητής περιοχής Παρισιού σε ηλικία 10 ετών!

Το 2013, μετά από διαγωνισμό, ο Ανατόλ εισάγεται στο φημισμένο Γυμνάσιο Μαθητών του Θεάματος Ρονιόνι (Collège des Enfants du Spectacle Rognoni), που του επιτρέπει, συνεχίζοντας το σκάκι, να αναδειχτεί στη μουσική: κιθάρα και ...μπουζούκι!
Ο Ανατόλ γίνεται ήδη μέλος του συγκροτήματος ελληνικής μουσικής «Νεφέλες».

Τον Απρίλιο του 2014, στο πρωτάθλημα Νέων Γαλλίας, ο Ανατόλ κερδίζει έξοχα την δεύτερη θέση στην κατηγορία 12 ετών. Ενσωματώνοντας την ομάδα της Γαλλίας, ο Ανατόλ θα συμμετέχει στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, που θα διεξαχθεί τον Οκτώβριο του 2014, στη Γεωργία.

Πηγή: Diaspora Grecque

Η Υπεύθυνος της Θεσσαλικής Νεολαίας Ευρώπης κ. Αντωνίου Έφη και ο Πρόεδρος της Θεσσαλικής Νεολαίας Ευρώπης κ. Τσιώμος Ιωάννης κήρυξαν την έναρξη του τρίτου Συνεδρίου και καλωσόρισαν τους συνέδρους που προσήλθαν από διαφορετικές πόλεις της Ευρώπης στο Τρίτο Συνέδριο Θεσσαλικής Νεολαίας Ευρώπης, που διοργανώθηκε στη Φρανκφούρτη την Κυριακή 26 Απριλίου 2015, στους χώρους της ελληνικής Κοινότητας.

Η Θεσσαλική Νεολαία, μέσα σε κλίμα έντονης συγκινησιακής φόρτισης έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα   στους απανταχού Έλληνες. Μέσα σε κλίμα ομόνοιας και με προσανατολισμό στους κύριους στόχους στο τρίτο συνέδριο έγινε στην αρχή η αντικατάσταση των τεσσάρων μελών του απερχόμενου Προεδρείου της Νεολαίας Ανδριάνα Κατσίμπρα (Σβάϊνφουρτ), Άγγελο Ζορμπά (Σβάϊνφουρτ), Στέργιο Μυλωνά (Ντύσσελντορφ) και Κατερίνα Τζιατζιά (Σβάϊνφουρτ) από το νέο, το οποίο αποτελείται από τέσσερα νέα και φρέσκα παιδιά με όραμα, την Αθηνά Παρασόγλου (Σβάϊνφουρτ), την Φωτεινή Μπακάλη, (Σβάϊνφουρτ) την Αθανασία Ρουσιαμάνη (Ντύσσελντορφ) και την Αναστασία Δημητρίου (Κολωνία).

Ο κύβος ερρίφθη! Υστερα από πέντε χρόνια σιωπής και εγκατάλειψης, οι κατασκηνώσεις της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού (ΓΓΑΕ) πήραν και πάλι ζωή. Η 13χρονη Μαρκέλα από το Περού, ο 10χρονος Αλέξανδρος από τη Ρουμανία, ο 12χρονος Χριστόφορος από τη Ν. Αφρική, η 12χρονη Μαριάν από την Ολλανδία μαζί με άλλα 30 παιδιά, από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, έζησαν την εμπειρία της ελληνικής καταγωγής τους και την κοινή μοίρα που τα ενώνει με παιδιά από την άλλη άκρη της οικουμένης: ένας άθλος, μια ελπίδα, ένα μήνυμα ότι η Ελλάδα μετά το χάος και ενώ ανεβαίνει δύσκολα τα σκαλοπάτια μιας καλύτερης προοπτικής, προσπαθώντας να στηλωθεί στα πόδια της, επιζητά την επαφή και την εκπλήρωση του χρέους της προς τα σκόρπια παιδιά της, στις πέντε ηπείρους.

«Είναι μια πολύ καλή αρχή, νοιώθω ικανοποίηση και χαρά που καταφέραμε, με την επιμονή που είχε το ΥΠΕΞ και ακόμη περισσότερο η ΓΓΑΕ, να ξαναδώσουμε ζωή σε αυτά τα προγράμματα φιλοξενίας που λήγουν τώρα με απόλυτη επιτυχία» θα μας πει ο υφυπουργός Εξωτερικών και αρμόδιος σε θέματα ομογένειας Κυριάκος Γεροντόπουλος, κατά την επίσκεψή του στις εγκαταστάσεις της Μαλεσίνας συνοδευόμενος από τους υπεύθυνους των προγραμμάτων του υπουργείου.

Τα παιδιά έφθασαν στις 7 Αυγούστου, αυτή είναι η τελευταία τους ημέρα, από την επομένη, 21 του μηνός, αρχίζει η αναχώρηση, ήδη έχουν πάρει το δρόμο της επιστροφής δύο μικροί από το Αζερμπαϊτζάν, μετά από αποχαιρετισμό δακρύων σε όλη την ομάδα, γιατί «εδώ γινόμαστε όλοι επί 15 μέρες μια οικογένεια» όπως θα μας πουν οι υπεύθυνοι.
Σε αυτό τον υπέροχο χώρο μέσα από μαθησιακές και πολιτιστικές δραστηριότητες, παιχνίδια, εκδρομές, θέατρο, παραδοασιακά τραγούδια και χορούς, τα παιδιά μπολιάζονται από το ελληνικό στοιχείο. Φέτος, το πρόγραμμα επικεντρώθηκε στη ζωή και το έργο του Ελ Γκρέκο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους επισκέφθηκαν την ιερά Μονή Αγάθωνος και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, τις Θερμοπύλες, το Προσκύνημα Αγ. Πορφυρίου, την Ακρόπολη και το Μουσείο, ενώ παρακολούθησαν παραδοσιακούς χορούς από το Λύκειο Ελληνίδων της Δόρας Στράτους καθώς και βραδιά βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής.

«Φέτος, ύστερα από πέντε χρόνια απραξίας» μας λέει η αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Προγραμμάτων της ΓΓΑΕ Αννα Συρίβλη, «δόθηκε εντολή από τον κ. Γεροντόπουλο να ξαναλειτουργήσουν οι κατασκηνώσεις. Έτσι βρισκόμαστε σήμερα εδώ στη Μαλεσίνα, όπου έχουν έρθει 34 παιδιά από όλο τον κόσμο με δικά τους έξοδα διακίνησης και η ΓΓΑΕ, μέσω διαγωνισμού και ανάθεσης σε ανάδοχο, έχει αναλάβει τη φιλοξενία και διαμονή. Νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί πρόκειται για ανανέωση των δεσμών της Ελλάδας με την ομογένεια και τα παιδιά αυτά μας δίνουν συνεχώς νέα ερεθίσματα για να ανακαλύψουμε νέους τρόπους προσέγγισης».

Η ξενάγηση στον χώρο επιβεβραβεύει με το παραπάνω τις προσδοκίες των επισκεπτών. Ο χώρος μέσα στα πεύκα μοναδικός, οι εγκαταστάσεις περιποιημένες και καθαρές, τα παιδιά σε διάφορους χώρους ενασχόλησης, μια ομάδα επιδίδεται σε χορό, μια άλλη σε ζωγραφική. Στο ιατρείο, ο γιατρός μόλις έχει επιδέσει το γόνατο του Πέτρου από τη Σόφια που γδάρθηκε από μια απροσεξία στο παιχνίδι. Ο κ. Γεροντόπουλος επισκέπτεται όλους τους χώρους, κοιτώνες, τουαλέτες, αιθουσες διδασκαλίας και παιχνιδιού, τα κιόσκια ζωγραφικής και χορού. Παίζει, συζητάει, συμμετέχει σε ό,τι συμβαίνει, μέχρι που να λιώσει ο πάγος της συστολής των μικρών, τους χαρίζει βιβλία. Αργότερα, μετά το φαγητό μαζί με τα παιδιά, θα ξεκινήσει μόνος του, στα κρυφά, χωρίς τη συνοδία κανενός, για τους κοιτώνες για να διαπιστώσει ρωτώντας προσωπικά τα παιδιά αν ήταν ευχαριστημένα, ή είχαν κάποιο πρόβλημα στη διαμονή τους.

Η επανέναρξη των προγραμμάτων φιλοξενίας είχε μια ιδιαίτερη σημασία για τον κ. Γεροντόπουλο. Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, τον περασμένο Αύγουστο, είχε επισκεφθεί τις κατασκηνώσεις της Μαλεσίνας διαπιστώνοντας τον μεγάλο βαθμό εγκατάλειψης. Από τότε άρχισε ένας προσωπικός αγώνας δρόμου για την επαναλειτουργία τους, μαζί με άλλα δύο προγράμματα. «Ήταν ένα μεγάλο στοίχημα το οποίο πιστεύω ότι το κερδίσαμε» μας λέει ο κ. Γεροντόπουλος. «Τα προγράμματα φιλοξενίας τα οποία είχαν διακοπεί το 2009 πολλοί θεωρούσαν ότι είχαν κλείσει τον κύκλο τους και δεν θα μπορέσουν ποτέ να αναβιώσουν».

«Υπήρξε μεγάλη ανταπόκριση των ομογενών μας» σημειώνει και προσθέτει: «Είχαμε τρία προγράμματα, το ένα ήταν για παιδιά 9-13 ετών στις κατασκηνώσεις της Μαλεσίνας όπου ελληνόπουλα από 11 χώρες ήρθαν και πέρασαν ένα 15νθήμερο γνωρίζοντας την Ελλάδα, το δεύτερο ήταν αυτό για εφήβους 15-17 ετών που φιλοξενήθηκαν στην Αθήνα και γύρισαν αρχαιολογικούς και άλλους χώρους ιστορικού ενδιαφέροντος και τέλος το πρόγραμμα ελληνομάθειας για τους δασκάλους από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης: 60 δάσκαλοι, 55 γυναίκες και 5 άνδρες, που ήρθαν και μετεκπαιδεύτηκαν από το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας της Θεσσαλονίκης στην διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας».

«Είχα» επισημαίνει «επαφή με τα παιδιά και των δύο προγραμμάτων, καθώς επίσης και με τους δασκάλους και πραγματικά είδα τη χαρά μέσα στα μάτια τους και την ικανοποίηση. Οι δεσμοί με τη μητέρα πατρίδα έγιναν ακόμα πιο στενοί. Ευχαριστώ πολύ την ΓΓΑΕ για την προσπάθεια που κατέβαλε για την επιτυχία αυτών των προγραμμάτων καθώς είσης και όλους όσοι συνέβαλαν ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα».

Τώρα η προσοχή στρέφεται στον προγραμματισμό της επόμενης χρονιάς. «Από 1η Σεπτεμβρίου» δηλώνει ο υφυπουργός «θα ξεκινήσουμε τη δουλειά ώστε να γίνουν τα προγράμματά μας γνωστά σε όλες μας τις πρεσβείες για να έχουμε μεγαλύτερη ακόμη συμμετοχή. Σκοπεύουμε, επίσης, να προχωρήσουμε και τα χειμερινά προγράμματα για παιδιά από το νότιο ημισφαίριο, ώστε να μπορέσουν να έρθουν στη διάρκεια των δικών τους θερινών διακοπών, παράλληλα, θα εξετάσουμε και τη δυνατότητα ενός προγράμματος ανταλλαγών μέσα από το οποίο θα μπορούν να φιλοξενηθούν παιδιά από την ομογένεια σε ελληνικές οικογένειες και ελληνόπουλα σε σπίτια ομογενών στο εξωτερικό.

«Η ομογένεια» καταλήγει ο κ. Γεροντόπουλος «είναι το καλό μας πρόσωπο, οι δικοί μας άνθρωποι και εμείς εκείνο που οφείλουμε είναι να είμαστρε πιο κοντά τους. Η έναρξη των προγραμμάτων είναι και ένα μήνυμα ότι η Ελλάδα και μέσα στα προβλήματα προσπαθεί και αγκαλιάζει ξανά με τα προγράμματα φιλοξενίας τα παιδιά της ομογένειας και είναι κοντά τους».