Ομογένεια

Διαβεβαιώσεις ότι η αμερικανική Κυβέρνηση θα κινηθεί έντονα στο παρασκήνιο και θα ασκήσει έντονα την επιρροή τους στην Άγκυρα, με στόχο να αποκλιμακωθεί η ένταση που προκάλεσαν οι τουρκικές παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, έδωσαν οι αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, στους ηγετικούς παράγοντες της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας, στις συναντήσεις που είχαν μαζί τους. Ωστόσο αναπάντητο παρέμεινε το ερώτημα τι θα πράξουν στην περίπτωση που η Τουρκία αρνηθεί να συμμορφωθεί.

• Στήριξη παραγόντων της ομογένειας στον ΠτΔ
• Υποσχέσεις ΗΠΑ για άσκηση πίεσης στην Άγκυρα με στόχο να αποκλιμακωθεί η ένταση που προκάλεσαν οι τουρκικές παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ
• Kλειστή σύσκεψη ηγετικών παραγόντων της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας

Εκτενή ενημέρωση για την πολιτική και τις πρωτοβουλίες της Ελλάδας στον ενεργειακό τομέα, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων και ενίσχυσης της ανάπτυξης, έκανε σε στελέχη της ελληνοαμερικανικής κοινότητας ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στις Ηνωμένες Πολιτείες (Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη), η οποία ολοκληρώθηκε σήμερα το πρωί (ώρα Ελλάδας).

Ο υπουργός ΠΕΚΑ συζήτησε με τους ομογενείς τρόπους περαιτέρω σύσφιξης των σχέσεων και της συνεργασίας για την προώθηση ζητημάτων που αφορούν ειδικά τον τομέα της ενέργειας και γενικότερα τα εθνικά συμφέροντα του ελληνισμού, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι «ο κορυφαίος ρόλος της Ελλάδας στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης γίνεται απολύτως αντιληπτός εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες», όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μανιάτης.

Παραθέτοντας σειρά γεγονότων, στοιχείων και έργων που συνθέτουν μια «ολοκληρωμένη και συγκροτημένη» στρατηγική στα ενεργειακά ζητήματα της χώρας, ο υπουργός ΠΕΚΑ συζήτησε, επίσης, με τους ομογενείς τον «νέο ρόλο» που θα μπορούσαν οι ίδιοι να διαδραματίσουν για την Ελλάδα που αναδύεται σε «ισχυρό κόμβο» ενεργειακής διαμετακόμισης (τερματικοί σταθμοί φυσικού αερίου, αγωγοί αερίου και ηλεκτρισμού), προσφέροντας «νέες εναλλακτικές λύσεις» για τον ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης, αλλά και για την ασφάλεια, την σταθερότητα και την ειρήνη. Αναφέρθηκε δε στις συνεργασίες της Ελλάδας με την Κύπρο και την Αίγυπτο, καθώς και στην τριμερή συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ για μια σειρά θεμάτων.

Επιπλέον, ο κ. Μανιάτης ενημέρωσε τους ομογενείς για τις «ενθαρρυντικές εξελίξεις» στον οικονομικό τομέα, λέγοντας «βγαίνουμε στο ξέφωτο» και σημειώνοντας «για πρώτη φορά έχουμε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ύστερα από αρκετά χρόνια ύφεσης και θυσιών του ελληνικού λαού».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις διαρθρωτικές αλλαγές που έχουν γίνει για την προσέλκυση επενδύσεων, υπογραμμίζοντας παράλληλα τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί για «πλήρη διαφάνεια» σε όλες τις διαδικασίες στον τομέα της ενέργειας, προς όφελος του λαού και του τόπου.

Ενημερωτικές παρεμβάσεις για ειδικά θέματα ενέργειας έκανε η επικεφαλής της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) και διευθύντρια του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, καθηγήτρια Σοφία Σταματάκη.

Η συνάντηση του υπουργού ΠΕΚΑ με στελέχη της ομογένειας έγινε στο Γραφείο Τύπου και του ΕΟΤ, στο Μανχάταν. Τον κ. Μανιάτη προλόγισε ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη Γιώργος Ηλιόπουλος και στη συνάντηση παρέστησαν επίσης ο πρόξενος Μάνος Κουμπαράκης και οι διευθυντές του γραφείου Τύπου και του ΕΟΤ, Νίκος Παπακωνσταντίνου και Γρηγορία Καματερού, αντίστοιχα. 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πραγματοποιήθηκε προχθες, 30 Οκτωβρίου 2014, στη Βιβλιοθήκη Rosenthal του Queens’ College η παρουσίαση του μεταφρασμένου στην αγγλική ιστορικού μυθιστορήματος της Ευρυδίκης Λειβαδά «The Straits of Chimera» που έχει κεντρικό πρόσωπο τον Ιωάννη Απόστολο Φωκά Βαλεριάνο γνωστό ως Juan de Fuca, τον πρώτο Ευρωπαίο που διέσχισε τα στενά νότια του Βανκούβερ και που φέρουν σήμερα το όνομά του. Η χορηγία για την μετάφραση έγινε από το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος, η μετάφραση από την κ. Ουρανία Κρεμμύδα και την δαπάνη της πρώτης έκδοσης έκανε η Παγκόσμια Ομοσπονδία ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

Αρχικά προβλήθηκε ταινία με τίτλο «Πίσω, στο νησί του de Fuca». Η 24λεπτή ταινία έχει συντελεστές τον Σταμάτη Σπανουδάκη (μουσική), την Ευτυχία Χαρτουλιάρη (φωτογραφία) και δημιουργήθηκε από τον διευθυντή του Τμήματος Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων κ. Άγη Κονιδάρη ειδικά για την παρουσίαση του βιβλίου αυτού στην Αμερική.

Την εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε για τους φοιτητές και τους καθηγητές του τμήματος Βυζαντινών και Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου, τίμησαν με την παρουσία τους ο πατήρ Γεράσιμος Μπάλλας της εκκλησίας του Αγίου Γερασίμου Greenport, η εκπρόσωπος του Ελληνικού Προξενείου της Ν. Υόρκης Eκπαιδευτική Ακόλουθος κ. Αικατερίνη Χατζηνικολάου, ο δρ. June Bobb, Assistant Provost του Queens College, ο Dean του Πανεπιστημίου δρ. D. Savage, ο δρ. Κώστας Ευθυμίου, Πρόεδρος του HellenicLink, Inc., η κ. Έφη Λέκκα, MBA, Υποδιευθύντρια του Κέντρου Βυζαντινών και Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών, oι κ.κ. Κώστας Βαγγελάτος και Λέανδρος Παπαθανασίου από την Συμβουλευτική Επιτροπή του Κέντρου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου, η δρ. Elena Frangakis-Syrett Καθηγήτρια της Έδρας της Ιστορίας, ο δρ. GerasimosKatsan, Καθηγητής της Έδρας Ευρωπαϊκών Γλωσσών και Φιλολογίας, η διευθύντρια της βιβλιοθήκης και του Τμήματος Τέχνης Καθηγ. δρ. Suzanne Simor, ο διευθυντής της Έδρας Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας κ. Jose Miguel Martinez Torrejon, ο Καθηγητής κ. Pierre Tribaudi από την Έδρα Ιταλικών Σπουδών, ο κ. Ηλίας Τσεκερίδης από την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων της Ν. Υόρκης, ο Πρόεδρος της Ιονίου Πολιτιστικής Ομοσπονδίας Αμερικής κ. Νίκος Μπάρδης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κέφαλος της Ν. Υόρκης κ. Νίκος Αλυσανδράτος, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κέφαλος Φλόριδας και ταμίας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας ΟΔΥΣΣΕΥΣ κ. Διονύσιος Βλάχος, ο Πρόεδρος της Κεφαλληνιακής Αδελφότητας Ν. Υόρκης και Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων του ΟΔΥΣΣΕΑ κ. Αντώνης Φωκάς, η Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Νέας Υόρκης και του Συλλόγου Άγιος Γεράσιμος Νέας Υερσέης κ. Αγγελική Χιόνη, δημοσιογράφοι από τον Εθνικό Κήρυκα ο κ. Κώστας Βέης, και το ΑΠΕ ο κ. Πανίκος Παναγιώτου.

Η εισαγωγή έγινε από τον Διευθυντή του τμήματος Βυζαντινών και Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών δρ. Chris Ioannides ο οποίος μετά το καλωσόρισμα των επίσημων καλεσμένων και της καταξιωμένης, όπως είπε, συγγραφέως, τόνισε μεταξύ άλλων συνεχάρη την Ομοσπονδία για την πρότασή της αυτή την οποία υπεστήριξε ένθερμα και μάλιστα, το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου ανέλαβε την έκδοση του βιβλίου υπό την Αιγίδα του.

Ακολούθησε ο χαιρετισμός από τον Γενικό Γραμματέα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας ΟΔΥΣΣΕΥΣ κ. Κώστα Βαγγελάτο, ο οποίος ανέφερε πως η εν λόγω έκδοση στην Αγγλική έγινε από την Ομοσπονδία για τους νέους και τους Έλληνες ευρύτερα τής διασποράς που έχουν γεννηθεί στον Αγγλόφωνο κόσμο και ιδιαίτερα τους Θιακο-Κεφαλλονίτες, ως πηγή γνώσης και περηφάνιας για την καταγωγή τους.

Την κεντρική παρουσίαση έκανε η καθηγήτρια του Παν. Αθηνών κ. Λούκα Κατσέλη, η οποία, λόγω έκτακτων ανειλημμένων υποχρεώσεών της στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Επιτροπή μίλησε διαμέσου Skype. Μεταξύ άλλων, και αφού εξέφρασε την ανάγκη να μεταφραστεί το έργο και στην Ισπανική, είπε: «Το βιβλίο που έχουμε στα χέρια μας συμβάλλει έτσι ουσιαστικά στην ιστορική έρευνα, εμπλουτίζοντάς την όπως είδαμε με νέα στοιχεία. Η μεγάλη συμβολή όμως της συγγραφέως είναι ότι χρησιμοποιεί το ιστορικό μυθιστόρημα ως έναν αποτελεσματικό δίαυλο διάχυσης των αποτελεσμάτων της ιστορικής έρευνας στο πλατύτερο κοινό. Η Εύη πλάθει μύθο, κινούμενη στα σύνορα μεταξύ εικονικής πραγματικότητας και αλήθειας, τέχνης και ιστορίας, διεγείροντας τη φαντασία μας και τις αισθήσεις μας . Με τη δυνατή γραφή της, τις ζωντανές εικόνες, την προσοχή στη λεπτομέρεια, μπαρκάρουμε και μεις με τον Ιωάννη Φωκά-Βαλεριάνο στα πλεούμενα της εποχής και οδεύουμε στις μεγάλες θάλασσες, στους στενούς θαλασσινούς λαιμούς. Ανεβαίνουμε τον μεγάλο ποταμό Γκουανταλκεβίρ. Ακούμε το βουητό και το συρφετό στα λιμάνια της Σεβίλλης και του Ειρηνικού. Γινόμαστε ταξιδευτές, μαέστροι καραβιών, έμποροι, αυλικοί στην αυλή του Φίλιππου Β΄ της Ισπανίας, κουρσάροι της μεγάλης Ελισάβετ. Ένα βιβλίο μάθημα ιστορίας, δημιουργικής γραφής αλλά πάνω απ΄όλα, επιτρέψτε μου να το πω αυτό, ένας ύμνος στον ανήσυχο Κεφαλλήνα, στον ανήσυχο Έλληνα. Έναν ριψοκίνδυνο τυχοθήρα, που εμπορεύεται, πολεμά και ληστεύει, που βιώνει καθημερινά τη σμίξη με το θάνατο και την αψηφισιά που εκπορεύεται από αυτή, αλλά που παραμένει άνθρωπος με την αρχοντιά του Αίνου και την γαλήνη και ημεράδα της γαλάζιας θάλασσας του Ελιού. Έναν πραγματικό θαλασσινό, όπως όλοι οι καπεταναίοι, που ο ίλιγγος της απεραντοσύνης, τον οδηγεί να σπάσει τα σύνορα του απραγματοποίητου».

Σειρά είχε η συγγραφέας του βιβλίου κ. Ευρυδίκη Λειβαδά η οποία παρουσίασε την πορεία και τις πηγές των ερευνών που χρόνια τώρα πραγματοποιεί για το θέμα του Juan de Fuca. Η πρώτη γνώση της για τον Κεφαλλονίτη θαλασσοπόρο ήταν το 1990 μέσω Κεφαλλήνων ιστορικών του 19ου αι. Η ονοματοδοσία, τον Δεκέμβριο του 1992, από την Washington State Boardon Geographic Names, βουνού στην περιοχή των Στενών με το όνομα «Βαλεριάνος» και η συμβολή σε αυτήν τής μετέπειτα μεταφράστριας του έργου κ. Κρεμμύδα, έδωσε την αφορμή στη συγγραφέα να εντρυφήσει περαιτέρω σε διάσπαρτα στον κόσμο αρχεία και να φέρει στην επιφάνεια στοιχεία άγνωστα μέχρι σήμερα για την ζωή και την πορεία του θαλασσοπόρου. Έτσι μπήκε, όπως η ίδια τόνισε, «στον Λαβύρινθο των ερευνών της ιστορίας, με τους πολλούς διαδρόμους και τις αναρίθμητες πύλες». Εκτός από την πορεία των ερευνών της, μίλησε και για τις μέχρι σήμερα εκδόσεις που έχουν πραγματοποιηθεί, για την δικαίωση του de Fuca μέσω ποικίλων γεωγραφικών χαρτών και σχεδιασμάτων, για την αλληλογραφία που πιστοποιεί την παρουσία του, και έδωσε τεκμηριωμένες απαντήσεις στους μέχρι σήμερα αμφισβητίες και επικριτές του. Η πρώτη έκδοση, όπως η ίδια δήλωσε, προσφέρθηκε δωρεάν από αυτήν στην Ομοσπονδία ΟΔΥΣΣΕΥΣ, σε μια κοινή προσπάθεια ανάδειξης μορφών που διέπρεψαν σε παγκόσμιο επίπεδο και κάνουν την Κεφαλλονιά και την Ελλάδα ολόκληρη υπερήφανη. Παράλληλα δε με την εισήγησή της, προβλήθηκε πλούσιο οπτικό υλικό προς επιβεβαίωση των απ’ αυτής ανακοινωθέντων.

Ακολούθησε εντός του Πανεπιστημίου γεύμα, προσφορά του Συλλόγου Κεφαλλήνων Νέας Υόρκης Ο Κέφαλος, στο οποίο παρακάθισαν οι επίσημοι προσκεκλημένοι.

Μπορεί ο Μπαράκ Ομπάμα και οι Δημοκρατικοί να υπέστησαν βαριά ήττα στις ενδιάμεσες στις ΗΠΑ, αλλά πολλοί ομογενείς πολιτικοί κατάφεραν να κερδίσουν την επανεκλογή τους. Στις χθεσινές εκλογές κατάφεραν να επανεκλεγούν στη Βουλή και οι ομογενείς: ο Ρεπουμπλικανός Γκας Μπιλιράκης στην Φλόριντα, ο Δημοκρατικός Τζον Σαρμπάνης στο Μέριλαντ, η Δημοκρατική Νίκη Τσόγκα (σύζυγος του αείμνηστου γερουσιαστή και υποψηφίου για την προεδρία των ΗΠΑ, Πολ Τσόγκα) στη Μασαχουσέτη και η Δημοκρατική Ντίνα Τάιτους στη Νεβάδα.

Στην Φλόριντα, απέτυχε να εκλεγεί κυβερνήτης ο κυπριακής καταγωγής Δημοκρατικός Τσαρλς Κριστ, ο οποίος διετέλεσε κυβερνήτης της πολιτείας μέχρι το 2010 εκλεγμένος τότε ως υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.

Ελληνοαμερικανοί επανεξέλεγησαν επίσης σε διάφορες πολιτειακές και περιφερειακές θέσεις, όπως: ο Ρεπουμπλικανός ηγέτης της πλειοψηφίας στη πολιτειακή Γερουσία της Νέας Υόρκης Ντιν Σκέλος, ο Δημοκρατικός Μιχάλης Γιάνναρης στην πολιτειακή Γερουσία της Νέας Υόρκης, η Δημοκρατική Αραβέλλα Σιμωτά στην πολιτειακή Βουλή της Νέας Υόρκης, η Ρεπουμπλικανή Νικόλ Μαλλιωτάκη στην πολιτειακή Βουλή της Νέας Υόρκης και ο Δημοκρατικός Λεωνίδας Ραπτάκης στην πολιτειακή γερουσία του Ρόντ Άιλαντ.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Γεννημένος στη Ρόδο το 1956 από Νισύριους γονείς που στη συνέχεια μετανάστευσαν στην Αμερική ακολουθώντας το ρεύμα της εποχής ο Δημήτρης Κόκκινος (Jim Cockinos) σε ηλικία 58 ετών σήμερα έχει αναλάβει την «παλινόρθωση» τω ιερών συμβόλων της πληγωμένης από την τρομοκρατία υπερδύναμης.

Επιβλέπει, για λογαριασμό της εταιρείας MERRITT&HARRIS, INC ως επικεφαλής αρχιτέκτων μηχανικός την ανέγερση του συμπλέγματος κτιρίων τα οποία θα αντικαταστήσουν τους Δίδυμους Πύργους που γκρεμίστηκαν στις 9 Σεπτεμβρίου του 2001 μετά την επίθεση που δέχθηκαν με αεροπλάνα από μέλη της Αλ Κάιντα.

Ο Jim Cockinos (αριστερά στη φωτογραφία) επέστρεψε στη Ρόδο πριν από λίγες ημέρες για μια εβδομάδα ξεκούρασης και ανασυγκρότησης και φιλοξενήθηκε από στενούς του συγγενείς. Εκεί τον συνάντηση η εφημερίδα Ροδιακή στην οποία παραχώσησε για εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη.

Με ποιο ακριβώς τρόπο ασχολείται η εταιρεία σας με τους δίδυμους πύργους και ποιος είναι ο δικός σας ρόλος;

Η εταιρεία μας είναι αυτή που ελέγχει την πορεία εργασιών της κατασκευάστριας εταιρείας των τεσσάρων νέων πύργων οι οποίοι κατασκευάζονται λίγο πιο μακριά από το Σημείο Μηδέν, το σημείο όπου στέκονταν παλιά οι δίδυμοι πύργοι. Η εταιρεία μας λέγεται  κι εγώ είμαι ο επιβλέπων αρχιτέκτονας των κτηρίων στο καθένα από τα οποία δουλεύουν 1.500 με 1.800 άτομα. Η εταιρεία μας έχει αναλάβει να επιβλέπει την κατασκευή και την πρόοδο των εργασιών. Εγώ είμαι ο επιβλέπων αρχιτέκτονας της εταιρείας μας, leader σε 50 αρχιτέκτονες και συνεργάζομαι με την κατασκευάστρια εταιρεία την οποία επιβλέπω για να εφαρμόζεται ακριβώς η μελέτη και τα χρονοδιαγράμματα.

Έχουμε γραφεία στη Νέα Υόρκη, στη Φλόριντα και στην Καλιφόρνια. Εμείς τώρα προχωρούμε μόνο με το «Κτίριο 3» που θα ολοκληρωθεί στο τέλος του Δεκεμβρίου του 2018. Ελέγχουμε όλα τα τεστ αντοχής, την ποιότητα των υλικών και ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος από την κατασκευάστρια εταιρεία είναι ο Σιν Τζόνσον, me Silverstein Propoties ο οποίος την εκπροσωπεί και έχω μαζί του πολύ καλή συνεργασία. Πριν από λίγο μίλησα μαζί του και του είπα ότι θα δώσω αυτή τη συνέντευξη στη «Ροδιακή» και θα αναφέρω και το όνομά του.

Ποια είναι η πορεία των εργασιών στα κτήρια, πώς ήταν η σειρά;

Από το 2009 χτίζεται το «Κτίριο Τέσσερα» από τα συνολικά τέσσερα κτήρια. Το κτίριο αυτό περιλαμβάνει 65 ορόφους και είναι 1.068 πόδια ύψος. Ο μηχανικός που είχε κάνει τότε τους δίδυμους πύργους ήταν ο ίδιος που επόπτευσε και την κατασκευή του «Κτιρίου Τέσσερα». Το 2012 ξεκινήσαμε σιγά-σιγά να κατασκευάζουμε το «Κτίριο Τρία» το οποίο έχει 80 ορόφους και 1.200 πόδια ύψος.

Γιατί λέτε ότι ξεκινήσατε σιγά-σιγά;

Γιατί η πορεία κατασκευής και ολοκλήρωσης είναι συνδεδεμένη με την εξασφάλιση των ενοικιαστών ώστε να μπορεί το κτήριο να αυτοχρηματοδοτείται.

Ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των νέων δίδυμων πύργων;

Κάθε κτήριο διαθέτει τέσσερις υπόγειους ορόφους που ενώνουν όλα τα κτίρια μαζί. Από τα τέσσερα αυτά υπόγεια πατώματα τα δύο χρησιμοποιούνται ως χώροι που στεγάζονται καταστήματα, ο ένας χρησιμοποιείται ως χώρος παρκινγκ και ο άλλος για τα μηχανήματα και τις εγκαταστάσεις λειτουργίας των κτηρίων. Πρέπει να πω εδώ ότι το «Κτίριο Ένα» που κατασκεύασε άλλη εταιρεία, αυτή τη στιγμή ολοκληρώνεται και γίνεται η διαμόρφωση των εσωτερικών του χώρων. Είναι 1776 πόδια ύψος, κι έχει 104 ορόφους. Το κτήριο αυτό αναγνωρίστηκε ως το υψηλότερο κτίριο της Αμερικής. Το «Κτίριο Δύο» δεν έχει ξεκινήσει ακόμη να κατασκευάζεται και θα γίνει αυτό όταν θα εξευρεθούν οι ενοικιαστές.

Οι νέοι δίδυμοι πύργοι είναι άτρωτοι σε περίπτωση τρομοκρατικού χτυπήματος;

Αυτά τα κτήρια χτίστηκαν και χτίζονται με έναν πολύ πιο δυνατό και σύγχρονο οπλισμό και την τελευταία τεχνολογία ώστε να μην μπορούν να πέσουν όποιο χτύπημα κι αν δεχτούν γιατί η μελέτη και η κατασκευή προβλέπει πως το βάρος του σημείου που μπορεί να χτυπηθεί θα μετακινηθεί σε άλλο μέρος του κτηρίου ώστε να μην κινδυνέψει ολόκληρο το κτήριο. Εμείς δεν περιμένουμε τέτοιο κίνδυνο πια όμως αν υπάρξει δεν θα πέσει ολόκληρο, τα δε σημεία που βρίσκονται οι σκάλες επικοινωνίας μεταξύ των ορόφων είναι έτσι φτιαγμένα ώστε να μην κινδυνεύσουν καθόλου και να μπορέσουν οι ενοικιαστές να κατέβουν με ασφάλεια.

Έχω μιλήσει με ενοικιαστές που έζησαν το χτύπημα στους δίδυμους πύργους, πήρα τις μαρτυρίες τους για το τι πέρασαν για να κατέβουν, ξέρουμε την ψυχολογία των πολιτών εκείνη την ημέρα, κι έχουμε φροντίσει ώστε η κατασκευή να είναι τέτοια που θα βοηθήσει τους εργαζόμενους να αποφύγουν τον πανικό και να ξέρουν την πορεία που θα ακολουθήσουνε με ασφάλεια και στον πιο σύντομο χρόνο. Το πρώτο που μας ενδιαφέρει είναι να χτίζουμε γερά κτήρια και το δεύτερο η ασφάλεια των πολιτών την ώρα που θα πρέπει να βγουν έξω.

Εσείς που βρισκόταν 13 χρόνια πριν την ώρα του τρομοκρατικού χτυπήματος της 11ης Σεπτεμβρίου;

Εγώ ήμουν στο γραφείο μου αρκετά πιο μακριά, αλλά είχαμε ένα κτήριο που χτιζόταν εκεί δίπλα στους δίδυμους πύργους. Όταν έγινε η επίθεση ήρθε η πυροσβεστική και πήρε δικά μας μηχανήματα για να βοηθήσουν ενώ και οι δικοί μας εργάτες πήγαν να δουλέψουν για τη διάσωση των ανθρώπων. Ήταν η ώρα που σταμάτησε η κίνηση και η ζωή στη νέα Υόρκη, κι όλοι όσοι βγήκαν στο δρόμο βρέθηκαν να περπατάνε προς τις γέφυρες για να περάσουν στην άλλη πλευρά της Νέας Υόρκης να μπουν στα τρένα και να πάνε στα σπίτια τους.

Πιστεύετε ότι το έχει ξεπεράσει αυτό το σοκ η Αμερική;

Όχι, κατηγορηματικά όχι. Πήρε ένα χρόνο για να καθαριστεί το οικόπεδο, κι ήταν μεγάλη η προσοχή που έδειξαν γιατί υπήρχαν και νεκροί ανάμεσα στα συντρίμμια. Τα οστά όσων δεν μπόρεσαν να ταυτοποιηθεί ποιοι είναι, δημιούργησαν μουσείο και τα έβαλαν μαζί με ό,τι άλλο σώθηκε από τους δίδυμους πύργους. Το μουσείο είναι εκεί ανάμεσα στο χώρο του οικοπέδου των παλιών πύργων και των νέων, εκεί δημιούργησαν και σιντριβάνι και κάθε χρόνο την 11η Σεπτεμβρίου κάνουν μνημόσυνο.

Μεγάλο χτύπημα είχε δεχτεί και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου που βρισκόταν εκεί!

Ναι, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου κατέληξε σε πολύ άσxημη κατάσταση και τώρα αρχίζει να εφαρμόζεται το σχέδιο που έκανε ο Καλατράβα. Θα χτιστεί και πάλι στο δεύτερο πάτωμα, πάνω στο κτίριο όπου θα μπαίνουν τα αυτοκίνητα όλων για να ελέγχονται πριν να κατέβουν στους χώρους παρκινγκ. Όπως καταλαβαίνετε κανείς δεν θα περνάει χωρίς να ελέγχεται ότι δεν υπάρχει κανένας φόβος. Την εκκλησία εμείς τη λέμε «Ο Παρθενώνας του Αγίου Νικολάου» γιατί είναι ψηλά. Στις 18 Οκτωβρίου αρχίσανε οι εργασίες και ήτανε εκεί όλοι οι παπάδες για τον αγιασμό. Δεν μπόρεσα να πάω ήταν η μέρα που έφευγα για να 'ρθω στη Ρόδο.

Είστε Νισύριος που γεννήθηκε στη Ρόδο. Πώς βρεθήκατε στην Αμερική;

Γεννήθηκα στη Ρόδο το 1956 και το 1958 η μητέρα μου κι εγώ ταξιδέψαμε στην Αμερική για να ανταμώσουμε με τον πατέρα μου. Ήταν ήδη ενάμιση χρόνο εκεί. Στην Αμερική βρισκόταν και ο μεγάλος του αδελφός ο θείος Νίκος. Εγώ έκανα καλές σπουδές μέχρι το 1979 τελειώνοντας μεταξύ άλλων το University of Illinois. Με την εμπειρία που είχα το 1986 πήρα την άδεια που έχω σήμερα. Στην Αμερική αν είσαι καλός πας καλά. Είναι και η τύχη, να βρεθεί κάτι σαν κι αυτή τη δουλειά μπροστά σου, αλλά παίρνει καιρό να αποκτήσεις την εμπειρία για το χτίσιμο ώστε να μπορέσεις να αναλάβεις μια τέτοια δουλειά. Στην εταιρεία μας έχουμε οκτώ Έλληνες, ο πρόεδρος της εταιρείας είναι ο Μάνι Κράτσιονς (δεξιά στη φωτογραφία), οι γονείς του είναι από την Καστοριά. Μεγαλώσαμε μαζί από παιδιά και βρεθήκαμε σε δουλειά μετά από 30 χρόνια.

Τα δικά σας παιδιά μιλάνε ελληνικά;

Έχω δύο παιδιά, έμαθαν ελληνικά γιατί μεγάλωσαν μαζί με τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Η κόρη μου δουλεύει στη Wall Street όπως και ο γαμπρός μου. Η γυναίκα μου η Μαρία είναι κι αυτή με καταγωγή από τη Νίσυρο, της οικογένειας Μίχαλου. Είναι δασκάλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες. Ο δικός μου πατέρας είναι από τη Νικειά της Νισύρου όπως και οι γονείς της γυναίκας μου. Η μητέρα μου είναι από το Εμπορειό. Εγώ γεννήθηκα στη Ρόδο όπως σας είπα. Τώρα ήρθα για μία εβδομάδα για οικογενειακούς λόγους.

Στο γάμο της κόρης σας κάνατε ελληνικό γλέντι;

Ναι, ελληνικό, που αρέσει στους Αμερικανούς, το αγαπάνε πολύ.

Πηγή: koolnews.gr

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Αστυνομίας, το ζευγάρι είχε βγει για φαγητό σε παρακείμενο εστιατόριο, και αποχωρούσε αμέριμνο για να επιστρέψει στο σπίτι.  Όμως, ο Σκιαδάς περίμενε στο πάρκινγκ, μαζί με ένα φίλο του, ζητώντας τους τον λόγο και προκαλώντας επεισόδιο ζηλοτυπίας. 

Μετά από ένταση - κι ενώ η πρώην του με τον φίλο της είχαν μπει στο αμάξι - έτρεξε στο τζιπ του και έβγαλε το όπλο του, κατευθυνόμενος προς το μέρος τους.  Τότε, ο φίλος του προσπάθησε να τον αποτρέψει. Ήταν όμως τόσο θολωμένος, που τον χτύπησε με την κάνη του όπλου του στο κεφάλι και συνέχισε να τρέχει προς το αυτοκίνητο.  Τότε, όλα έγιναν αστραπιαία, καθώς πυροβόλησε δυο φορές προς το αμάξι του ζευγαριού. Οι σφαίρες τραυμάτισαν θανάσιμα τον 28χρονο Φρανκ Πανεμπιάνκο, την ώρα που η 28χρονη, Τζέσσικα Κάστεν, προσπαθούσε να προστατευθεί. Αμέσως μετά, όταν προφανώς συνειδητοποίησε τι έκανε, ο Σκιαδάς επέστρεψε στο όχημά του και έδωσε τέλος στην ζωή του.

Στις αρχές του περασμένου αιώνα, η απομακρυσμένη Αλάσκα «ενώθηκε» με τον τότε σύγχρονο κόσμο, μέσω του σιδηροδρόμου. Ένα κολοσσιαίο έργο, για το οποίο έχυσαν ιδρώτα και πάρα πολλοί Έλληνες, οι οποίοι βρέθηκαν στην άλλη γωνιά της Γης για ένα καλό μεροκάματο.

Όταν, μετά από χρόνια, το έργο ολοκληρώθηκε, σχεδόν οι περισσότεροι από τους «γκαστερμπάιτερ» εκείνης της εποχής, επέστρεψαν στην πατρίδα. Οι δύσκολες καιρικές συνθήκες της Αλάσκας, δε μπορούσαν να συγκριθούν με τον ελληνικό ήλιο και τη μεσογειακή νοοτροπία.

Ένα νέο κύμα μετανάστευσης όμως ξανάρχισε, όταν ανακαλύφθηκαν πετρέλαιο και χρυσός. Και πάλι όμως οι μετανάστες δεν έμεναν επί μακρόν και αναζητούσαν πάντα το νόστιμον ήμαρ στην πατρίδα.

Το τρίτο –και τελευταίο- κύμα έφτασε στην Αλάσκα μετά το 1986 για τη δημιουργία ενός τεράστιου αγωγού πετρελαίου και ζητήθηκαν χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Σήμερα η ελληνική κοινότητα στην Αλάσκα αριθμεί περίπου 70 οικογένειες, που ζούν σκόρπιες στην τεράστια, αχανή περιοχή. Οι περισσότεροι διατηρούν εστιατόρια, δουλεύοντας δύσκολα ωράρια για να κρατήσουν τα μαγαζιά. Έχουν δημιουργήσει όμως καλό όνομα και κέρδισαν τον σεβασμό της τοπικής κοινωνίας.

Υπάρχουν όμως αρκετοί που κάνουν επιτυχημένη καριέρα και σε αλλά επαγγέλματα με εξίσου μεγάλη επιτυχία.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΕΤΑ ΣΤΟ ΒΟΡΡΑ

Ο Τεντ Κουρής κατάγεται από την Κέρκυρα, είναι Έλληνας δεύτερης γενιάς και βρέθηκε στην Αλάσκα πριν από τριάντα και πλέον χρόνια αναζητώντας καλύτερη τύχη στην Αμερική. Σήμερα είναι ιδιοκτήτης μιας από της μεγαλύτερες εταιρείες διακίνησης εμπορευμάτων και προμηθειών εστιατορίων. Είναι ο μοναδικός που φέρνει στο βορινότερο σημείο του δυτικού ημισφαιρίου την ελληνική φέτα. Έχει 500 πελάτες και ελέγχει το 45% της αγοράς, στέλνοντας εμπορεύματα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές με αεροπλάνα, όταν οι άλλοι δεν είναι σε θέση να το κάνουν. Ο Τέντι, όπως τον φωνάζουν οι ομογενείς, διανύει την εβδόμη δεκαετία και συνεχίζει να διευθύνει σαν ένας έφηβος. Τον συναντήσαμε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας, όπου πάντα πηγαίνει πρώτος και φεύγει τελευταίος. Η γυναίκα του, Αμερικανίδα, ελέγχει τα πάντα από το γραφείο ενώ ο ίδιος αναλαμβάνει τις συναλλαγές. Το γραφείο του γεμάτο από τρόπαια «όταν ήμουν νέος μου άρεσε το κυνήγι και το ψάρεμα», λέει, ενθυμούμενος τι του είχε κάνει εντύπωση όταν είχε έρθει στην Αλάσκα την πρώτη φορά: ήταν η απόλυτη ησυχία!

«Δουλέψαμε και δουλεύουμε σκληρά, προσθέτει, για να είμαστε πρώτοι, άλλωστε έτσι μας έμαθαν οι γονείς μας. Όταν ξεκίνησαν όλα, με βοήθησαν και τα αδέλφια μου, δουλεύαμε πολλές ώρες, ο ένας αδελφός είχε καΐκι και προμήθευε την αγορά με σολομούς».

Ο Τέντι έχει κερδίσει τον σεβασμό όλων και δεν είναι τυχαίο ότι οι ντόπιοι επιχειρηματίες τον εμπιστεύονται.

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ - ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΗΣ

Ένας άλλος καταξιωμένος επιστήμονας είναι ο Αλέξ Μπασκούς . Γιατρός στο επάγγελμα, βρίσκεται στην Αλάσκα από την δεκαετία του ΄80. Έλληνας δεύτερης γενιάς, με καταγωγή από την Πελοπόννησο, σπούδασε στο Χάρβαρντ και το 1974-78 βρέθηκε στην Ελλάδα. Αγαπούσε την φύση, περπάτησε τον Ταΰγετο, την Πίνδο και αλλά πανέμορφα μέρη της χώρας. Παντρεύτηκε στην Ελλάδα και γύρισε στη Βοστόνη. Μετά από λίγο καιρό επισκέπτεται την Αλάσκα η οποία τον μαγεύει με τη φυσική της ομορφιά και τους ανθρώπους της.

«Και από τότε είμαι εδώ – ακούω με ενθουσιασμό τον Αλεξ – δουλεύω σκληρά γιατί είναι δύσκολο να παίρνεις αποφάσεις για τους ανθρώπους όμως ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα με τους ντόπιους. Όταν πρωτοήρθα δούλεψα δυο χρόνια με τους Εσκιμώους, ήταν μια μεγάλη εμπειρία. Σήμερα έχω πολλούς ασθενείς, αρκετούς από αυτούς πλούσιους, οι οποίοι όμως ζουν απλά χωρίς να επιδεικνύονται. Αυτή είναι η Αλάσκα», σημειώνει και συνεχίζει: «Το Σαββατοκύριακο πετάω με το αεροπλάνο σε ένα σπιτάκι που έχω κτίσει δίπλα σε μια λίμνη. Εκεί είμαι μέσα στη φύση παρέα με τα άγρια ζώα ηρεμώ από την δουλειά και …γεμίζω τις μπαταρίες.

Ναι εδώ όλοι μας αγκάλιασαν, μας δέχτηκαν, άλλωστε οι Έλληνες είναι εργατικός λαός και εδώ το εκτιμούν.

Τα παιδιά μου πάντα μ’ ακολουθούσαν, γιατί τους άρεσε η φύση . Τώρα βέβαια μεγάλωσαν και ακολουθούν τον δικό τους δρόμο, όμως όταν έρχονται πάντα βρίσκουμε χρόνο να βρεθούμε στην φύση.

Η αλήθεια είναι ότι μας λείπει ο ήλιος, αφού το χειμώνα η μέρα κρατά μόνο τέσσερις ώρες . Γι αυτό, όταν έχουμε χρόνο ταξιδεύουμε στην Ελλάδα ή στην Χαβάη».

Τον ρωτώ πως βλέπει την κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα . «Ξέρεις όταν ήρθαν οι Ελληνες στην Αμερική αντιμετώπισαν το εξής πρόβλημα: πήγαιναν στα εστιατόρια και τους έδιωχναν, υπήρχαν επιγραφές «No dogs, no Greeks », από τότε καταφέραμε πολλά . Πιστεύω ότι το φιλότιμο και η πίστη που έχουμε θα μας βοηθήσει να βρούμε την λύση στο πρόβλημα».

Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Ο Αλεξ Ιωαννίδης είναι τριαντάρης και δουλεύει ως σύμβουλος χρηματαγορών στον μεγαλύτερο οικονομικό όμιλο της Αλάσκας.

Παιδί τρίτης γενιάς, ακολουθεί το δικό του δρόμο και ήδη έχει καταφέρει πολλά . Σπουδές και ένας ατέλειωτος αγώνας να αποδείξει την αξία του τον έχουν φέρει στο να οργανώνει και να επενδύει τα χρήματα πολλών μεγάλων πελατών της εταιρείας .

«Σήμερα έβγαλα δυο εκατομμύρια – μου λέει με χαρά – και το βράδυ έχω, μέσω skype συνάντηση με έναν Βρετανό που θέλει να επενδύσει 10 εκατομμύρια . Κάτι καλό θα βγει πιστεύω».

Ο Αλεξ ξεκινά για τη δουλειά στις εφτά το πρωί και επιστρέφει στις πέντε το απόγευμα, όμως υπάρχουν μέρες που μας «παίρνει μέχρι αργά γιατί υπάρχει η διάφορα ώρας με τα χρηματιστήρια άλλων χωρών» .

Το Σαββατοκύριακο είναι ελεύθερος και το αφιερώνει στην γυναίκα του στο σπίτι, όπου όμως συχνά προκύπτει δουλειά.

 «Κοίταξε, το ότι είμαι Έλληνας εδώ δεν ενδιαφέρει κανέναν. Αυτό που μετράει είναι η δουλειά, το αποτέλεσμα και ο άνθρωπος» λέει, ενώ ψάχνει νέα για το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Είναι ενεργό μέλος της κοινότητας, αφού κάθε Κυριακή βοηθά στην εκκλησία.

Ο Αλεξ έμαθε τα ελληνικά στην Αλάσκα στο σχολειό που υπήρχε στην εκκλησία. Βρέθηκε στην Ελλάδα μέσω κρατικών προγραμμάτων για τους ομογενείς φοιτητές. Ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την Άλίκη, μένοντας πιστός στη συμβουλή: «παπούτσι από τον τόπο σου».

«Μας λείπει ο ήλιος της Ελλάδος, όμως την επισκεπτόμαστε όταν υπάρχει χρόνος», λέει με νοσταλγία..

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο Βασίλης Γιαλοψός, είναι ένας νεαρός, παιδί πρώτης γενιάς με καταγωγή από την Κέρκυρα. Ο πατέρας του εστιάτορας ενώ ο Βασίλης εργάζεται στο υπουργείο Τύπου και Πληροφοριών της Αλάσκας, στις δημόσιες σχέσεις και επίσης είναι σύμβουλος του υπουργού.

«Υπάρχει μια περίεργη κατάσταση με την πολιτική, λέει. Ο κόσμος ενδιαφέρεται περισσότερο για την δουλειά του – ακούω τον Βασίλη να μου απαντά για τις εκλογές στο κογκρέσο - και να μην πληρώνει μεγάλους φόρους. Τον πολίτη τον ενδιαφέρει να έχει λυμένα τα καθημερινά προβλήματα, την δικαιοδοσία τον οποίων έχει η τοπική εξουσία δηλ. οι δήμοι . Δεν απευθυνόμαστε στην κεντρική εξουσία για τα προβλήματα που άπτονται της καθημερινότητάς μας. Σήμερα το 90% είναι έσοδα από το πετρέλαιο, οπότε υπάρχει δυνατότητα να έχουμε λεφτά για πολλά έργα στην τοπική κοινωνία. Ένα βασικό ζήτημα είναι να πείσουμε τον κόσμο ότι δεν μπορούν όλοι να γίνουν τραπεζίτες που βγάζουν το χρόνο 70 χιλ., πρέπει να στρέψουμε την νεολαία προς την τεχνολογική εκπαίδευση, επαγγέλματα που θα απορροφηθούν άμεσα στην εξόρυξη πετρελαίου, ο οξυγονοκολλητής για παράδειγμα, έχει ετήσιες απολαβές 120 χιλ.».

Τον ρωτώ πώς ξεκίνησαν όλα: «Ο πατέρας μου, λέει, ήρθε από την Κέρκυρα και ασχολήθηκε με εστιατόρια, εγώ όταν τέλειωσα το σχολείο ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής και του ζήτησα να με στείλει στην ακαδημία του Ολυμπιακού στην Αθήνα . Ο πατέρας με έστειλε στην Αθήνα αλλά μου έβαλε έναν όρο ότι έπρεπε να σπουδάσω . Ποδοσφαιριστής βέβαια δεν έγινα, έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από τις προπονήσεις, τέλειωσα όμως το αμερικανικό κολέγιο. Πάντα θα θυμάμαι τις βόλτες στην παραλία, τα ηλιοβασιλέματα, το Πανευρωπαϊκό που κερδίσαμε το 2004 και την Ολυμπιάδα. Μετά γύρισα στην Αμερική πάλι για σπουδές, δούλευα για να πληρώσω τα δίδακτρα, αναδείχτηκα πρώτος στο πανεπιστήμιο σε θέματα πολιτικών συζητήσεων. Ταξίδεψα σε άλλες πολιτείες και πήρα μέρος σε εθνικούς διαγωνισμούς που οργάνωναν τα πανεπιστήμια, δυο χρονιές βγήκα πρώτος. Όταν τελείωσα, με το βιογραφικό μου, δούλεψα στη Βουλή στο γραφείο μιας βουλευτίνας από το Άνκορατζ».

- «Η εξουσία μπορεί να χαλάσει τον άνθρωπο», του λέω.

- «Η εξουσία διαφθείρει τον άνθρωπο. Στην Αμερική όση εξουσία δώσεις σε κάποιον, τόσο κακό θα κάνει, για αυτό πρέπει να δημιουργήσουμε μηχανισμούς που θα τους ελέγχουν και θα είναι υπεράνω κάθε πολιτικού. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις βάσεις ώστε το σύστημα να δουλέψει σωστά και αυτοί που έχουν κρατικά αξιώματα να δουλέψουν για τον λαό και όχι για το κόμμα . Σήμερα γίνεται μεγάλη συζήτηση με τους πολιτικούς για το αύριο της Αλάσκας, προσπαθούμε να τους δείξουμε ότι δεν μπορούν όλα να στηρίζονται στο πετρέλαιο. Κάποια στιγμή θα τελειώσει και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να βρούμε λύσεις . Μπορεί να στερέψουν οι πήγες σήμερα, αύριο ή σε 100 χρόνια όμως πρέπει να δούμε πώς μπορούμε να αναπτύξουμε την αλιεία, τον τουρισμό και τις άλλες δραστηριότητες σε άλλους τομείς .

Όταν ξεκινάς αυτού του είδους τις συζητήσεις αυτοί κουνάνε το κεφάλι τους ότι ναι συμφωνούμε και μετά τα ξεχνάνε όλα και τρέχουν όλοι για να αυξήσουν τη δημοφιλία τους στα γκάλοπ».

Παλιοί και νέοι Ελληνες δίνουν τον δικό τους αγώνα στην άλλη άκρη του κόσμου, νιώθουν περήφανοι για την καταγωγή τους και αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι καμιά θάλασσα δεν τρομάζει τους τολμηρούς καπεταναίους.

Πηγή: eleftheria.gr - Λεωνίδας Τζέκας